Sól sól skín á mig........

.....ský ský burt með þig, lát' ekki sólina gleðja sig, sól sól skín á mig"   Eða svona hljómar það allavega úr munni JFE, sem skammast svo í mér fyrir að leiðrétta það :)

Þetta er allavega búið að vera eitt besta sumar sem ég hef upplifað á Íslandi.  Í minningunni var þetta þó alltaf svona fyrir 25 árum eða svo :)  Ég er allavega svakalega ánægður með að þetta sé þó svona núna.  Smá jákvæðni í annars ófjölbreyttu lífi.

Júlía fór í viku ferð til ömmu Sísi í sveitina fyrir norðan og við Soffía fórum í smá fjallgöngu á Vörðufell, og fengum fínasta veður til göngunnar, vel af vindi og sól.  Við tjölduðum og gistum uppi á fjallinu.  Það ringdi aðeins á okkur um nóttina, og varð ansi kallt, en þetta var samt fínasta upplifun.  Soffía varð þó í kjölfarið veik og hefur þurft að halda sig heima síðustu daga.

Júlí hefur reyndar verið ansi stór mánuður þegar kemur að því að eitthvað gerist.  Álaborgarfólkið kom til landsins og skýrðu litla álinn, Rakel, í Skálholti.  Ég söng þar nokkrar línur með mikilli ánægju og svo var haldin heljarinnar veisla þar sem Laugaráskvartettinn kom saman á ný í fyrsta skipti í 5 ár eða svo.  Við í kvartettinum ákváðum síðan að hittast á fabrikkunni  eftir nokkra daga og borða saman og spjalla.  Það var ótrúlega gaman eins og alltaf og við enduðum í grasagarðinum með bjór og ræddum allt á milli himins og jarðar í hlýrri kvöldsólinni.

Ég fékk símtal í mánuðinum frá Jóhanni bassa sem spurði mig hvort ég gæti sungið Triquet í Eugene Onegin, sem á að setja upp í Reykjanesbæ í lok Ágúst, þar sem tenórinn sem átti að gera það forfallaðist.  Ég sagðist nú alveg geta sungið þetta, þar sem það er ekki beint erfitt, og því er ég að taka þátt í þessu verkefni.  Sem er mjög gaman, þar sem ég hafði ekki ætlað mér neitt sérstakt með sönginn í bili.  Eins gæti verið eitthvað spennandi verkefni í burðarliðnum á næsta ári.  En meira um það síðar þegar og ef :)

Emilía er loksins byrjuð að ganga með stuðningi, það gerðist bara í dag.  Hér er smá videó af því :)

Barnadagbókin - Emma Lind og Freydísin

Þar sem við erum ekki mjög dugleg að halda utan um framfarir dætranna, ætla ég að reyna að koma þeim í blogg, svona til minnis.

Emilía er farin að sofa nokkuð betur, sofnar á milli 20-21 á kvöldin og er vöknuð um 6:30-7:00, og tekur svo tvo lúra á daginn, yfirleitt mjög stutta.  40 mín til 2 tíma, svona eftir stuði.  Hún er farin að setjast upp í vagninum þannig að það líður að því að kaupa þurfi beisli á hana til að festa niður.  Hún er einnig farin að setjast upp í rúmminu sínu og reyna að standa upp, en hún nær ekki alveg upp ennþá og því gengur það ekki. Komnar eru 6 tennur, 4 niðri og 2 uppi.  Þeim er óspart beitt til að hakka í sig málma, tré og auðvitað mat.  Eins og önnur börn, geri ég ráð fyrir, getur hún ekki séð í friði snúrur og ýmis tæki.  Það er eins og hún þekki virði þeirra tækja sem hún sækir í því dýru símarnir eru vinsælastir. Einnig eru peningaveski vinsæl.

Það svipar um margt til þeirra systra.  Skriðtæknin er sú sama og það er alveg magnað.  Emilía gerir sig hægt og rólega líklega til að fara ganga, og er nú þegar farin að ganga meðfram hlutum, en maður sér að löngunin til að sleppa og komast lengra er oft ansi sterk, en hún gugnar alltaf á því.  Hún er líka skemmtilega rjóð í kinnum alltaf og það helgast kannski af of mikilli útiveru í sólinni sem er búin að vera í Laugarási síðan við fluttumst hingað í byrjun Júní. Ég held oft að hún sé bara með hita eða eitthvað þvi þetta lítur þannig út.

Júlía hefur mikið þorskast í tali síðustu vikur, og er nú að syngja og búa til og breyta textum laga, það er afar fyndið að hlusta á það.  Eins eru ýmis orðasambönd sem hún skilur ekki, eðlilega, eins og tildæmis um daginn þá var hún Froskaheft, hún var að hoppa og tengdi það eitthvað saman :)  Ætli maður þurfi ekki að passa sig af og til að nota þessi líku orð of oft.  Eins svarar hún afa sínum alltaf þegar hann segir ,,Ég er nú hræddur um það", með ,,Ég er glöð um það".  Hún sér líka reglulega "hunanga flugu" í garðinum, og vaknaði svo með martröð um daginn þegar það kom fluga að reyna að drepa hana :)  Eitthvað fleira er búið að heyrast síðustu daga sem ég ekki man í augnablikinu, en ég hendi því hérna inn þegar það kemur upp.

Af öðru er svosem ekki mikið að frétta, það er vissulega orðið þreytandi að búa inni á öðrum og svona ákveðin geðlægð sem fylgir því.  Auk þess er ég alveg tapa geðheilsunni á að vera heima og hugsa um börnin mín, sem betur fer eru hérna amma og afi sem taka stóran þátt í því og ég get farið í tölvuna og sinnt hugðarefnum.  Eftir rúman mánuð byrja ég svo í nýrri vinnu, og hef verið að reyna að undirbúa mig fyrir það með ýmsum hætti, það hefur gengið ágætlega og ég er búinn að læra fullt af nýju og sniðugu sem hægt er að gera með tölvum :)  Ég skráði mig líka í söngkennaranám í Söngskólanum í Reykjavík, en það þarf að koma í ljós hvort ég geti yfir höfuð sinnt því.  Ég er alltaf að gera of mikið, alltaf!  Júlía er svo komin með pláss í leikskólanum Fífuborg í Grafarvogi, sem er örstutt frá Flétturimanum, þar sem við munum búa þangað til hann selst.  Sem er svosem áframhaldandi óvissa fyrir okkur.

