Vetur, Júlía og vinnubúðir nasista

Hér er kominn blússandi kuldi og ég á nánast í erfiðleikum með að hjóla í vinnuna sökum þess. Haustlitirnir eru dotnir inn og laufin að byrja að hrynja af trjánum. Ætli það fari ekki að styttast í að maður fari að nota lest á hverjum degi. Síðan síðast hef ég verið boðaður á eina 40 mínútna æfingu og önnur er fyrirhuguð í kvöld. Núna er ég dottinn í hinn pólinn, þ.e að finnast ég vera að gera of lítið :) Aldrei skal maður vera ánægður. En það ætti nú að breytast eitthvað í næstu viku vonandi. Ég er búinn að fá í hendurnar nóturnar af Candide sem sett verður upp á næsta ári, og ég verð að segja að ég er nokkuð ánægður með hlutverkin sem ég fæ, þ.e ég fæ báðar flottu tenór aríurnar í verkinu :) En ég er samt ekki að syngja aðalhlutverkið, þetta er vissulega gleðilegt, nú er bara að gera það vel svo ég fái nú eitthvað grande í næsta season :)

Júlía er enn að hósta, en það hefur dregið allverulega úr því, við höfum ekki farið með hana til læknis aftur, því hún er hress og kát og hitalaus, og við tökum eftir því að hóstinn eykst með áreynslu, sem gæti þýtt að þetta sé astmi, sem kæmi svosem ekki á óvart þar sem slíkt er þekkt innan fjölskyldunnar. Ungfrúin er byrjuð að blaðra enn meira og lærir ný orð mjög hratt, það er afskaplega gaman að heyra hana tala. Stundum stendur hún fyrir framan mann með svip sem mætti túlka sem "þetta er svo merkilegt, skilurðu mig ekki?" og blaðrar og blaðrar :) Svo finnst henni allt í einu gaman að "fljúga" aka, að láta pabba sinn henda sér hátt upp í loft. Þetta fannst henni fyrir viku síðan hræðileg upplifun og vildi alls ekki láta gera þetta. Magnað hvað þetta breytist fljótt. Hún er afar dugleg að hjálpa mömmu og pabba við ýmis heimilsstörf, hún fékk meðal annars það verkefni að raða hnífapörum í hnífaparaskúffuna og kláraði það verkefni með stæl. Eins og sjá má á videói hér að neðan :)

Af öðrum málum er það að frétta að inni í svefnherberginu okkar er kamína, svona týpískt fyrir þessi gömlu hús í þýskalandi, ég stakk upp á því í morgun að við myndum kaupa kol eða tréstubba til að brenna og fá smá hita í húsið. Þá varð eldri ungfrúinni það að orði að kamínan minnti sig á brennsluofna nasista sem við sáum í Buchenwald, þar með var útrætt mál að fara nota þetta í eitthvað nytsamt :) En ég mun halda áfram að reyna.

From 2010 Julia raðar hnífapörum

Frumsýning nr.5

Í gær frumsýndi ég mína 5 sýningu hér í Görlitz, ég var í hlutverki Remendado í Carmen. Það þekkasta sem sá karakter syngur er Smygglarakvintettinn. Sýningin gekk vel þrátt fyrir að ég vissi ekki alltaf hvað ég var að gera :) Ástæðan að baki því er að þessi sýning er búin að ganga allt síðasta ár, og allir sem þarna eru að syngja eru búnir að gera það nokkrum sinnum áður :) Nema ég, ég fékk örfáar æfingar án hljómsveitar og án meðleikara, það er því meira en að segja það að mæta allt í einu á svið með stórum kór og öllum meðleikurum og hljómsveit og stjórnanda sem maður þarf að bregðast við og leika og syngja eins og maður hafi aldrei gert annað. EN þetta gekk allt upp og ég er þess fullviss að miðaðvið undirbúning gekk þetta stórkostlega vel. Í kvöld er svo My Fair Lady. Æfingar eru hafnar á fullu fyrir Tiefland sem frumsýnt verður í lok Nóvember. Það er ótrúlega þægileg tilfinning að vera búinn með þennan stóra byrjunar kafla hérna í óperunni. Núna tekur við aðeins þægilegra líf, með eðlilegu æfingaferli og reglulegum sýningum. Ekki skemmtileg og auðveld fæðing, en ég tel mig aðeins hafa grætt á þessu fyrir vikið.

