22 dagar til stefnu og ekkert er tilbúið!!

Reyndar er það ekki alveg rétt, það er allt tilbúið nema nafnið á blessað barnið. Það verður ekki eins klippt og skorið og hjá Júlíu.  Furðulegt en satt, þá er engin tilhlökkun í mér fyrir þessu öfugt við síðast, kannski svona "been there, done that" tilfinning meira en hvað annað.  En þetta verður vissulega áhugagvert og er spennandi. Ég horfi kannski á þetta meira út frá fyrirvinnusjónarmiði :) það verður t.d erfiðara að ferðast, og Soffía getur ekki lengur bara farið heim og verið þar í mánuð eða tvo, því það er engin leið að ferðast ein með svona mikið af dóti með sér.  2 bílstóla, 2 kerrur osfrv.  Það hefur verið nóg hingað til að ferðast bara með það sem fylgir Júlíu.  Auk þess er engin gleði lengur í vinnuni og það hefur sitt að segja að sjá fram á heilt ár af ófullnægjandi vinnu og mikilli óvissu um framtíðina.  Það er bara ekki margt sem hægt er að hlakka til næstu mánuði þvímiður.  Kannski það helsta jákvæða við næstu mánuði er að félagslegakerfið er mjög gott hérna, og Soffía fær líklega um 300 evrur á mánuði næsta árið og auk þess fáum við aukalega barna bætur í kringum 160 Evrur á mánuði.  Þarna koma því inn fínar "tekjur" ef maður reynir að finna eitthvað jákvætt.  Það fer svona að glitta í endan á þessu ferðalagi tenórsins gæti ég trúað.

Tengdó er svo á leiðinni til okkar þann 23.Ágúst til að sjá um krónprinsessuna þegar kemur að því að nýtt barn líti dagsins ljós.  Ég gæti reyndar trúað að með okkar heppni þá fari allt af stað nokkrum dögum áður en hún kemur, og helst á sama degi og hún lendir.  Þannig væri það ekta lífsreynsla sem á vel heima hérna hjá okkur.  Því ekkert skal gerast eins og vonast er eftir.

Nú hér hefur bara verið frekar leiðinlegt veður síðustu daga og útlit fyrir að það haldi bara áfram í sömu leiðindum.  Það rignir 1-2 á dag og pínulítil sól þess á milli, en hitastigið er svosem fínt.  Bara leiðinlegt að hafa svona dimmt yfir.

Ég stytti mér stundirnar í PS3, þar sem ég hef verið að spila í gegnum stressandi tölvuleiki (Dead Space 1 og 2, Motorstorm Apocalypse og Fear 2), og svo róandi þrauta leikinn Tumble, sem er fínasta afþreying þangað til hann verður of erfiður :)  Ég er líka byrjaður að undirbúa næstu leiktíð í húsinu, en hún hefst þann 25. Ágúst með tónleikum á Untermarkt, sem er hluti af Altstadt Fest sem er haldin hér mjög hátíðleg ár hvert.  Og hana sækja mjög margir,  það var bara ansi gaman í fyrra.  Æfingar fyrir hið mjög svo lítið gefandi hlutverk Borgarstjórans í Der Vogelhändler hefjast svo strax á sama tíma.  Þannig að maður fer úr núll í hundrað á einum degi sem er svosem fínt. En ég er að reyna að undirbúa það núna svo þetta verði ekki allt of mikil umskipti.  Það er tildæmis gríðarlega erfitt að koma röddinni í gang aftur eftir langan tíma af því að gera ekki neitt.  Á þessum tíma vottar alltaf fyrir smá tilvistarkreppu þar sem mér finnst ég ekkert kunna og ekkert geta, og það sem hefur verið að gerast hérna í húsinu hefur í raun ekkert verið að hjálpa til við að gera þá upplifun jákvæðari.  En svona er þetta bara, þetta er líf tenórsöngvarans, það er alls ekki fyrir alla, enda eru afskaplega fáir góðir sem ná alla leið, því andlega er þetta nánast of mikið, kannski ef ég væri einn með engan annan til að hugsa um væri þetta raunhæfur möguleiki, en ég hef ákveðið að velja fjölskylduna fram yfir frægð og frama.  En kannski er það fjölskyldan sem hefur í raun fleytt mér eins langt og raun ber vitni, hver veit?

Enn eitt neikvæðnisbloggið komið á prent :(  En það er erfitt að þykjast gleðjast yfir einhverju sem veitir mér enga gleði lengur. Mér finnst reyndar ennþá gaman að syngja fallega og góða tónlist það hefur ekkert breyst og mun líklega aldrei breytast.

Svo er það þessi sem gefur alltaf smá tillfinningu fyrir því að maður hafi áorkað einhverju sem er einhvers virði í lífinu og gleður vonandi lesendur bloggsins svona í lokin. :)

Og hérna eru svo myndir frá því sem af er Ágúst mánuði.