Við systkinin verðum svo loksins öll á Íslandi á sama tíma síðan 2008, og það verður gaman að upplifa það á ný.  Hugurinn stendur út aftur og ég sé mig bara alls ekki eiga heima á Íslandi, hvernig sem það kemur svo til með að púslast saman við alltsaman.

Þingvallavatn í Júní

Hin sveitin og hreinsun

Ég er staddur í Laugarási, og við komum hingað 30.Maí sl, hér var ofboðslega gott veður, engin vindur og 20-22°C í nokkra daga, algerlega frábært.  Dvölin hófst á því að fengin var að láni kerra til að flytja stóran hluta búslóðarinnar, sem hér hefur verið í geymslu sl 4 ár, til Reykjavíkur í aðra geymslu, þangað til við eigum kost á að flytja inn í forláta íbúð Áma bróður í Ágúst.  Ég er líka búinn að nota tímann og fara í gegnum allt gamla dótið mitt síðan ég var í grunnskóla, og það voru 2 heilir stútfullir ruslapokar af geisladiskum, bókum og stílabókum.  Ég get ekki annað sagt en að þesskonar hreinsun hafi gert mér gott, ekki bara efnislega heldur hefur maður lagst yfir fortíðina og vegið og metið, og hent ýmsu, veraldlegu og andlegu.  Ég held að þau gömlu séu líklega kát yfir því að búið að er að henda einhverju sem hér er búið að taka mikið af plássi síðustu árin.

Stefnan er svo að reyna að koma restinni af búslóðinn í bæinn á næstu dögum, en hvað verður þarf svo að koma í ljós.  Hér er sófasett, rúm, borð og ýmislegt í stærri kantinum sem þarf að flytja í sumar.  Kerrur eða stærri bílar er eitthvað sem við erum að skoða möguleika á á næstu dögum.

Flutningur er áætlaður hjá mér í byrjun Agúst, en þá byrja ég að vinna hjá Advania, þar sem ég þekki vel til, því ég var hjá EJS á sínum tíma og þeir sameinuðust Skýrr og urðu svo Advania.  En þarna er mikið af fólki sem ég þekki og því verður þetta ekki alveg ókunnugt.  Ég hlakka til að komast í stöðuga vinnu, þar sem vinnuframlag er metið að verðleikum og kunnátta og starfsþekking skilar sér, ólíkt söngnum.  Ég er að vissuleiti svolítið sorgbitinn yfir því að gefa söngin upp á bátinn á þennan hátt, en það er bara ekkert eftir í stöðunni þvímiður.  En kannski eftir nokkur ár kemur tilfinningn aftur og löngunin.  Ég hugsa oft til Görlitz og Þýskalands og verð að segja að ég sakna þess verulega að vera þar.  Þó margt sé ekki fullkomið þar, er Ísland ágætis raunveruleikatékk, þegar kemur að því að bera saman lífsgæði.  Soffía sér nú um að vinna fyrir okkur og okkar útgjöldum og það er merkileg tilfinning, hún vill reyndar frekar vera heima og ég úti að vinna þannig að það er ansi magnað.

Ég hef verið að detta aftur í hugleiðsluiðkun og hef verið að nota til þess ýmis tól eins og binaural beats, leidda hugleiðslu og dáleiðslu.  Ég finn af og til mikin mun á mér, en ég held nú samt í grunnin að þetta hafa lítil sem engin áhrf.  En ég held áfram að vona og prufa, því þetta slakar á manni og það er líka gott.

Júlía fór út í dag og rispaði bílinn okkar í bak og fyrir með svona krítarmolum sem ætlaðir eru til að teikna á stéttina. Það þarf ekki að fara mörgum orðum um það hvað ég varð reiður við hana, enda búið að banna henni þetta áður.  Hún hélt svo áfram um kvöldið og lék sér að því að sturta vatni ofan í bókakassa frá Guðnýju frænku.  Sem betur fer virðist ekki vera mikill skaði en samt sem áður, þá skammaðist ég í henni og hún grenjaði bara eins og hennar er von og vísa þessa dagana.  Ef hún er ekki að detta í gólfið og slasa sig á annan hátt, þá hefur hún verið að gera eitthvað af sér.  En auðvitað er hún eins og engill inn á milli og mjög dugleg að leika við systur sína.  Emilía er byrjuða að skríða og kemst nú í flest allt sem hugurinn girnist, sem er ansi margt. Hún braggast líka hratt og er farin að segja "daaa" þegar eitthvað dettur í gólfið, hún getur líka gert sterk og stór, sem er svosem ekki merkilegt fyrir börn á þessum aldri.  En þær systur hafa alveg sama skriðstíl sem er mjög merkilegt útaf fyrir sig.  Þær blómstra allavega og virðast glaðar með lífið.

Jæja þetta var pistillinn í bili.  Meira næst.

Af atvinnu- og internetmálum.

Jæja þá er farið að líða að seinni hluta Maí mánaðar.  Hér hefur Soffía verið að vinna á Hólum til að við eigum nú einhvern pening til að lifa :)  Ég hef verið heimavið að sjá um barn/börn.  Júlía fer í heimsóknir í leikskólann á Hólum og Emilía er heima hjá pabba sínum.  Þetta hefur bara gengið vel og ég hef getað einbeitt mér að píanó leik og sinnt öðrum hugðarefnum sem þvímiður hafa stundum týnst í tölvunni.  Ég hef því tekið þá ákvörðun í dag að draga mig alfarið út úr lestri frétta á netinu og hætta að skoða Facebook.  Það er að vel íhuguðu máli sem ég geri þetta, því ég hef verið að missa mig í að kommenta á skoðanir annara, sem eru yfirleitt mistök, sama hversu heimskulegar og barnalegar sem þær skoðanir kunna að vera.  Nú er ég ekki fullkominn, en ég tel mig vera nokkuð réttsýnan og tel ekki að forræðishyggja samborgara minna sé yfirleitt það sem við þurfum.  Sérstaklega ekki þegar sú hyggja miðar að því að takmarka frelsi og réttindi annara.  Sem ég tel mig ekki vera að gera, nema þá að reyna að takamarka tjáningarrétt þeirra sem eru á villigötum :)

Ég hef nýtt tímann þegar Emma litla er sofandi til að rifja upp gamla takta í hugleiðslu, og ég er ekki frá því að mér líði betur og sé talsvert einbeittari, en það gæti auðvitað líka bara verið vegna þess að ég er ekki að gera neitt :)  En það er meiri ró allavega sem er gott.  Ég hef greint sjálfan mig með athyglisbrest, og hef verið að prufa ýmis lyf gegn því, en hingaðtil hefur það ekki borið nógu mikin árangur til að teljast vera einhver tímabundin lausn.  Rítalín, Concerta, Strattera er meðal þess sem ég hef prufað og hingað til hefur Rítalín skilað bestum árangri, en þvímiður ekki nógu góðum og því er sjálfhætt á því.  Ég hef líka verið að prufa náttúrulegar aðferðir eins og Maca duft, sem hefur valdið auknum hjartsláttartruflunum hjá mér, sem dæmir það úr leik líka.  Ég er alveg að gefast upp á því að reyna að bæta lífsgæði mín.

