Þá er liðin tæp vika af vinnu eftir langt og gott frí. Hér er allt með kyrrum kjörum, þvímiður. Það væri nú skemmtilegra ef eitthvað færi nú að gerast. Það er bót í máli að hér hefur kólnað talsvert og er nú bara rétt um 17-18 gráður.
Í gær var svo fyrsta sviðsframkoma tímabilsins, en þar voru öll tónlistaratriði sumaróperunnar flutt. Auðvitað var ég sá eini sem þurfti að mæta smink, og þurfti að vera með þessa stórkostlegu skallahettu, sem er svo þægileg. Ég er svo búinn að vera á æfingum kvölds og morgna alla daga! Ótrúlega gaman. Mér finnst svo gaman að mæta í vinnuna til að gera bara það sem mér finnst leiðinlegt og óáhugavert, en þannig er það nú búið að vera þvímiður, og mun verða í heilt ár í viðbót, takk fyrir. Ég fór á fyrstu músíkæfingu í dag fyrir óperuna "Schwanda der dudelsackpfeifer", og mér mikilliar undrunar er nánast búið að klippa allt mitt út, þannig að ég stend uppi með um 7-8 setningar af mjög óáhugaverðum línum! Svo tekur við nútímaópera, þar sem ég hef líka eitthvað frekar lítið að syngja, þar næst er það svo Eugene Onegin, þar sem ég fæ allavega eina litla aríu, sem er voða falleg, en ekki merkileg og ekki mikilvæg. En svona er það nú bara. Ég er því hérna í hlutverki ruslakarlsins, sem tekur það sem engin annar vill, en hver sem er ætti að ráða við.
Ég var því minntur á það í dag á æfingu, að ég er sannarlega að fara segja upp samingi mínum hér í október. En þvímiður þarf ég að hanga hér fram til Júlí á næsta ári.
Ég er farinn að skoða skóla í Svíðþjóð eða Danmörku, en er ekki búinn að finna neitt sérstakt eins og er. Spurning hvað úr verður.
Ég er í mikilli kreppu hvað þetta varðar núna, því auðvitað vil ég trúa því að ég eigi heima í þessum bransa, og að ég geti vel haldið uppi aðalhlutverki í óperusýningu. Ég þarf ekki að vera alltaf í aðalhlutverki! Ég skil vel að í litlum húsum er reynt að dreifa álaginu og gefa öllum séns. Allavega hafa allir mínir kollegar fengið séns, og meira en einn á einu ári. Ég hef ekki fengið einn séns, og mun ekki fá á tveimur árum. Þrátt fyrir að hafa gert allt sem mögulegt er að gera í minni stöðu.
Næsta skref er að reyna að fara aftur að syngja fyrir, og kostirnir eru svosem engir við það. Við þyrftum að vera einhverstaðar þar sem auðvelt er fyrir fólk að koma í heimsókn, sem útilokar strax um 85% af þýskalandi. Og þá er ekki um auðugan garð að gresja. Og eins og áður hefur verið sagt, þá á þetta ekki bara að snúast um að mín fjölskylda elti mig skilyrðislaust um allt, í þeirri von að ég fái eitthvað að gera, og hvað þá mannsæmandi laun. Svo eru aðrir sem segja að maður bara verði að halda þetta út núna í byrjun og þá lagist þetta. Ég bara trúi þvímiður ekki.
Jæja, best að fara undirbúa æfingu kvöldsins, fulla af innblæstri og listrænni fullnægju.
29.8.11
24.8.11
Hitablogg, ólétta og vinna og söngþjálfun.
