Er ég kominn heim? Íslandsferð og annað í þeim dúr.

Görlitz heilsaði mér með ískulda, úti var um -4°C og innandyra voru þær +6°C.  Þannig að það var bara beint í hlý föt og að ofninn í svefnherberginu settur í gang.  Núna hefur hitin náð 10°C innandyra og er orðið nokkuð bærilegra. Ég hóf reyndar þýskalandsferðina á að heimsækja Ásgeir Pál í Halle, svo brunaði ég á Mercedes E-Klassanum, sem ég var uppfærður í, heim til Görlitz.

ekkert smá ánægð með voffann

Íslandsferðin var mjög góð og ég náði að gera allt það sem ég ætlaði mér að gera:

• Borða rækjusamloku
• Borða roastbeefsamloku
• Borða Nonnabita
• Rækju smörrebröd (heimagert)
• Akureyring á Skalla
• Íslenskur bjór
• Humarsúpa

Að fá sér súkkulaðirúsinur

Ungrúin naut sín vel hjá ömmu og afa í Kvistholti, og fékk súkkulaðirúsínur hjá lang-afa í Hveratúni, hoppaði í pollum, lék sér í snjónum og hitti ýmis dýr sem fór afar vel í hana.

Við Soffía ákváðum að gera vel við okkur og skrá okkur inn á hótel í eina nótt og amma og afi pössuðu á meðan.  Við fórum í nudd og spa og svo út að borða, þannig að það var stórkostlega fínn dagur og kvöld. Ég kom líka fram sem gestur á hádegistónleikum í Íslensku Óperunni, þar sem ég söng með góðu fólki skemmtilega dagskrá :)

HOPPA!

Tíminn leið í raun allt of hratt, en ég naut hans, þannig að varla er hægt að kalla það tap :)  Núna eru þær mæðgur farnar norður í land og dvelja þar í einhvern óákveðin tíma.  Það er strax kominn upp söknuður hjá mér, og það er alveg merkilegt hvað maður verður háður því að hafa fólkið hjá sér.  En í staðin hef ég meiri tíma til að undirbúa og vinna að framtíðarverkefnum sem er líka mjög gott. 

Ég átti samtal við óperustjórann hérna áður en ég fór til Íslands til þess að láta í ljós óánægju mína með vinnubrögðin hérna, sérstaklega því sem snýr að loforði sem mér var gefið við undirritun samnings, sem snérist um að mér yrði boðið stærra hlutverk seinna árið mitt hérna.  Það hefur ekki gengið eftir og stóð ekki til síðast þegar ég vissi.  Ég vona bara að ég hafi náð að koma að góðum rökum á framfæri, því það er mikilvægt fyrir mig að fá einhver stærri hlutverk á efnisskránna mína.

Rétt áður en við lögðum af stað til landsins, birtist flennistór mynd af mér í Sächsische Zeitung, þar sem var verið að fjalla um óperuballið, þar sem ég fór með eitt aðalhlutverkanna.  Hér fyrir neðan má sjá þá mynd.

Að auki eru komnar inn fullt af nýjum myndum í Albúmið hennar Júlíu

Fyrir hugasama eru líka komnar skemmtilegar HDR myndir í Albúmið mitt

Caramello syngur Komm in die Gondel

Að heimta, stress og kvíði

Sem Caramello í Nótt í Feneyjum

GLEYMDIST
Nýjar myndir af ungfrúnni má finna hér


Á morgun er Óperuballið haldið hér í Görlitz, mikið hefur verið æft og smá þreyta að gera vart við sig, en langt í frá að þetta sé að buga mann. Ég stíg á svið sem Caramello út Nótt í Feneyjum og fæ að syngja það flottasta úr óperettunni, sem ég held að sé bara fínt mál. Ég hef allavegana verið að fá mikið hrós frá kollegum og sumum af stjórnendunum, sem er gott mál, ég hef þó ekki fengið nein viðbrögð frá aðalstjórnanda hússins, sem þó hefur horft tvisvarsinnum á mig syngja þetta aðalhlutverk. Það kom loks að því að ég fékk fund með honum, og einn kollegi minn hér í húsinu sem hefur verið hérna í 30 ár, kom með mér til að gæta að því fyrir mig að ég komi mínu á framfæri á réttan hátt og að það verði engin misskilningur. Stressið var að drepa mig fyrir þennan fund, því maður vill ekki vera sá sem er að tuða og væla, en ég held samt að þetta hafi allt farið vel, þó held ég að afar litlu verði breytt, það kann þó að gerast að ég fái allavega að læra einhver aðalhlutverk, þó ég syngi þau ekki á sviðinu. En það er strax betra en að vera bara fastur í því að syngja buffo tenór rullur sem gera nákvæmlega ekkert fyrir mig. Ég fékk þær skýringar að ég væri ráðin hér sem buffo tenór og ég myndi í raun bara fá að syngja þau hlutverk, sem er ótrúlega hallærislegt og þrönghugsað af húsinu, en ég get svosem vel skilið það að vissu leiti.