Hér hefur ekki fallið dropi úr lofti í rúma viku, sólin alltaf á lofti og mjög fallegt gluggaveður, það er frekar kallt en birtan er það mikilvægasta eins og er.

Þær gleðifréttir bárust svo í vikunni að nánast öll tryggingin okkar var endurgreidd að undanskildum 40 Evrum eða svo, það verður nú að teljast nokkuð gott, enda má segja að við höfum unnið fyrir því, því við skiluðum íbúðinni betri en við fengum hana. Það sem aftur á móti er neikvætt er að tryggingin fer öll í að greiða niður skuldir sem hafa verið að safnast upp á Íslandi :( En svona er það nú bara, einhvernvegin þarf að brúa bilið og svona gerist það. Fyrsti launaseðillinn var um 100 Evrum hærri var búið að segja mér og það var ákveðið gleðiefni líka. Svo erum við að bíða eftir svörum varðandi barnabætur hérna úti. Ef við fáum bætur hér og frá hvaða tíma þær verða greiddar út skiptir máli, því ef við fáum einungis bætur frá byrjun árs 2010 nú eða bara frá deginum í dag, þá eigum við rétt á barnabótum frá Íslandi fyrir árið 2009. Þetta er allt eins leiðinlegt og óhagstætt fyrir okkur eins og hugsast getur og mér þykir síður en svo gaman að hugsa um þetta en svona er þetta nú bara alltaf.

Júlíuveikindin halda áfram, og þrátt fyrir að hafa fengið fyrir hana sýklalyf þá virðist það ekki hafa slegið mikið á ljóta hóstann sem hún er með. Hún var reyndar rosalega hress í gær og fór því út að leika sér, en það virðist hafa verið óráðlegt því að í nótt hóstaði hún og hóstaði greyið litla. Það er erfitt að halda svona litlum orkubolta innandyra sérstaklega þegar það er fullt af krökkum sem vill leika við hana og bankar her uppá nokkrum sinnum á dag. Auk þess er veðrið betra en það hefur verið lengi og alger synd að leyfa henni ekki að fara út að leika sér. Þannig að við, hræðilegu foreldrarnir, þurfum að fara með hana enn og aftur til læknis á mánudaginn. Óþolandi!!

Langt frí, og nýjar myndir.

Síðustu vikuna hef ég verið í fríi, að hluta vegna veikinda og að hluta vegna þess að ég er búinn að vera svo duglegur :) Ég er semsagt að mestu búinn að læra allt mitt utanbókar og þar því núna aðeins að mæta á sviðsæfingar, sem er heldur ekki mikið þar sem ég er ekki í það stórum hlutverkum. Á morgun er semsagt fyrsta æfingin mín í rúma viku, ég er reyndar búinn að fara sjálfur síðustu daga og æfa mig og rifja upp texta, þannig það er nú ekki eins og ég sé ekkert búinn að vera gera :)

Hér er að koma haust, laufin farin að gulna og losna af. Það er einnig komin svona haustlykt í loftið, sem er svosem allt í lagi, haustin eru ekki svo slæm, nema það að ég er viðkvæmur fyrir þessum breytingum í loftinu og á það til að veikjast á þessum tíma. Vona bar að það sé núna búið allt saman.

Hér í húsinu búa tvær fjölskyldur með unga krakka, þar á meðal eru stelpur sem eru áfjáðar í að fá aleika við Júlíu eða allavega taka hana með sér út að leika, ætli þær séu ekki á aldrinum 6-12 ára. Júlía var úti að leika sér í gær með þeim í rúma 2 tíma!! Og það var sko ekki að sjá að ungfrúin væri þreytt eftir hamaganginn heldur þvert á móti. Hún á það líka til að sofa ekkert á daginn, og það þýddi t.d í dag að hún fór út að leika og örmagnaðist svo þegar hún fór með pabba sínum að versla í matinn. Það var ekki hægt að vekja hana fyrr en heim var komið. Það versta er að hún er dálítið veik greyið og er núna með hita og líklega beinverki, þar sem hún barmar sér ægilega og maður sér að hún er ekki eins og hún á að sér. Ætli við hendumst ekki með hana til læknis í fyrramálið til öryggis. Hún er búin að vera með ljótan hósta og núna tvisvar hita með þessu öllu saman. Fengum að vísu einhverja hóstatillandi mixtúru handa henni sem hún vill alls ekki!! Vá hvað það kom á óvart!