Úff, það verður nú að segjast að hitinn í dag var verulega hár. Mjög svo áreiðanlegar mælingar sem framkvæmdar voru hér um miðjan dag sýndu, svo ekki var um villst, að hitinn, í skugga fór í 36,5°C! Annað eins hefur maður ekki upplifað held ég. Og þó :) En þetta er spáin næstu 2-3 daga, svo á þetta nú að verða bærilegra. Á dögum sem þessum er gott að fá sér bjór og það er gott að vera bara inni :)
Í gær var brunað til Berlínar, í þeim tilgangi að ná í tengdó. Ég er kominn í mjúkinn hér hjá bílaleigunni Sixt, þar sem við leigjum vanalega okkar bíla. Þau láta mig alltaf fá nokkuð góða bíla, og það er ekkert annað en ánægjulegt. Þau þekkja mig þegar ég geng inn og heilsa mér með nafni. Reyndar sjá þau nafnið mitt alltaf á pöntunar seðlinum, því auðvitað vita þau að einhver er að koma að sækja bíl :) Allavega, ferðin gekk vel, og ég ákvað að nota ferðina til að hitta á Wolfgang kennarann minn í Berlín, það var einstaklega góður tími, og hann var mjög ánægður. Skildi vel ákvörðun mína um að hætta í þessu veseni, en ákvað samt að benda mér á að sækja um á þremur stöðum þar sem hann er í persónulegum kunningskap við aðalstjórnendur :) Auðvitað fagnaðarefni, en á endanum er það nú samt alltaf fyrirsöngurinn sem ræður, og þar stendur alla jafna hnífurinn í kúnni. En hann sýndi mér þó enn og aftur að ég get þetta alveg, og röddin er ekki vandamálið, skrítið samt að hann sé einn af örfáum sem virðast hafa þá skoðun!:)
Á morgun er svo fyrsti vinnudagurinn, hann hefst kl 10 þar sem öllum er smalað saman og nýjir aðilar kynntir til sögunar, og farið yfir breytingar eða hvaða rugl það er sem kemur til með að taka við okkur á komandi tímabili. Að því loknu eða um kl 11, þá hefst fyrsta æfing tímabilsins, og auðvitað er ég þar efstur á blaði í smáhlutverki mínu, og reyndar þarf ég að mæta um kvöldið líka. Ekki kæmi það mikið á óvart ef ég þyrfti hreinlega að mæta alla daga á næstunni, bæði kvölds og morgna. En svona er nú líf þeirra sem taka ruslið.
Barnið er ekkert að láta kræla á sér, sem er miður, en hver veit? kannski gerist eitthvað í nótt! Ég hringdi allavega í dag á fæðingardeildina til að spyrjast fyrir um hvort hægt væri að kom að skoða aðstöðuna, og það var nú reyndar lítið má. Við þurfum bara að hringja á undan okkur, og kanna hvort ekki sé allt laust. Það verður því reynt að detta í það á morgun. Annars bíðum við bara "spennt". Ég upplifi mun meira stress í þetta skiptið en áður. Ég veit ég kann ekki neitt, og sama hvað ég kann, þá er ekkert sem undirbýr mann fyrir "magabarn", það er bara þannig, og þetta er greinilega að eilífu brennt í geðið á manni! En svo lengi sem þetta verður ekki alvarlegra en það, þá ber manni að þakka fyrir?!?
Allavega, það er gott að vera búinn að fá tengdó hingað til að lækka álagsstigið um nokkur prik, við þurfum þá allavega ekki að hafa áhyggjur af Júlíu.
Ein matarmynd í lokin, og eins og áður sagði, þá verða fyrstu fréttir af væntanlegum co-erfingja settar inn á Google+
Góðar stundir,
Í gær var brunað til Berlínar, í þeim tilgangi að ná í tengdó. Ég er kominn í mjúkinn hér hjá bílaleigunni Sixt, þar sem við leigjum vanalega okkar bíla. Þau láta mig alltaf fá nokkuð góða bíla, og það er ekkert annað en ánægjulegt. Þau þekkja mig þegar ég geng inn og heilsa mér með nafni. Reyndar sjá þau nafnið mitt alltaf á pöntunar seðlinum, því auðvitað vita þau að einhver er að koma að sækja bíl :) Allavega, ferðin gekk vel, og ég ákvað að nota ferðina til að hitta á Wolfgang kennarann minn í Berlín, það var einstaklega góður tími, og hann var mjög ánægður. Skildi vel ákvörðun mína um að hætta í þessu veseni, en ákvað samt að benda mér á að sækja um á þremur stöðum þar sem hann er í persónulegum kunningskap við aðalstjórnendur :) Auðvitað fagnaðarefni, en á endanum er það nú samt alltaf fyrirsöngurinn sem ræður, og þar stendur alla jafna hnífurinn í kúnni. En hann sýndi mér þó enn og aftur að ég get þetta alveg, og röddin er ekki vandamálið, skrítið samt að hann sé einn af örfáum sem virðast hafa þá skoðun!:)
Á morgun er svo fyrsti vinnudagurinn, hann hefst kl 10 þar sem öllum er smalað saman og nýjir aðilar kynntir til sögunar, og farið yfir breytingar eða hvaða rugl það er sem kemur til með að taka við okkur á komandi tímabili. Að því loknu eða um kl 11, þá hefst fyrsta æfing tímabilsins, og auðvitað er ég þar efstur á blaði í smáhlutverki mínu, og reyndar þarf ég að mæta um kvöldið líka. Ekki kæmi það mikið á óvart ef ég þyrfti hreinlega að mæta alla daga á næstunni, bæði kvölds og morgna. En svona er nú líf þeirra sem taka ruslið.