Mér bárust gleðileg tíðindi í gær, en ég fékk símtal frá góðu fyrirtæki sem bauð mér vinnu frá og með Ágúst nk. Þetta tekur vissulega smá spennu af manni, og veitir eitthvað til að stefna að, þar sem ég þarf að undirbúa mig nokkuð vel.  Ég vil ekki segja neitt meira um þetta fyrr en ég er búinn að undirrita ráðningarsamning, sem ég er reyndar búinn að fá í hendurnar, en það er alltaf betra að grobba sig ekkert fyrr en leikurinn er búinn, eins og mér skilst að hafi gerst í fótboltanum fyrir stuttu.

Núna stendur eftir:
- Finna stað til að búa á
- Finna leikskóla fyrir Júlíu
- Soffía þarf að finna sér vinnu
- Finna hamingjuna við það að vera á Íslandi.
- Og svo auðvitað hvernig maður á að borga fyrir allt helvítis draslið.

En þetta er eitthvað sem mun leysast að sjálfu sér, eða svo til.

Hér hafa verið teknar margar myndir síðustu daga og mánuði.  Afrakstur þess má finna undir albúmunum Apríl og Maí

Hér er svo ein í lokin af þeim systrum

Les þetta einhver orðið?

Hvort sem einhver fylgist með þessu eða ekki, þá er kannski fínt að setja hérna eitthvað inn svona bara til að halda þessu aðeins við.

Erindið er ekki merkilegra en það að nýjar myndir frá mars/apríl mánuði eru komnar inn í albúmið víðfræga

Að öðru leiti er bara allt fínt að frétta, Emilía fékk fyrstu tönnina sína í gær, og ekki laust við að fleiri séu að fylgja í kjölfarið.  Það er bara að vona að það gangi fljótt yfir :)

Góðar stundir.

Octavíian #2

Eftir mikla yfirlegu, ferðalög og spekúlasíónir, var lagt af stað til Akureyrar í morgun (erum í Skagafirði) í þeim eina tilgangi að kaupa bíl..  Þar var deginum eytt í að reynslu keyra ýmsa bíla, sem allir höfðu sitthvað fram að færa.  En ofan á, um kl 15:00, varð svo forláta Skoda Octavia MDi, árg 2006, bensínknúin og beinskipt. Græn á lit, sem er hennar helsti löstur, en liturinn er ekki bíllinn, svo mikið er víst.  Hún flaug í gegnum ástandsskoðun með einungis 3 smá athugasemdir.  Fast á hæla Oktavíurnar var svo Corolla Wagon, en þar skildi að um 500.þús, og var litið til þess með valið í huga.  Við erum himinlifandi með gott val, og nú er bara að vona að að við verðum jafn heppin og flestir Skoda eigendur :)

Hér er mynd af dýrinu eftir sína fyrstu áfyllingu hjá nýjum eigendum :)

PS: það er kannski rétt að taka það fram að bílnum var ekki lagt svona langt frá dælunni, heldur var honum bakkað inn í þeim eina tilgangi að taka mynd :)

Annað marsbloggið

Eins og mig grunaði þá er bloggþurrðin mikil núna og frá afar litlu að segja.  En það helsta er kannski að ég er búinn að vera í RVK síðustu daga, svona að dunda mér við að senda atvinnuumsóknir og spila tölvuleiki og heimsækja fólk.  Það er svosem allt eins og það á að vera og ekkert óvenjulegt og nýtt að gerast.  Við erum þó  búinn að setja bílakaup á smá pásu, því það er ekki alveg á tæru hvernig við ætlum að fjármagna þetta alltsaman.  En Octavía er ennþá stefnan og mun það gerast hvenær sem það svosem verður.

Í kvöld skellti ég mér á generalprufuna á La boheme í Hörpu, en þetta var einnig í fyrsta skipti sem ég kem í það ágæta hús, og ég verð að segja að þrátt fyrir 2007 hrollinn sem fór um mig þegar ég kom þarna inn, þá varð Eldborgarsalurinn til þess að gera mig afar stolltan af því að Íslendingar eigi svona flott heimsklassa hús, sem var í raun löngu tímabært, og ég held að þrátt fyrir gagnrýnisraddir, þá hafi verið tekin rétt ákvörðun með að klára byggingu þess.  Frumsýning La boheme er svo á föstudaginn kemur og þar á ég miða ásamt foreldra einingunum, og ég ætla að reyna að njóta þess, þrátt fyrir allt það sem kann að fara í taugarnar á mér.

Annars er hér mest lítið annað að frétta og ég hendi inn upplýsingum þegar þær berast.

Octavíian

Þessa dagana hefur verið furðulega mikið að gera, miðað við að maður sé í fríi :)  Við erum búin að vera flækjast mikið í RVK, og þá aðallega að leita að nýjum bíl og leysa út búslóð.  Við höfum augastað á Skoda Octavía, vegna fjölda meðmæla og afar hagstæðrar eldsneytiseyðslu, bæði innanbæjar og í langkeyrslu.  Lánamál fyrir bíl eru mjög erfið, þar sem við erum ekki með íslenskar tekjur, og því ekkert voðalega auðvelt að labba inn í næsta banka og biðja um lán.