Á Mánudag er svo fyrirhuguð heimferð og allt lítur vel út hvað veður varðar, þannig að það ætti ekki að stoppa þetta af. Ég verð svo með í hádegistónleikum Íslensku Óperunnar 22.Febrúar og flýg svo aftur út 25. Kona og dóttir verða eftir á landinu í einhverja mánuði, þar sem að hér er afar lítið að gera.fyrir þær, eins og áður hefur komið fram.

Við sjáums væntanlega bráðum, og þangað til þá, góðar stundir.

Stormasamt í helvíti

Ýmislegt hefur gerst hérna síðustu daga, samt ekki neitt sérlega áhrifaríkt fyrir framtíðina, en áhugavert engu að síður. Það fór svo að hinn tenórinn hérna í húsinu þurfti að taka sér 13 daga veikindaleyfi vegna of mikils álags og mikillar hættu á að eyðileggja á sér röddina. Hann hafði margtalað við stjórnendur hér um að gefa sér frí, þó ekki væri nema í einn dag! Það var ekki einusinni hlustað á það. Þannig að nú er hann veikur fram að vetrarfríi. Sem þýðir að húsið hefur þurft að aflýsa einni stórri sýningu og þurfa að finna staðgengil fyrir hann í tvær sýningar í viðbót. Ótrúlega gáfuleg vinnubrögð hjá stjórnendum hér. Að sama skapi er það svo að ég óska mér afar heitt að fá meira að gera, en það virðist bara ekki ætla að gerast. Og þegar ég meina meira að gera, þá meina ég ekki að það sé komið til mín og spurt hvort ég vilji ekki læra heilt hlutverk á 5 dögum með fullt af töluðum texta, 2 arúm og 3 dúettum. Ég sagði einfaldlega bara þvert nei. Ég er búinn að leggja mikið á mig að læra mitt hlutverk, sem er í raun aðalhlutverkið, allavega syngur þekktustu melódíurnar. Ég hef samt á tilfinningunni að ég verði látin taka hitt yfir sem er ekki til að draga úr stressinu. Ég hef komið mér upp ágætis kerfi, en það er einfaldlega að kunna mitt 100% og kunna það í tæka tíð, þannig er maður búinn að koma í veg fyrir stress, það er fátt eins leiðinlegt og truflandi og breytingar á síðustu stundu. Svo ég tali nú ekki um vanvirðinguna við þá sem eru að gera sitt besta.

Allavega ég er á leiðinni, vonandi fyrir vetrarfrí, að tala við framkvæmdarstjóran hérna um að ég sé ósáttur við að fá ekki meira að gera. Ég vil einfaldlega fá tækifæri til að sýna mig, eins og var búið að lofa mér. Ég er mjög stressaður fyrir því að gera þetta, því ég þoli ekki að þurfa að vera með einhver leiðindi, ég hef verið að standa mig vel, allavega held ég það, og ég skil ekki að þeim detti ekki í hug að gefa mér einn séns. Ég kvíði allavega þessu viðtali og er þessvegna ekki búinn að panta tíma ennþá!! Umboðsmaðurinn vill ekkert gera og segir að ég verði bara að græja þetta sjálfur, sem er ansi skítt, miðað við það sem ég er að borga honum í hverjum mánuði. Ákvörðun um heimferð stendur því enn að svo stöddu.

Allavega sýningin sem átti að vera á morgun, fellur niður vegna veikinda og við familían ætlum að reyna að skella okkur í stutta borgarferð til Dresden í fyrramálið.

Það er frá litlu að segja í Júlíumálum, hún bara þroskast hratt og lærir enn hraðar. Það verður áhugavert að skilja hana eftir hjá ömmu og afa í sveitinni. Hún hefur ekki verið í pössun neinstaðar mjög lengi áður, það verður líklegast einhver mömmusýki, en það hlítur að reddast. Þegar maður skammar hana núna þá hlíðir hún, og labbar ótrúlega pirruð inn í herbergið sitt. Skellir nú samt ekki alltaf hurðum :)

Margt er stundum líkt með skyldum, þó ekki alltsaman :) Hérna erum við c.a á sama aldri.