Barnið er ekkert að láta kræla á sér, sem er miður, en hver veit? kannski gerist eitthvað í nótt! Ég hringdi allavega í dag á fæðingardeildina til að spyrjast fyrir um hvort hægt væri að kom að skoða aðstöðuna, og það var nú reyndar lítið má. Við þurfum bara að hringja á undan okkur, og kanna hvort ekki sé allt laust. Það verður því reynt að detta í það á morgun. Annars bíðum við bara "spennt". Ég upplifi mun meira stress í þetta skiptið en áður. Ég veit ég kann ekki neitt, og sama hvað ég kann, þá er ekkert sem undirbýr mann fyrir "magabarn", það er bara þannig, og þetta er greinilega að eilífu brennt í geðið á manni! En svo lengi sem þetta verður ekki alvarlegra en það, þá ber manni að þakka fyrir?!?
Allavega, það er gott að vera búinn að fá tengdó hingað til að lækka álagsstigið um nokkur prik, við þurfum þá allavega ekki að hafa áhyggjur af Júlíu.
Ein matarmynd í lokin, og eins og áður sagði, þá verða fyrstu fréttir af væntanlegum co-erfingja settar inn á Google+
Góðar stundir,
 |
| Ótrúlega gaman að borða klúklingalæri :) |
22.8.11
Þegar ég hélt að við værum sloppin!
Það sér ekki fyrir endan á veseni hérna úti, ég sem hélt að við værum komin á lygnan sjó eftir að hafa afgreitt tryggingamál farssællega, eða svo hélt ég. Þetta hefst þannig að þegar við vorum hjá lækni, þá tilkynnit hún okkur að við ættum rétt á því að hringja á sjúkrabíl vegna fæðingar. Fínt mál, og það var bara það sem við ætluðum að gera. En NEIIIIIIIII, ekki var það alveg svo einfallt, þegar við hittum ljósðmóðurina sagði hún okkur að til þess að geta tekið sjúkrabíl, þurfum við svokallað Transportschein, sem við eigum að fá uppáskrifað hjá lækninum. En þær í móttökunni hjá lækninum segja að við þurfum að fá staðfestingu frá sjúkratryggingunum um að þeir muni borga, sem þeir gera. En sjúkratryggingarnar segja að þeir gefi ekki út neinn slíkan pappír, en að þeir muni borga ef læknirinn skrifar upp á það. Þannig að við erum ekki að fara fá neinn svona pappír, og þurfum því líklega að taka leigubíl!! Sem við vitum ekki einusinni hvort muni vilja taka okkur.
Í framhaldi af kvörtun sem ég sendi svo til sjúkratrygginganna hérna fékk ég símtal í dag þar sem mér var tjáð að Soffía og Júlía væru ekkert tryggðar hérna! Sem vakti bæðu furðu mína og konunar sem ég talaði við því bæði Soffía og Júlía eru með tryggingaskírteini frá umræddu fyrirtæki og ég er með staðfestingu á því að þær séu tryggðar hérna. En ég þurfit samt sem áður aftur að fylla út eyðublöð, aftur!, til að þær yrðu aftur tryggðar. Ég er löngu hættur að skilja þetta bull, en ég kláraði umræddapappírsvinnu núna áðan og sendi. Þannig að áhugavert verður að sjá hvað gerist næstu daga.
Ég veit ekki hvort ég á að vera þora að storka örlögnum, en á morgun kemur tengdó, til að aðstoða okkur með Júlíu á meðan barnið kemur í heiminn. Þar sem Soffía er gjörsamlega komin á steypirinn, þá erum við frekar hrædd um að eitthvað fari að gerast í dag eða á morgun. Það má hreinlega ekki gerast, en ég tel að miðað við þá heppni sem við erum þekkt fyrir þá mun þetta líklegast gerast á morgun fjótlega eftir að við erum lögð af stað héðan. Ef ekki, þá er það bara frábært mál og þakkarvert. En betra væri ef þetta myndi fá að bíða fram á Miðvikudag :)
Hér hefur veðurfar breyst umtalsvert síðustu vikuna, og hér er um 25-28°C hiti alla daga og spáin fyrir seinni helming vikunnar er rúmlega 30°C, þannig að við erum að fá allt góða veðrið á einu bretti, og með því koma moskítóflugurnar sem allir elska. Lítið við því að gera, nema reyna að láta það ekki á sig fá.