Búslóðin kom í gær, og var keyrð heim að geymslu sem við erum búin að leigja í Hafnarfirði.  Það var nokkuð ljúft að fá þetta dót allt aftur til baka, að því er virðist í heilu lagi.  Allavega virkar PS3 vélin mín, sem er afar ljúft :)  Það kom mér mest á óvart að þetta lítur ekki út fyrir að vera eins mikið hingað komið, eins og það leit út þegar við vorum nýbúin að pakka því.  En það er bara rosalega fínt.  Geymslan sem við leigðum er 8,5 fermetrar og hafði ég talsverðar áhyggjur af því að það væri hugsanlega ekki nóg pláss, en viti menn, það er feyki nóg, og útlit fyrir að við getum að miklu leiti losað M&P við eitthvað af dótinu sem er hérna búið að vera í geymslu hérna í kjallaranum hjá þeim í nokkur ár :)

Að öðru leiti er afar lítið að frétta og við bara í góðu yfirlæti í sveitinni, þó alltaf sé óþægilegt að vera ekki með dótið sitt og svona fastan stað til að vera á.  Nú er verið að leita að íbúð og vinnu frá og með næsta vetri, en það hefur svosem ekki verið að bera árangur ennþá :)

Að lokum nokkrar myndir úr vetrinum í Laugarási.

Síðasta bloggið í bili?

Þar sem við erum komin heim er til lítils að vera halda út einhverju sérstöku bloggi til að upplýsa um það sem er að gerast, eða hvað?  Það er allavega ekki mikill hvati til að nenna að skrifa eitthvað.  Kannski heldur maður þessu áfram fyrir sjálfan sig, þar sem um öllu meira er að skrifa núna en áður en við fluttum burt.  Ég vona þó að við séum ekki alveg komin til að vera.  En það verður bara að skoðast á næstu mánuðum.

Já, til að draga saman síðustu daga þá er kannski helst nýliðin helgi sem stendur uppúr.  En þá hélt ég stórtónleika í Aratungu ásamt því sem sú yngri var skírð í Skálholtskirkju daginn eftir.  Þetta gekk nú allt saman upp, og það var ótrúlega gaman að sjá allt fólkið sitt og að þau skyldu gleðjast með okkur.  Fólk gerði sér sérstaka ferð úr Reykjavík á tónleika og svo skírn daginn eftir, sem er alveg ótrúlegt, og ég er afar þakklátur þeim stuðningi sem ég hef fundið fyrir og það gladdi mig mikið að fólki þótti gaman á tónleikunum mínum :)  Ég var, eins og svo oft, ekki alveg sáttur með mína frammistöðu, en þá hefði ég bara átt að aflýsa tónleikunum, ég tók sénsinn að ég væri orðinn nógu góður og það var kannski ekki alveg raunin.  En svona er líf söngvarans.

Hér höfum við bara verið að taka því rólega síðustu daga, og ég að byrja að skoða hvað ég vil gera með líf mitt í framtíðinni.  Núna er t.d verið að skoða Rafeindavirkjun, sem væri vissulega ákveðið rökrétt framhald á tölvu þekkingunni.  Söngurinn er kannski ekki það sem ég sé fyrir mér að ég muni vinna við, stressið og óvissan er bara allt of mikil fyrir mitt litla hjarta.  Þó verður maður líkast til alltaf með annan fótinn í þessu, sem er kannski bara best.

Jæja andleysið er komið upp og ég veit ekki alveg hvað ég get sett meira niður hérna.  En myndir eru komnar inn á sinn stað (hérna).

Isländisches Stolz - Afmælisblogg

Við lentum á Íslandi í gærnótt um kl 1:37 að staðartíma.  Flugið hafði verið frekar þreytandi svona eins og maður myndi búast við með smábarn með í för, en allt hafðist það nú.

Ferðin má segja að hafi hafist á Mánudeginum 6.Feb, en þá var opinberlega öllum skuldbindingum lokið í Görlitz og við komin a fullt að pakka í kassa og keyra út þau húsgögn sem við vorum búin að selja.  Það gekk allt vel fyrir sig, og við tók svo hin mjög svo erfiði 7.Feb, en þann dag höfðum við pantað flutningabílinn heim að dyrum að sækja búslóðina, sem ég bjóst nú ekki við að yrði svo mikið en endaði í 6 brettum!!  Dagurinn hófst á því að ég fór að skila blóðþrýstingsmæli sem ég var búinn að vera með í sólarhring, svona til að meta hvort lyfin væru að hafa tilætluð áhrif.  Svo var brunað heim og byrjað að pakka á bretti, sem hefði aldrei verið mögulegt ef ekki hefði notið við aðstoðar nokkurra góðra aðila sem komu að hjálpa okkur að bera og passa stelpurnar.  Án þeirra hefði þetta ekki gengið.  Ég kláraði heilsuna í þessu, og er búinn að vera frekar raddlaus og veikur síðustu daga, ég er þó að vona að ég verði buinn að ná fullri heilsu á Laugardaginn eftir viku.  Það er búið að vera mjög kalt í þýskalandi og við vorum nánast úti allan tíman að raða á bretti, plasta og bera, á endanum var ekkert eftir.  Við eyddum svo þessum degi ásamt um 4 tímum af þeim næsta í að þrífa og henda rusli.  Mikið var eftir sem erfitt var að henda, eða hreinlega átta sig á því hvert átti að setja.  Við nutum góðrar hjálpar frá strák sem vinnur við húsið, og hann og faðir hans sögðu okkur að koma bara með allt sem við gætum ekki hent til þeirra og þeir myndu bara losa okkur við það!!  Alveg ótrúleg góðmennska og gott hjartalag sem þjóðverjar hafa þegar maður kynnist þeim.  Ég var skammaður fyrir að biðja ekki um hjálp, þegar þeir fréttu að við hefðum staðið í þessu ein, fólk hélt að við hefðum bara ráðið flutningafyrirtæki til að pakka og svona, eins og margir gera.  Isländisches Stolz var það kallað.

Daginn eftir tók svo við ferð til Berlínar með troðfullan bíl í 15 stiga frosti.  Þar var brunað í sendiráðið til að fá vegabréf fyrir litlu dömuna og detta í spjall hjá Gunnari Snorra, sendiherra.  Þvínæst í verslunarmiðstöðina "okkar" í Tempelhof til að gera síðustu innkaupin í Þýskalandi i bili.  Svo var farið á Tegel flugvöll til að tékka sig inn til Kaupmannahafnar.  Á þessum tíma féllust mér hendur yfir magni farangurs sem við vorum með, en við náðum einhvernvegin að koma þessu um borð án þess að borga yfirvigt.  Vopnaleitarfólkið var með því skemmtilegra sem ég hef lent í, ótrúlega almennileg og skilningsrík yfir ferðalögum með börn.  Ein konan þarna tók meira að segja Emilíu á meðan við vorum að hlaða öllu á bandið.  Okkur tókst svo að gleyma tveimur töskum hjá þeim og þau bara komu og leituðu að okkur í biðsalnum til að láta okkur vita, hefði þetta gerst annarsstaðar?  Það veit ég ekki, en þetta létti vissulega aðeins á manni.