Annars er hér mest lítið að frétta, lífið gengur sinn vanagang, og við að reyna að láta okkur vel líka :)

Þá sjaldan maður lendir í þeirri aðstöðu þar sem allt er fullkomið þá bara hlítur það að koma vel út. Ég er afar stolltur af mynd sem ég tók af krónprinsessunni nú á dögunum. Þetta er ein besta myndin sem tekin hefur verið af henni síðan hún fæddist að mínu mati, og mig langar mikið að láta prenta hana út á stóran strigaramma, það er mikil ró sem fylgir henni og eitthvað þægilegt á að horfa. Ég lýk pistlinum í dag á þessari mynd. Hægt er að smella til að sjá hana stærri fyrir þá sem hafa áhuga á því.

Svo eru komnar fullt af myndum og videóum frá Íslandsferð og frá ágúst og septembermánuðum inn á mynda svæðið hennar Júlíu, fyrir þá sem hafa áhuga á því.

Júlía ó Júlía

Það er ekki langt síðan ég endurheimti konurnar mínar frá Íslandi. Það er vissulega gaman að vera búinn að fá þær aftur heim.

Júlía hefur þroskast aðeins á stuttum tíma, en ekki endilega til góðs, því hún er farin að væla mun meira en áður útaf engu. Hún veit núna hvað það er að vera með sár og þegar hún meiðir sig þannig að það sé sjáanlegt, þá eyðir hún dágóðum tíma í að benda á það og segja "meiddi" og svo vælir hún með, ótrúlega skemmtilegt. Hún er líka búin að þjást af mjög ljótum hósta síðustu daganna, en aðeins á nóttunni, og þetta er bara verulega ljótur og leiðinlegur blautur hósti sem heldur vöku fyrir okkur öllum. Við prufðum eitt internetráðið sem fólk sver að virki, en það er nudda góðu lagi af Vick Vaporub á iljarnar á henni áður en hún fer að sofa. Yfir það eru svo settir sokkar og þetta á að draga úr hóstaköstum, ég er ekki frá því að það hafi gert það að einhverju leiti, en maður veit aldrei :) Í gær var ákveðið að Júlía skyldi sofa í sínu eigin herbergi, það var afskaplega furðuleg tilfinning að hafa hana ekki inni í svefnherberginu okkar, og maður hugsaði með sér hvað það væri óþægilegt að heyra ekki í henni. Stuttu áður hafði maður séð fyrir sér þá gleði stund þegar hún væri komin í annað herbergi og maður fengi nú að hvílast almennilega :) Svona er þetta furðulegt alltsaman. Fyrsta nóttin gekk stórslysalaust fyrir sig og ungfrúin svaf til rúmlega 9 í morgun, sem verður að teljast nokkuð gott. Dagurinn í dag er svo búinn að vera dagur slysanna, þar sem ungfrúin er búin að vera detta af hinum og þessum stöðum og meiða sig. Það er ekki laust við að maður verði bara örlítið þreyttur fyrir hennar hönd á þessu öllu saman.

Ég er búinn leggjast í veikindi, og hef því þurft að hætta við mína fyrstu sýningu á ferlinum :) (byrjar vel). Það er nú bara þannig að undir flestum kringumstæðum getur maður sungið nema þegar veikindi hafa áhrif á röddina. Ég hef verið óvenju fljótur að ná mér, fékk sterk vítamín hjá lækni og vottorð um að ég mætti ekki syngja neitt fyrr en í fyrsta lagi á morgun. Ég er því búinn að vera heima að slaka á síðustu daga, sem er ótrúlega kærkomið.

Hér er áin aftur búin að flæða yfir bakka sína og gott betur, þó ekki eins mikið og síðast þó það líti alveg eins út. Þetta þýðir það fyrir okkur að við þurfum aftur að fara kaupa drykkjarvatn, nema að við nennum að sjóða allt vatn í 3 mínútur. Þetta er ótrúlega leiðinlegt ástand!!

Jæja nóg í bili, meira síðar, birti hérna eina góða af ungfrúnni. Á næstu dögum verða svo settar inn nýjar myndir í albúmið hennar Júlíu.

Mikið að gera og fólkið komið heim.