Ljósmóðir býst við að eitthvað fari að gerast í þessari viku og því er viðbúið að eitthvað fari að gerast.
Fyrstu fréttir munu detta inn á Google+ og kannski seint og um síðir á Facebook og svo þetta blogg.
Þannig að ef þú ert ekki komin á Google+ þá er hérna boðsmiði að skrá sig :)
Í framhaldi af kvörtun sem ég sendi svo til sjúkratrygginganna hérna fékk ég símtal í dag þar sem mér var tjáð að Soffía og Júlía væru ekkert tryggðar hérna! Sem vakti bæðu furðu mína og konunar sem ég talaði við því bæði Soffía og Júlía eru með tryggingaskírteini frá umræddu fyrirtæki og ég er með staðfestingu á því að þær séu tryggðar hérna. En ég þurfit samt sem áður aftur að fylla út eyðublöð, aftur!, til að þær yrðu aftur tryggðar. Ég er löngu hættur að skilja þetta bull, en ég kláraði umræddapappírsvinnu núna áðan og sendi. Þannig að áhugavert verður að sjá hvað gerist næstu daga.
Ég veit ekki hvort ég á að vera þora að storka örlögnum, en á morgun kemur tengdó, til að aðstoða okkur með Júlíu á meðan barnið kemur í heiminn. Þar sem Soffía er gjörsamlega komin á steypirinn, þá erum við frekar hrædd um að eitthvað fari að gerast í dag eða á morgun. Það má hreinlega ekki gerast, en ég tel að miðað við þá heppni sem við erum þekkt fyrir þá mun þetta líklegast gerast á morgun fjótlega eftir að við erum lögð af stað héðan. Ef ekki, þá er það bara frábært mál og þakkarvert. En betra væri ef þetta myndi fá að bíða fram á Miðvikudag :)
Hér hefur veðurfar breyst umtalsvert síðustu vikuna, og hér er um 25-28°C hiti alla daga og spáin fyrir seinni helming vikunnar er rúmlega 30°C, þannig að við erum að fá allt góða veðrið á einu bretti, og með því koma moskítóflugurnar sem allir elska. Lítið við því að gera, nema reyna að láta það ekki á sig fá.
Ljósmóðir býst við að eitthvað fari að gerast í þessari viku og því er viðbúið að eitthvað fari að gerast.
Fyrstu fréttir munu detta inn á Google+ og kannski seint og um síðir á Facebook og svo þetta blogg.
Þannig að ef þú ert ekki komin á Google+ þá er hérna boðsmiði að skrá sig :)
14.8.11
Strand og áfengisleysi
Síðustu daga/vikur höfum verið að reyna að ákveða nafnið á nýjan fjölskyldumeðlim. Það hefur bara nánast ekkert gengið. Við erum þó sammála um tvö nöfn sem passa alls ekki saman en eru hvort um sig mjög fín. Nú höfum við í raun verið að leita logandi ljósi að einhverju hentugu millinafni sem gæti farið með þessu, og þar stendur hnífurinn í kúnni. Það sem er jákvætt við að búa úti er að mannanafnanefnd hefur ekkert að segja með þau nöfn sem við ákveðum að nota, sem er ákveðinn léttir, ekki það að við séum að skoða einhver óeðlileg nöfn, en það er bara fínt að vera ekki með einhverja nafnapúrista að væla yfir því hvað fólk má og má ekki heita.
Ég er byrjaður að sötra áfengislausan bjór, og það kemur mér á óvart að uppgötva að ég var kannski ekki að sækja í sjálft áfengið, heldur er það bragðið og sykurleysið sem heillar. Það er nefnilega vöntun á gosdrykkjum sem innihalda lítið af sykri, en eru samt bragðgóðir og ekki með einhverjum gerfiefnum. Bjórinn uppfyllir allar kröfur hvað þetta varðar. Hann bragðast vissulega ekki eins vel, en slær á sárasta hungrið og áfengisþörfina :)
Jæja fleira var það ekki í bili, best að fara leggjast yfir nöfn og sjá hvað kemur upp úr pottunum :) og kannski að grípa í svosem eins og einn Motorstorm eða Hunted á PS3.