Í Kaupmannahöfn sótti okkur Þorvaldur, og keyrði til Ásu og Sörens þar sem við gistum á okkar stutta stop-over í höfninni.  Við sváfum örstutt og hentumst svo næsta morgun til Málmeyjar, þar sem við heimsóttum Fjólu og Co á meðan Þorvaldur fékk afhentan styrk upp á 6.5 milljónir.  Daginn eftir var svo farið aðeins niður í bæ og borðað og verslað.  Svo var heljarinnar matarveisla hjá Ásu og Sörra áður en við héldum út á völl til að fljúga heim.  Í check-in var okkur tjáð að sumar töskurnar væru of þungar, og því þurftum við að standa í því að færa á milli, sem var svosem í lagi, því við vorum ein að tékka inn, þrátt fyrir að vélin væri full.  Þannig að það reddaðist allt.  Önnur flugfélög eins og til Airberlin, tékkuðu bara allt inn  þó sumar töskur væru 2-3 kg of þungar, því heildar þyngdin var langt undir.  En ekki Iceland Express, þvímiður.  Skil ekki svona umburðarleysi.

Jæja, flugið tók um 3 tíma, og vorum við lent Keflavík um kl 1:30 eftir miðnætti, og komin heim í holtið um 4.  Svo erum við bara búin að vera slaka á núna og ég að reyna að ná heilsu til að syngja eftir tæpa viku! :)

Að kveðja gott fólk

Í gær var hér haldin heljarinar veisla íslenskum stíl.  Hangikjöt, rúgbrauð, harðfiskur og hákarl, auk brennivínsins góða.  Rúgbrauð og hangikjöt rauk út en minna fór fyrir því að harðfiskurinn færi sem er afar skrítið, því fólki fannst hann mjög góður.  Það kom mér merkilega á óvart að mjög margir fengu sé hákarl, og oftar en einusinni, og var það mál manna að þetta smakkaðast nú bara alveg eins og einhverjir franskir ostar :)  Og íslenska brennivínið þótti gott með, þó vissulega væri það ekki allra eins og venjan er.  Ég lét mig því hafa það að raunverulega smakka hákarl í fyrsta skipti, ekki get ég sagt að það hafi verið eitthvað hræðilegt, en ég mun ekki leggja mér þetta til munns aftur nema bara svona í félagslegum tilgangi.  Það kemur mér líka alltaf á óvart hvað íslenska brennivínið getur smakkast vel svona nýkomið úr frysti.

Hér mættu örugglega um 20 manns og var mikið gaman, veislan byrjaði kl 16:00 og var búin um kl 20:00 sem er bara nokkuð gott, Júlía komst í háttinn á svona nokkurvegin réttum tíma og við líka.

Hér fékk ég að skilnaði alveg stórkostlegar gjafir, og ég er öllum vinum mínum afar þakklátur fyrir að hugsa svona hlítt til mín.  Hér voru margir mjög sorgmæddir yfir því að ég væri að fara, og auðvitað er ég það líka að mörgu leiti. Mér leið að vissu leiti eins og ég væri að fara eftir 40 ára farsælt starf þegar þau gáfu mér sésmíðað úr frá Görlitz í skilnaðargjöf, þetta er eitt af aðeins 250 úrum sem framleidd eru, þannig að þarna er um flottan safngrip að ræða.  Ég fékk svo forláta músamottu með áprentaðri mynd af okkur flestum, þessi mynd var tekin í hléi á næst síðustu sýningunni minni hérna.  Og meira hefði ég ekki getað óskað mér að skilnaði allt þetta frábæra fólk.

Nú tekur við mikið stress og pökkun.  Flest húsgögnin verða keyrð út í dag og verður því afar tómlegt hér um að litast í kvöld og á morgun.  Ég hendi inn myndum af veislunni við tækifæri, þar sem ekki finnst usb snúra ákkúrat þessa stundina :)

Músamottan fína

Af smáum skrefum

Sem foreldri þekkir maður sérhvert svipbrigði, hreyfingu og hljóð sem litla barnið manns gefur frá sér, og fagnar nánast eins og afar veikur maður á ólöglegum lyfjum, við hverja nýja áskorun sem barnið stenst. Auðvitað, sem faðir, legg ég mikið á mín börn svo þau megi nú læra að gera hlutina sjálf og án aðstoðar, og kannski stundum of snemma, en aldrei of mikið :)

Í dag var ég að sýna íbúðina fyrir tilvonandi leigjendum og Soffía og Júlía fóru út í garð að leika sér á meðan. Að sýningu lokinni fórum við Emilía út í glugga að fylgjast með, og ég fór að prufa að láta hana standa sjálfa, þar sem hún hefur mjög gaman af því að reyna að vera alltaf á fótum, og viti menn, það tókst, og ekki með svo miklum erfiðleikum :)

Á morgun er ég svo að sýna síðustu sýninguna mína hérna í Görlitz, en það er Litla Töfraflautan.  Þó eru samt tvær sýningar eftir en þær eru í Bautzen, og það verður mikill léttir þegar það er afstaðið verð ég að segja.

Hér er að hefjast svona létt panik yfir komandi dögum því það á eftir að gera ansi margt og flest af því er svo mikið háð öðrum.  T.d á ég eftir að klára að skila skattaskýrslu fyrir 2011, er kominn með tíma í það á morgun, sem betur fer.  Ég þarf að skrá okkur til heimilis á nýjan stað, lesa af rafmagni, fara til læknis og fá uppáskrifað öll lyfin mín fyrir heimferðina, láta meta líkamlegt ástand osfrv.  Svo er auðvitað létt partý hérna á Sunnudaginn kemur fyrir kollega og vini í Görlitz, og þvínæst eru bara flutningar!  Þannig að næsta vika verður mjög þétt og erfið.

En aftur að smáu skrefunum, hérna eru tvær myndir af Hertoginjunni af Bies að kíkja út:

Að nenna eða ekki nenna?