Það er liðinn dágóður tími frá síðasta bloggi, og það er svosem ekki frá mjög miklu að segja, nema þá helst að kona og dóttir eru komin heim ásamt BKBen sem mun dvelja hér út vikuna hjá okkur. Ég hef þvímiður lítið verið heima til að sinna gestum, því mikið hefur verið að gera í vikunni, mun meira en ég gat ímyndað mér. Nú er semsagt lokið aðalæfingu á Carmen, þar sem ég er að taka við hlutverki Remendado, eins af smyglurunum. Gerfið er, sem áður, nokkuð öðruvísi, en kemur samt sem áður vel út. Æfingar eru einnig hafnar fyrir Tiefland, og svo er ég að sýna My Fair Lady, auk þess að æfa fyrir WunschKonzert. Þannig að þetta er allt frekar þétt. Í morgun var æfing fyrir Tiefland, en svo í dag og á morgun er ég í fríi, það mun vera fyrsta almennilega fríið sem ég fæ frá því að ég byrjaði hérna. Þetta er farið að taka smá toll af geðheilsunni, eins og lesendur þessara síðu hafa eflaust tekið eftir, og nú líkamleg heilsa að gefa eftir líka, ég er allavega mjög sár í nefholi og mjúkagóm, sem er svosem allt í lagi sönglega, en það er bara óþægilegt, og ég veit af gefinni reynslu að þetta mun svo smita út frá sér og verða fullvaxið kvef með tilheyrandi nefstíflu. En svona er það nú bara.

Júlí hefur mikið breyst á stuttum tíma, hún horfir miklu meira í augun á manni núna og reynir að lesa í svipbrigði. Auk þess eru hún afar viðkvæm og ég má varla skamma hana neitt án þess að hún fari að væla og hlaupa til mömmu. En þetta er líklega allt afar eðlilegt og því hef ég ekki áhyggjur af því. Vandamál er nú, sem áður, að hún sefur ekki á daginn og sama hvað við reynum þá bara vill hún það ekki og gerir ekki. Ótrúlega gaman að fá aldrei frið!!

Í dag fengum við svo bréf þar sem er verið að segja okkur að við fáum greitt alla trygginguna okkar til baka frá fyrri íbúð, sem er ótrúlega gott að heyra, en þau halda samt einhverju eftir til að mæta einhverjum kostnaði skil það nú ekki alveg. En það eru alveg um 400 Evrur sem er haldið eftir, sem er slatti. Við fáum til baka um 1000.Evrur, en þvímiður fer það allt í skattinn og aðrar skuldir, þannig að ekki er um neina sérstaka gleði að ræða. En þetta er þó það sem það er og við fögnum því.

Er gleðin virkilega við völd?

Jah! þegar stórt er spurt!!

Hún dettur hérna inn af og til, væri þó til í að sjá hana oftar. Eitt svona gleðitilvik á sér stað á næsta mánudag, en þá fæ ég aftur stelpur mínar heim. Þetta er búinn að vera langur aðskilnaður, en sem betur fer hefur verið það mikið að gera að maður hefur ekki tíma til að sakna of mikið eða hugsa of mikið. Nú er heldur farið að hægjast um og mér nánast farið að leiðast :) Ég á reyndar eftir að þrífa hér allt hátt og lágt fyrir endurkomuna, en það ætti nú ekki að taka meira en einn eftirmiðdag.

Í kvöld er svo þriðja sýning af Leðurblökunni, og á sunnudag er þriðja sýning á

My Fair Lady. Svo dettur Carmen inn í næsta mánuði. Ég er kominn með þetta allt utanbókar og það léttir allverulega á. Ég hef samt þá ónotatilfinningu að þetta sé líkast til ekki það sem ég vil gera í lífinu, syngja jú, en að sjá fram á að eiga engan fastan samastað, nema binda sig við eitthvað hús til æfiloka. Og það er bara alls ekki sjálfgefið að maður geti það eða vilji það. Þetta rótleysi er mjög erfitt og ég verð nánast þunglyndir á að hugsa til þess hvað við verðum að gera eftir ákkúrat 2 ár.

Nóg af þessu, hér gengur annars allt sinn vana gang þó veðrið mætti nú vera betra. Hér hafa komið örfáir sólardagar síðustu daga en það endist nú ekki lengi. Maður hendist á æfingu í 10 stiga hita, sem er mjög kallt, vetlingar og húfa takk fyrir. Og ekki er útlit fyrir að það sé eitthvað að hlýna á næstunni.

Fékk í gærkvöldi skemmtilegt myndband sent, ég læt það fylgja hérna með :)

From Stuð í sveitinni

Vinnustaðurinn minn