Góðar dagfarir.
Ég er byrjaður að sötra áfengislausan bjór, og það kemur mér á óvart að uppgötva að ég var kannski ekki að sækja í sjálft áfengið, heldur er það bragðið og sykurleysið sem heillar. Það er nefnilega vöntun á gosdrykkjum sem innihalda lítið af sykri, en eru samt bragðgóðir og ekki með einhverjum gerfiefnum. Bjórinn uppfyllir allar kröfur hvað þetta varðar. Hann bragðast vissulega ekki eins vel, en slær á sárasta hungrið og áfengisþörfina :)
Jæja fleira var það ekki í bili, best að fara leggjast yfir nöfn og sjá hvað kemur upp úr pottunum :) og kannski að grípa í svosem eins og einn Motorstorm eða Hunted á PS3.
Góðar dagfarir.
13.8.11
22 dagar til stefnu og ekkert er tilbúið!!
Reyndar er það ekki alveg rétt, það er allt tilbúið nema nafnið á blessað barnið. Það verður ekki eins klippt og skorið og hjá Júlíu. Furðulegt en satt, þá er engin tilhlökkun í mér fyrir þessu öfugt við síðast, kannski svona "been there, done that" tilfinning meira en hvað annað. En þetta verður vissulega áhugagvert og er spennandi. Ég horfi kannski á þetta meira út frá fyrirvinnusjónarmiði :) það verður t.d erfiðara að ferðast, og Soffía getur ekki lengur bara farið heim og verið þar í mánuð eða tvo, því það er engin leið að ferðast ein með svona mikið af dóti með sér. 2 bílstóla, 2 kerrur osfrv. Það hefur verið nóg hingað til að ferðast bara með það sem fylgir Júlíu. Auk þess er engin gleði lengur í vinnuni og það hefur sitt að segja að sjá fram á heilt ár af ófullnægjandi vinnu og mikilli óvissu um framtíðina. Það er bara ekki margt sem hægt er að hlakka til næstu mánuði þvímiður. Kannski það helsta jákvæða við næstu mánuði er að félagslegakerfið er mjög gott hérna, og Soffía fær líklega um 300 evrur á mánuði næsta árið og auk þess fáum við aukalega barna bætur í kringum 160 Evrur á mánuði. Þarna koma því inn fínar "tekjur" ef maður reynir að finna eitthvað jákvætt. Það fer svona að glitta í endan á þessu ferðalagi tenórsins gæti ég trúað.
Tengdó er svo á leiðinni til okkar þann 23.Ágúst til að sjá um krónprinsessuna þegar kemur að því að nýtt barn líti dagsins ljós. Ég gæti reyndar trúað að með okkar heppni þá fari allt af stað nokkrum dögum áður en hún kemur, og helst á sama degi og hún lendir. Þannig væri það ekta lífsreynsla sem á vel heima hérna hjá okkur. Því ekkert skal gerast eins og vonast er eftir.
Nú hér hefur bara verið frekar leiðinlegt veður síðustu daga og útlit fyrir að það haldi bara áfram í sömu leiðindum. Það rignir 1-2 á dag og pínulítil sól þess á milli, en hitastigið er svosem fínt. Bara leiðinlegt að hafa svona dimmt yfir.