Þetta er auðvitað ekki spurning um það lengur, heldur erum við á heimleið.  Í dag var gengið frá samningum við Samskip um að flytja búslóðina okkar til Íslands, eða allavega það sem eftir stendur, sem virðist nú alveg vera slatti!  Hér á bíll að koma að sæka fullpökkuð bretti Þriðjudaginn 7.Febrúar.  Það er kannski verið að taka smá séns með þessu, því ef það verður einhver seinkun þá erum við í djúpum skít.  En við borgum auka 30 Evrur fyrir að þeir komi nákvæmlega á réttum tíma og það er bara eins gott að það haldi.  Heimilið er í rúst vegna flutninganna og það er erfitt að finna suma hluti hér á bæ, og þetta ástand er aldrei skemmtilegt.  Þa

Það er skrítin tilfinning að þurfa ekki lengur að mæta á æfingar, ég mæti vissulega alla morgna kl 8:30 niður í hús til að undirbúa tónleikana á Íslandi, og það er ólíkt skemmtilegra að vinna svona tónlist sem manni þykir falleg og skemmtileg heldur en pínulítil smáhlutverk sem fara illa með röddina og sálina.  Í morgun t.d kíkti ég á æfingu hjá kollegunum, og það var ekki laust við að ég fyndi fyrir svona c.a 2% söknuði að vera ekki með þeim.  Þar er kominn gestasöngvari fyrir mig, og ekki er hann að gera mikið, frekar en venjulega.  Ég er því bara nokkuð ánægður með þessa ákvörðun mína.

Ég ákvað að bóka mér miða á Frumsýningu ÍÓ á La boheme, M&P hafa ákveðið að slást í hópinn.  Þetta verður vonandi mjög góð sýning, fyrir allan peninginn eins og það heitir víst.  Svo daginn eftir hendist ég norður í land, þar sem ætlunin er að hitta fjölskylduna mína, og hugsanlega að fara á tónleika hjá Kristni Sigmunds á Dalvík.  Þannig að það er nóg að gera þá helgina allavega :)

Tónleikaprógrammið fyrir Íslandstónleikana mína er tilbúið og plakat er tilbúið, þannig að nú er bara ekki eftir neinu að bíða nema bara fara æfa með Kristni Erni, píanóleikara :)

Jæja fleirra var það nú ekki í bili, ætli maður fari ekki að detta í bjór og tölvuleik :)

Komnar eru inn fullt af nýjum vídeóum og myndum í albúm þeirra systra hérna.

Og svo ein af þeim systrum í lokin

Að þurfa að telja smáaurana!

Í gær losnuðum við við stóran hluta af þungum og erfiðum húsgögnum og það er vissulega eins og þungu fargi sé af manni létt.  Þó eru nokkrir stórir hlutir eftir eins og rúm og sófi.  En vonandi losnar um það fljótlega.

Hér snjóaði í fyrradag af einhverri alvöru í fyrsta skipti í vetur.  Hér hefur hiti einnig verið í kringum frostmarkið síðustu daga.  Ekki mikill vetur verð ég að segja, en þó í áttina.

Hér var byrjað að sýna "Der Besuch der alten Dame" í Bautzen um síðustu helgi. Ekki það skemmtilegasta sem ég hef sungið, en mjög erfitt.  Eftir hlé, á ég stutta setningu að syngja en ég var enn í búningkslefanum og ekki í búning þegar ég heyrði tónlistina byrja, ég hafði ekki heyrt kallið um að við værum að byrja, þannig að ég rauk af stað og klæddi mig í búninginn á leiðinni, og rétt náði inn á svið til að klára það sem mikilvægt var.  Það tók engin eftir þessu nema þeir sem þekkja atriðið, þannig að það var ekki nein katasrófa.

Mikil vinna liggur í þessu :)

Hér vorum við svo búin að safna saman öllum smápeningum til að fara með í bankann til að láta telja og leggja inn á okkur, og viti menn, ekki var peningatalningavél í bankanum en þess í stað þarf fólk að fá þar tilgerðan pappír, telja sjálfur allt smælkið og pakka því inn á sérstakan hátt, aðeins þannig er hægt að fá eitthvað fyrir það!  Ég ef oft nánast misst andlitið í samskiptum mínum við þýska kerfið, en þetta var eiginlega toppurinn, og trónir þar núna með því að "ekki sé hægt að borga með pening og það sem upp á vantar með korti" vandamálinu.

Í fyrramálið kl 10 er svo fyrsta sýning af "Litlu Töfraflautunni", þetta finnst mér nú fullsnemmt, en svona er það nú bara.  Það eru nefnilega líka ástæður fyrir því að ég nenni ekki þessu starfi :)

Hér styttist og styttist í brottför, og við hendum og hendum dóti, meðal annars dóti sem ekki hefur komið upp úr kassa í tæp 4 ár!  Það ætti að segja sitt um hversu mikið það er notað :)

Hér eru annars allir bara eldhressir og Júlía talar um lítið annað en að fara til Íslands, og ætlar með litlu prinsessu ferðatöskuna sína sem er nú þegar tilbúin til brottfarar.  Emilía er búin að vera fá sinn fyrsta graut, og virðist bara  kunna nokkuð vel við, þó hún kunni ekki borða almennilega.  En það er hægt að fyrirgefa það.  Júlía fer af og til inn á "Nick Jr" vefinn til að spila Dóru leiki í tölvunni, hún skilur ekki alveg nógu vel ennþá hvert samhengið er milli músarinnar og bendilsins, en hún er að reyna.  Þetta getur gert mann alveg geðveikan að reyna að útskýra fyrir henni hverngi þetta virkar :)

Ég skil ykkur eftir með nokkrar myndir til að skoða, þangað til næst..

Að setja á sig gloss

Mmmmm að borða sjálf

Græðgin algerlega búin að ná tökum

Það sem koma skal, mun koma!

Ég held að það sé í raunveruleikanum að byrja að sígjast inn að við séum að flytja burt, og hið venjulega tilfinningarót sem tengist breytingum er að byrja!  Það er aldrei þægilegt og aldrei gaman.  Það er allavega ljóst að ég mun ekkert fara að vinna fyrr en í Ágúst í fyrsta lagi, þ.e ef mér tekst að finna einhverja vinnu.  Fyrsta merki þess að allt er að fara breytast er að færri blogg eru byrjuð að detta inn.  Ég hef lítinn áhuga á að ræða vinnuna hérna meira og það sem hér gerist, þó það sé vissulega alltaf eitthvað að gerast, eins og t.d í gær þegar sviðskallið kom allt of seint og ég mætti ekki á svið fyrr en um 10 sekúndum of seint!  Þetta er mjög vond tilfinning og má aldrei aftur endurtaka sig.  Ég get rifið mig niður endalaust fyrir þetta, en þökk sé lyfjunum mínum, veldur þetta mér ekki eins miklu hugar angri og ég hélt. En kannski eru þetta ekki lyfin, kannski er þetta bara vegna þess að ég er hvort sem er að hætta hérna og þessvegna er mér skítsama?  Hver veit?  Ég er allavega feginn að vera fara.

