Helgin

Það er kannski best að setja inn status uppfærslu liðinnar helgar.

En hún hófst á söngtíma hjá Wolfgang, sem fyrri daginn klikkaði alls ekki. Mér finnst ég vera að nálgast innsta hring söngsins hægt og rólega og maður verður alltaf betri og betri :)

Nú sama dag fengum við heimsókn frá Ásgeiri Páli og frú sem voru komin til að skoða Berlín og kíkja á frumsýningu hjá undirrituðum. Frumsýning gekk mjög vel og maður fékk að heyra nokkur bravó úr salnum, líklega samt bara frá vinum og kunningjum :) Það var því farið varlega inn í nóttina því ég þurfti svo að hendast til Braunschweig til að ljúka síðustu sýningu af Liebesverbot, sem ég var samningsbundinn til að klara, daginn eftir. Þessi lokasýning var svosem ágæt og gekk ágætlega og ég fékk í fyrsta skipti mörg bravó úr fullum sal af fólki sem ég þekkti ekki neitt!! Sem er vissulega góðs viti. Ég sit semsagt núna inni á hótelherbergi á Hotel Wienecke að skrifa þetta blogg til að ljúka kvöldinu :)

Á morgun tekur svo við undurbúningur fyrirsöngs og ég veit ekki hvað :)

10 ár, helgin og google

Í dag eru liðin 10 ár síðan við Soffía kynntumst, nokkuð langur tími, en sem betur fer góður :) Það er auðvitað margt sem er hægt að rifja upp á þessum tíu árum og þá áttar maður sig á því hvað maður hefur það í raun gott og hversu vel giftur maður er :) Ég veit að Begga frænka á einhversstaðar mynd af okkur tveimur held ég meira að segja sama kvöldi og við kynntumst, það væri ansi gaman að fá afrit af því við tækifæri :) Dagur er semsagt að kveldi kominn og við nýttum daginn í að fara í Sushi á TaiShu á Kochstrasse, sem er í miklu uppáhaldi. Og auðvitað rann þetta ljúflega niður eins og fyrr með litlu glasi eða tveimur af Chardonnay staðarins sem er verulega gott.Júlía duglega var sem fyrr með allt sitt á hreinu og var alveg til í að smakka framtíðar uppáhaldsmatinn sinn :)

Helgin sem framundan er verður mjög erfið, en vonandi mjög skemmtileg líka. Hún hefst semsagt á frumsýningu hjá mér á morgun og lýkur á seinni sýningu Das Liebesverbot í Braunschweig. Þetta er mikil og erfið törn fyrir röddina og geðið. Sem betur fer á ég góða að, bæði söngkennara og fjölskyldu, þannig að þetta verður lítið mál.

Að lokum langar mig að prísa google og þjónustur þeirra, þá á ég sérstaklega við google calendar og google contacts, sem ég var í raun bara að uppgötva fyrir nokkrum dögum að hafa gríðarlegt notagildi. Sérstaklega núna þegar ég þarf virkilega að fara halda utan um dagsetningar og annað slíkt, þar sem maður er búinn að fá bókanir eitthvað fram í tímann ;) Þetta samstilli ég svo allt við símann minn og ef eitthvað kemur fyrir tölvurnar á heimilinu eða símann þá á ég allar upplýsingar miðlægt hjá google. Til að mynd hef ég birt hér hægramegin á blogginu söngdagatalið mitt ef þið eruð eitthvað á ferðinni í Berlín, þá kíkið þið á sýningu :)
Nóg um það, meira eftir helgi. Ljúkum þessu á einni mynd af mæðgunum.

Frumsýning og afar spennandi tilboð

I kvöld var að ljúka minni síðustu æfingu fyrir frumsýningu, sem er hjá mér á laugardaginn kemur. Þetta gengur bara ágætlega og held ég að maður þurfi ekkert að skammast sín fyrir frammistöðuna. Þetta hefur verið verulega þreytandi æfingaferli sökum endalausra breytinga og virðingarleysis gangvart tíma þáttakenda, en það er loksins á enda. Nú taka bara við um 16 sýningar eða svo fram að áramótum. Og svo er maður laus og liðugur aftur.