Ég stytti mér stundirnar í PS3, þar sem ég hef verið að spila í gegnum stressandi tölvuleiki (Dead Space 1 og 2, Motorstorm Apocalypse og Fear 2), og svo róandi þrauta leikinn Tumble, sem er fínasta afþreying þangað til hann verður of erfiður :) Ég er líka byrjaður að undirbúa næstu leiktíð í húsinu, en hún hefst þann 25. Ágúst með tónleikum á Untermarkt, sem er hluti af Altstadt Fest sem er haldin hér mjög hátíðleg ár hvert. Og hana sækja mjög margir, það var bara ansi gaman í fyrra. Æfingar fyrir hið mjög svo lítið gefandi hlutverk Borgarstjórans í Der Vogelhändler hefjast svo strax á sama tíma. Þannig að maður fer úr núll í hundrað á einum degi sem er svosem fínt. En ég er að reyna að undirbúa það núna svo þetta verði ekki allt of mikil umskipti. Það er tildæmis gríðarlega erfitt að koma röddinni í gang aftur eftir langan tíma af því að gera ekki neitt. Á þessum tíma vottar alltaf fyrir smá tilvistarkreppu þar sem mér finnst ég ekkert kunna og ekkert geta, og það sem hefur verið að gerast hérna í húsinu hefur í raun ekkert verið að hjálpa til við að gera þá upplifun jákvæðari. En svona er þetta bara, þetta er líf tenórsöngvarans, það er alls ekki fyrir alla, enda eru afskaplega fáir góðir sem ná alla leið, því andlega er þetta nánast of mikið, kannski ef ég væri einn með engan annan til að hugsa um væri þetta raunhæfur möguleiki, en ég hef ákveðið að velja fjölskylduna fram yfir frægð og frama. En kannski er það fjölskyldan sem hefur í raun fleytt mér eins langt og raun ber vitni, hver veit?
Enn eitt neikvæðnisbloggið komið á prent :( En það er erfitt að þykjast gleðjast yfir einhverju sem veitir mér enga gleði lengur. Mér finnst reyndar ennþá gaman að syngja fallega og góða tónlist það hefur ekkert breyst og mun líklega aldrei breytast.
Svo er það þessi sem gefur alltaf smá tillfinningu fyrir því að maður hafi áorkað einhverju sem er einhvers virði í lífinu og gleður vonandi lesendur bloggsins svona í lokin. :)
Tengdó er svo á leiðinni til okkar þann 23.Ágúst til að sjá um krónprinsessuna þegar kemur að því að nýtt barn líti dagsins ljós. Ég gæti reyndar trúað að með okkar heppni þá fari allt af stað nokkrum dögum áður en hún kemur, og helst á sama degi og hún lendir. Þannig væri það ekta lífsreynsla sem á vel heima hérna hjá okkur. Því ekkert skal gerast eins og vonast er eftir.
Nú hér hefur bara verið frekar leiðinlegt veður síðustu daga og útlit fyrir að það haldi bara áfram í sömu leiðindum. Það rignir 1-2 á dag og pínulítil sól þess á milli, en hitastigið er svosem fínt. Bara leiðinlegt að hafa svona dimmt yfir.
Ég stytti mér stundirnar í PS3, þar sem ég hef verið að spila í gegnum stressandi tölvuleiki (Dead Space 1 og 2, Motorstorm Apocalypse og Fear 2), og svo róandi þrauta leikinn Tumble, sem er fínasta afþreying þangað til hann verður of erfiður :) Ég er líka byrjaður að undirbúa næstu leiktíð í húsinu, en hún hefst þann 25. Ágúst með tónleikum á Untermarkt, sem er hluti af Altstadt Fest sem er haldin hér mjög hátíðleg ár hvert. Og hana sækja mjög margir, það var bara ansi gaman í fyrra. Æfingar fyrir hið mjög svo lítið gefandi hlutverk Borgarstjórans í Der Vogelhändler hefjast svo strax á sama tíma. Þannig að maður fer úr núll í hundrað á einum degi sem er svosem fínt. En ég er að reyna að undirbúa það núna svo þetta verði ekki allt of mikil umskipti. Það er tildæmis gríðarlega erfitt að koma röddinni í gang aftur eftir langan tíma af því að gera ekki neitt. Á þessum tíma vottar alltaf fyrir smá tilvistarkreppu þar sem mér finnst ég ekkert kunna og ekkert geta, og það sem hefur verið að gerast hérna í húsinu hefur í raun ekkert verið að hjálpa til við að gera þá upplifun jákvæðari. En svona er þetta bara, þetta er líf tenórsöngvarans, það er alls ekki fyrir alla, enda eru afskaplega fáir góðir sem ná alla leið, því andlega er þetta nánast of mikið, kannski ef ég væri einn með engan annan til að hugsa um væri þetta raunhæfur möguleiki, en ég hef ákveðið að velja fjölskylduna fram yfir frægð og frama. En kannski er það fjölskyldan sem hefur í raun fleytt mér eins langt og raun ber vitni, hver veit?
Enn eitt neikvæðnisbloggið komið á prent :( En það er erfitt að þykjast gleðjast yfir einhverju sem veitir mér enga gleði lengur. Mér finnst reyndar ennþá gaman að syngja fallega og góða tónlist það hefur ekkert breyst og mun líklega aldrei breytast.