Við erum líklegast búin að selja flest allt af stóru hlutunum sem við ætluðum að losa okkur við, og ef allt gengur upp erum við búin að fá upp í helminginn af því sem það kostar að flytja búslóðina til Íslands.  Við erum líklegast að fara missa fataskápana og aðra kommóðuna á Þriðjudaginn kemur, sem er svosem fínt, en þá þurfa fötin öll að fara í kassa :(

Það er líklega til mikils ætlast, en okkur fjölskylduna vantar c.a 4 herbergja íbúð í Reykjavík frá og með Ágúst/September á þessu ári, þannig að ef einhver sem þetta blogg les veit um eitthvað sem er að losna, eða er að leigja og leita að ábyrgum og góðum leigjendum, þá endilega senda mér skilaboð :)

Við erum búin að redda núna E-104 fyrir Soffíu vegna þess að hún flytur á undan okkur til Íslands.  Við hin eigum áfram lögheimili í Þýskalandi, því ég er enn samningsbundinn hérna til loka Júlí.  Ég er í kjölfarið búinn að semja við góða konu hérna um að leigja okkur litla íbúð fyrir lítinn pening fram til 1.Ágúst.  Svo verður að koma í ljós hvað gerist.  Soffía þarf allavega að leita sér að vinnu líka og við erum að fara detta í venjulegt fjölskyldulíf., og líklegast þennan sama góða rythma og maður var vanur, þar sem lífið missir ákveðin tilgang annan en þann að mæta í vinnuna og gera það sama á hverjum degi.  Það er svosem visst öryggi í því, en er það það sem ég vil?  Nei ég held ekki.  Ætli maður finni sér þá ekki fljótlega eitthvað að gera eins og venjulega :)

Í lokin hérna smá myndir af þeim systrum 4 mánaða gömlum.

Dagskrá nýs árs

Jæja, kæru vinir og fjölskylda.  Það er komið nokkuð síðan ég skrifaði hérna eitthvað siðast og það helgast aðallaega af því að virkasti hluti heilabúsins hefur verið að vinna í öðru.  Hér hefur verið æft stíft fyrir næstu sýningu, sem er reyndar endurupptekning á sýningu sem sýnd var fyrir rúmu ári síðan.  En það er einmitt sýningin sem ég hóf ferilinn á :)

Ég er ennþá, einhverra hluta vegna, ánægður með að vera að hætta þessu, þó vissulega sé mikið óöryggi í sálinni vegna framtíðarinnar.  En ég hef einhvernvegin trú á því að það rætist úr þessu, það gerir það nú yfirleitt :)  Síðustu daga höfum verið að selja húsgögnin okkar, MJÖG ódýrt, og margur þjóðverjinn hefur komist í það mjög feitt verð ég að segja.  En við erum búin að selja flest öll stóru húsgögnin hér á bæ :)  Þó er enn eftir sófinn, hjólið hennar Soffíu og líkamsræktartækið okkar fína :)  En það verður bara að fara eins og það fer.

Dagskrá tónleikanna í febrúar er að taka á sig mynd og verður vonandi boðleg þeim sem ákveða að mæta.  Maður stendur alltaf frammi fyrir mikilli sjálfsgagnrýni og nú er hún sú að fólki finnist þetta eftilvill ekki spennandi dagskrá, eða of mikið af "hitturum", en mig langar að gera þetta svona, og verð bara að ákveða að gera þetta svona samkvæt bestu vitund.  Mig langar vissulega að flytja líka ljóðaflokka eftir R.Strauss, og fleiri góða, en ég  held að það fái bara að bíða.  Mér finnst ekki endilega að það þurfi alltaf að bjóða upp á eitthvað svoleiðis.  Stundum má bara vera gaman á tónleikum, þarf ekki endileg að vera "áhugavert".

Hér er heimilið smátt og smátt að byrja að leysast upp, og sumt er komið í kassa, og annað er að finna sér leið uppúr geymslunni til þrifa og yfirhalningar. Það er skrítið að vera standa í því enn og aftur að fara flytja,  við vitum nákvæmlega ekkert hvað við erum að fara flytja mikið heim til Íslands, en það verður vonandi ekki meira en 3-4 bretti.  Sem er svosem alveg nógu dýrt.

Við erum búin að bóka flug til Köben þann 8.Febrúar, og svo frá Köben til Íslands þann 10.  Svo taka við stífar æfingar, og að lokum tónleikar í Aratungu.  Ekki er enn útséð með að halda tónleika í Söngskólanum, en það verður að koma í ljós á næstu vikum hvað mögulegt er í þeim efnum.

Komnar eru inn myndir frá Jólum og Áramótum hérna
..og svo fyrstu myndir frá nýju ári hérna.

Myndir

Ekki er það mikið af blaðri núna, hér eru jóla og desembermyndir komnar í albúm þeirra systra og má nálgast það hér fyrir neðan:

Desember

Jólin

Jól smábarnsins :)

Hvað á ég við með Jól smábarnsins? ætli myndir segi ekki meira en mörg orð :)
Jólahryggurinn að fara detta í pottinn og svona hefðbundin undirbúningur er um það bil að hefjast hér á bæ.

Verði ykkur að góðu :)

Búin að raða öllum pökkunum sjálf undir jólatréð

Er það farið að síast inn?

Ekki er átt við jólin heldur flutninginn frá Þýskalandi.  Erum við í alvörunni að fara flytja aftur heim til Íslands? Já það lítur út fyrir það. Þó flytjum við nú ekki alveg að fullu fyrr en samningurinn minn við húsið hérna rennur út í Júlí. Núna er bara heilinn á fullu alla daga að reyna að finna út hvað skal gera þegar heim er komið.  Það sem í boði er:

1. Fara aftur í skóla, Söngskólann, og klára Bachelor í kennslu
2. Fara á vinnumarkaðinn og sjá fyrir fjölskyldunni
3. Reyna áfram fyrir mér hérna í Þýskalandi, einn.
4. Fara í skóla á norðurlöndunum að læra eitthvað allt annað.