Svo er það þessi sem gefur alltaf smá tillfinningu fyrir því að maður hafi áorkað einhverju sem er einhvers virði í lífinu og gleður vonandi lesendur bloggsins svona í lokin. :)
8.8.11
Til hamingju með afmælið mamma!
Gömlu eru stödd í Danmörku þessa dagana, og munu fá Skuujp símtal frá okkur :)
(Mynd: Útsýni af Landeskrone yfir Görlitz)
2.8.11
Rólegheit í Ágúst
Hér hefur nú verið frekar rólegt síðustu daga, við erum bara heima að dunda okkur. Veðrið hefur ekki verið að gera annað en að ýta undir heimveru hvort sem er (rigning, kuldi og rok). Í dag er þó sól og vel heitt, loksins.
Mér tókst að hella mér í veikindi í fyrradag og er búinn að vera jafna mig á því síðustu tvo daga. Ég hef varla getað sest við PSinn í leik :) En nú líður mér bara þokkalega og er að ná fyrri styrk. Soffía hefur það bara fínt á 8unda mánuði og er búin að vera dunda sér við að bera dót niður í geymslu, ryksuga, klifra upp á stóla til að taka til í skápum og svo mætti lengi telja. Kemur mér svosem lítið á óvart, en svona er það bara. Júlía er svo bara hress eins og venjulega og er klósett þjálfun komin á fullt, og hefur gengið vonum framar. Aðeins 2-3 lítil slys síðustu daga, þannig að það er bjart framundan.
Í dag var svo tekið til í tölvuherberginu, og ég skil ekkert í því afhverju maður nær ekki og reynir ekki að halda þessu snyrtilegu, það er svo miklu þægilegra og skemmtilegra að vera hérna inni þegar svona er umhorfs. Reyndar finnst mér alger synd að get ekki notað þetta stóra herbergi með besta útsýninu fyrir setustofu þar sem hægt er að setjast inn og lesa eða hlusta á tónlist. Það vantar bara eitt herbergi í viðbót í þessa íbúð, það er nú bara þannig.
Svo lagðist ég í ótrúlega leiðinlegt verk, en það er að hringja í Sjúkratryggingarnar og Foreldraorlofssjóð. Foreldraorlofsssjóðurinn ætti nú að ganga ágætlega að ég held, við fáum send einhver gögn sem við eigum að fylla út, easy peasy, en tryggingarnar verða annað mál!!! Þetta er svolítið flókið mál því þeir hérna úti vilja vita hvar við vorum tryggð 6.Júlí til 18.Ágúst, og sannleikurinn er sá að við vorum tryggð á Íslandi. En þegar ég flutti lögheimilið, þá var það gert afturvirkt, veit ekki alveg afhverju það var gert þannig, en svoleiðis er nú það. Þannig að líklegt er að það verði að einhverju massívu vandamáli sem ekki á eftir að sjá fyrir endan á! Skil ekki alveg hvernig svona lagað eltir okkur uppi?!?
Svona í öðrum fréttum þá hef ég að MJÖG VEL ígrunduðu máli, ákveðið að vera ekki lengur í Görlitz eftir næsta sumar. Það er erfitt að taka svona ákvörðun án þess að vita hvað tekur við, því ég veit að ég á hér trygga vinnu til sumars 2013 allavega. Ég get bara ekki boðið sjálfum mér og fjölskyldunni upp á þetta líf, og líklegt er að ég hætti alfarið söngstandi í þýskalandi. Þegar ég skrifa þetta fyllist ég vissulega smá sorg, en þetta er bara ekki að gefa mér neina gleði lengur. Það er gaman að syngja, ekki misskilja það, en allt í kringum bransann hérna er bara svo neikvætt og erfitt. Þegar ég segi erfitt, þá á ég ekki við að stundum sé þetta erfitt og stundum frábært, heldur hefur nánast hver einasti vinnudagur síðasta ár verið mér kvöl og pína. Að hluta vegna þess að ég er ekki nógu góður til að framkvæma það sem ég er beðin um, og að hluta vegna þess hvernig komið hefur verið fram við mig. Ég veit vel hvað ég kann og hef, og veit að ég er fullboðlegur í þessum bransa, en mér líður bara ekki vel í því sem ég er að gera og þá er það til lítils. Að mæta vínnuna á hverjum degi og vita ekki hvort dagurinn verði góður eða slæmur. Þegar ég var að vinna í tölvunum, þá vissi ég, áður en ég fór í vinnuna að ég myndi fá krefjandi og skemmtileg verkefni, og að ég hefði kunnuáttu og þolinmæði til að takast á við þau verkefni. Jæja nóg um rólegan Ágúst í bili.