Ég þarf ekki að hafa áhuggjur af því að finna mér ekkert að gera en mig langar ekki að gera eitthvað sem ég á hugsanlega eftir að sjá eftir. En það sem þarf að ráða för er fjölskyldan, og líklega eru bestu kostirnir að flytja aftur heim og hætta þessum draumum um að starfa við söng í útlöndum.  Það er að auki ekki eins gaman eins og ég hélt, og því svolítið asnalegt að vera halda fjölskyldunni hérna fyrir eitthvað sem enga ánægju veitir.

Hér stefnir í rauð ljól, núna er bara heiðskýrt og sól, með 3 gráðu hita.  Svosem ágætt, þá er maður ekki að frjósa innandyra :) Hér er búið að versla alltsaman.  Hamborgarhryggurinn að þessu sinni var keyptur beint af kjötkaupmanninum á horninu, og það var svosem ekki gefins. Líklega dýrara en á Íslandi eða um 26 Evrur fyrir 2,2 kíló.  Íslenska appelsínið og þýska maltið bíða kæld inni í vetrargarði ásamt öllum pökkunum sem okkur hafa borist. Jólatréð var skreytt í gær og átti dagurinn að fara í jólaundirbúninginn að mestu. En uppúr klukkan 11 var hringt í mig frá óperunni og ég beðinn að syngja tvenna jólatónleika vegna veikinda hins tenórsins hér í húsinu, sem ég og gerði. En það þýddi vinna frá 14-22, sem er frekar truflandi svona þessa síðustu daga.  Aðrir tvennir tónleikar eru svo í dag, en ég þarf ekki að vinna á morgun nema eitthvað mikið komi uppá.  Þannig að nú er bara að vona.

Ég finn jólaskapið seytla hægt og rólega inn, þrátt fyrir snjóleysið.  Það hjálpar til að ég keypti í fyrsta skipti Hyasintu sem nú er byrjuð að blómstra með tilheyrandi jólalykt :)  Þetta er í fyrsta skipti sem hún er keypt hérna, því talið var að Soffía væri með ofnæmi fyrir þeim.  En annað hefur komið á daginn :)

Ég neyti nú lyfja að staðaldri og tel að þeirra vegna sé ég bara nokkuð slakur og mér líður bara nokkuð vel :)  Allavega er ég ekki stressaður eins og ég ætti að vera miðað við hvað er að fara gerast og það er bara nokkuð fínt.

Af þeim litlu er það að frétta að Emilía er orðin afar vakandi og sperrt, brosir mjög mikið og talar heil ósköp, sem Júlía gerði afar lítið af.  Svefninn er hægt og rólega að komast í gott horf og hún stækkar og þroskast eðlilega.  Júlía er aftur farin að fara í leikskólan og það er bara alltaf jafn gaman, þó var gamanið stutt í þetta skiptið því síðasti dagurinn  var einmitt í dag/gær :)

Á heimleið úr leikskólanum

Allir að skreyta smákökur fyrir jólin.

Röddin farin og allt í steik?

Nei kannski ekki alveg svo slæmt, en vegna hvíldarinnar undanfarna daga hefur mér þótt afar erfitt a ná fyrra formi.  En reynslan segir mér að svona sé þetta bara, það er þó ekki þar með sagt að maður sé sáttur við þetta ástand, og andleg líðan fylgir raddlegu ástandi mjög þétt.  Þetta þekkja þó líklega ekki aðrir en söngvarar.  Maður er bara hálfur maður þegar röddin er ekki til staðar.  Í gær voru jólatónleikar í Zittau, sem gengu svosem ágætlega þó vottaði hafi fyrir smá einbeitingarleysi hjá mér á fyrri tónleikunum, sem var svo snarlega lagfært á þeim seinni :)  Í morgun var svo fyrsta æfing með aðalstjórnanda hússins sem ég hef ekki hitt síðan á fundinum fræga, og það var eins og ekkert hefði gerst, sem betur fer.  Æfingin gekk vel og lítið annað um það að segja.

Hér er ekki enn byrjað að snjóa, sem er svolítið annað en á sama tíma í fyrra, en þá var hér allt undirlagt í snjó og gott betur en það.  Það er bara frekar milt veður, í kringum 1-2 gráður, þó svolítið hvasst.  Þannig að ekki er hægt að kvarta mikið yfir því. Vona þó að við fáum smá snjó fyrir jólin, það er bara sama sagan og alltaf.

Herra og Frú Blobel, sem eru nágrannar okkar hér á efrihæðinni eru hjón á aldrinum 75-80 ára.  Þau eru afskaplega yndislegt fólk og þykir mjög vænt um Júlíu, og tala alltaf um hvað hún er hress og skemmtileg.  Við Júlía fórum í heimsókn til þeirra í kvöld, aðallega til að spyrja hvort hægt væri að versla jólatré í göngu fjarlægð, sem reyndist ekki alveg vera raunin. En þau leystu Júlíu út með gjöfum og mikilli gleði, og það gladdi þau mikið að fá svona heimsókn.  Sem var auðvitað mjög gleðilegt fyrir okkur líka.  Ég sagði þeim að við værum á leiðinni burtu, og þau urðu afar sorgmædd yfir þeim fréttum og fannst það nú ekki það besta sem gæti gerst. En svona er þetta bara og þau skildu það auðvitað mjög vel. Það er ákveðin tilhlökkun í mér að fá að fara og færa þeim forláta konfektkassa frá Íslandi í jólagjöf. Og vonandi nær maður að smella mynd af þeim hjónum til minnis um tíma okkar hér í Görlitz.

Það stefnir allt í það að við flytjum alfarið til Íslands á næstu mánuðum, ég fer hugsanlega að bæta við mig kennara réttindum og einhverju slíku, og Soffía fer að reyna að finna sér einhverja vinnu.  Það er allavega ósanngjarnt af mér að láta börnin mín gjalda þess að ég sé óánægður með starfið mitt og það sem er í boði.  Kannski vegna reynsluleysis eða kannski vegna þess að ég á bara ekki að vera standa í þessu mannskemmandi starfi sem þessi söngur er, alllavega svona í byrjun.  Ég ræð allavega ekki við þetta eins og er, og því er ráð að láta staðar numið í bili.

Í dag var svo verið að leika sér með þeim systrum og voru þessar myndir teknar í kjöfarið :)