Nótið þess sem eftir lifir sumars :)
Mér tókst að hella mér í veikindi í fyrradag og er búinn að vera jafna mig á því síðustu tvo daga. Ég hef varla getað sest við PSinn í leik :) En nú líður mér bara þokkalega og er að ná fyrri styrk. Soffía hefur það bara fínt á 8unda mánuði og er búin að vera dunda sér við að bera dót niður í geymslu, ryksuga, klifra upp á stóla til að taka til í skápum og svo mætti lengi telja. Kemur mér svosem lítið á óvart, en svona er það bara. Júlía er svo bara hress eins og venjulega og er klósett þjálfun komin á fullt, og hefur gengið vonum framar. Aðeins 2-3 lítil slys síðustu daga, þannig að það er bjart framundan.
Í dag var svo tekið til í tölvuherberginu, og ég skil ekkert í því afhverju maður nær ekki og reynir ekki að halda þessu snyrtilegu, það er svo miklu þægilegra og skemmtilegra að vera hérna inni þegar svona er umhorfs. Reyndar finnst mér alger synd að get ekki notað þetta stóra herbergi með besta útsýninu fyrir setustofu þar sem hægt er að setjast inn og lesa eða hlusta á tónlist. Það vantar bara eitt herbergi í viðbót í þessa íbúð, það er nú bara þannig.
Svo lagðist ég í ótrúlega leiðinlegt verk, en það er að hringja í Sjúkratryggingarnar og Foreldraorlofssjóð. Foreldraorlofsssjóðurinn ætti nú að ganga ágætlega að ég held, við fáum send einhver gögn sem við eigum að fylla út, easy peasy, en tryggingarnar verða annað mál!!! Þetta er svolítið flókið mál því þeir hérna úti vilja vita hvar við vorum tryggð 6.Júlí til 18.Ágúst, og sannleikurinn er sá að við vorum tryggð á Íslandi. En þegar ég flutti lögheimilið, þá var það gert afturvirkt, veit ekki alveg afhverju það var gert þannig, en svoleiðis er nú það. Þannig að líklegt er að það verði að einhverju massívu vandamáli sem ekki á eftir að sjá fyrir endan á! Skil ekki alveg hvernig svona lagað eltir okkur uppi?!?
Svona í öðrum fréttum þá hef ég að MJÖG VEL ígrunduðu máli, ákveðið að vera ekki lengur í Görlitz eftir næsta sumar. Það er erfitt að taka svona ákvörðun án þess að vita hvað tekur við, því ég veit að ég á hér trygga vinnu til sumars 2013 allavega. Ég get bara ekki boðið sjálfum mér og fjölskyldunni upp á þetta líf, og líklegt er að ég hætti alfarið söngstandi í þýskalandi. Þegar ég skrifa þetta fyllist ég vissulega smá sorg, en þetta er bara ekki að gefa mér neina gleði lengur. Það er gaman að syngja, ekki misskilja það, en allt í kringum bransann hérna er bara svo neikvætt og erfitt. Þegar ég segi erfitt, þá á ég ekki við að stundum sé þetta erfitt og stundum frábært, heldur hefur nánast hver einasti vinnudagur síðasta ár verið mér kvöl og pína. Að hluta vegna þess að ég er ekki nógu góður til að framkvæma það sem ég er beðin um, og að hluta vegna þess hvernig komið hefur verið fram við mig. Ég veit vel hvað ég kann og hef, og veit að ég er fullboðlegur í þessum bransa, en mér líður bara ekki vel í því sem ég er að gera og þá er það til lítils. Að mæta vínnuna á hverjum degi og vita ekki hvort dagurinn verði góður eða slæmur. Þegar ég var að vinna í tölvunum, þá vissi ég, áður en ég fór í vinnuna að ég myndi fá krefjandi og skemmtileg verkefni, og að ég hefði kunnuáttu og þolinmæði til að takast á við þau verkefni. Jæja nóg um rólegan Ágúst í bili.
Nótið þess sem eftir lifir sumars :)
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)