Í dag átti ég svo samtal við mann sem sér um MJÖG stóra og virta hátið hérna í Berlín á hverju ári síðan 1991 held ég að hann hafi sagt :) En þeir vilja fá mig til liðs við sig fyrir næsta sumar. Þetta er mikill heiður ef af verður og ég er auðvitað mjög glaður með það. Þetta helgast af meðmælum góðra manna sem ég hef kynnst á síðustu 4 mánuðum. Það á þó enn eftir að staðfesta þetta 100%, en ég er vongóður miðað við það sem ég hef heyrt frá þessum ákveðna manni. Þetta eru því góðar fréttir, en þvímiður eru það ekki góðar fréttir sem borga reikningana. Og eins og staðan er núna er ekki ólíklegt að við þurfum að fara huga að heimferð á næstu mánuðum. Ég vil koma sértstökum þökkum til Alþingis Íslendinga sem ég held að sé mesta skítaappart sem fyrirfinnst á jarðkúlunni. Takk fyrir að vera illa upplýstasta og spilltasta samkoma vestræns ríkis!!! Það er erfitt að horfa fram á að það geta hugsanlega ekki klárað þetta ferðalag vegna þess að hálfvitar eru búnir að vera "stjórna" landinu. (**Hér koma svo orð sem ekki eru prenthæf**)

Ég reyni því núna bara að taka næstu dögum og ekki að hugsa um allt það ömurlega sem er í raun í gangi. Ég hef það gott ennþá og á góða að. Auk þess sem mér gengur vel. Það er því ekki allt ömurlegt. Aðeins það að vita ekki hverju maður má eiga von á á næstu 6 mánuðum eða svo.

Þangað til eftir helgi......

Afmæli, æfingar og þín fyrstu skref.

Fyrst langar mig nú að óska litla bróður til hamingju með daginn. Sendi honum SMS í tilefni dagsins og fékk svar á óaðfinnanlegri þýsku. Ég hef ástæðu til að ætla að hann hafi ekki notfært sér menntaskóla þýskuna til að svara mér :) En hvað veit ég svosem.

Æfingar eru auðvitað á fullu, eða "í fullum gangi" eins og málhaltir kjósa að segja. Það gengur ágætlega held ég þar sem nú er loksins búið a fastsetja alltsaman. Hljómsveitin hefur átt erfitt uppdráttar og það verður smá samspil að fá þetta allt til að ganga upp, en það mun að sjálfsögðu gera það. Mín frumsýning verður á laugardaginn næsta (24.okt) og daginn eftir þarf ég að fara aftur til Braunschweig til að syngja, vonandi síðasta sinn, Liebesverbot eftir Wagner.

Júlía kom á óvart í kvöld og tók sín allrafyrstu skref, að sjálfsögðu með smá hjálp að standa upp, en að öðruleiti gerði hún þetta allt sjálf. Sjá videó hér fyrir neðan. Annars er sú littla búin að vera veik, með hor í nös og svo framvegis, auðvitað með tilheyrandi vöku á nóttunni. Við fengum vissulega að kynnast því hvernig er að eiga fullkomið barn í 2 vikur, en auðvitað fær maður ekki að njóta þess lengi. Sem betur fer gefur hún okkur fullt í staðinn og það er maður mikið þakklátur fyrir.

9.dagar, uppgjöf, vonleysi og svo framvegis

9.dagar eru í frumsýningu og lífið er, að mínu mati að fara sinn hefðbundna hring, og því skal það ekki koma mér á óvart að nú sé að fara í hönd tímabil uppgjafar og vonleysis. Þetta helgast að sjálfsögðu af því að maður er að hugsa aðeins of mikið til framtíðar, og svo gerast auðvitað litlir hlutir sem hjálpa til við að varða leiðina steinum og leiðindum, eins og rigning, leiðinda umfjöllun um tónleikana sem eru að baki, fáránleg misnotkun á tíma á æfingaferlinu, tryggingar eru útrunnar og svo framvegis og svo framvegis.....

Ég reyni auðvitað að halda höfði hátt og fara í gegnum þetta með þeirri vissu að þetta eigi allt eftir að reddast eins og venjulega. En það fer að líða að 2 ára markinu hérna í Berlín og mér finnst ég ekki hafa haft erindi sem erfiði. Líklegast er það aldrei svo hjá söngvurum nema þá í þeirri ánægju sem maður á að fá útúr þessu, en ánægjan borgar ekki reikningana, svo mikið er víst. Og hvað verður þá um ánægjuna....... jahh hún deyr að sjálfsögðu með. En lifnar sem betur fer við aftur af og til. Það sem er að auki erfitt við þetta núna er að ég þarf að vera mikið í burtu bæði andlega og líkamlega og þá finnst manni maður auðvitað líka að maður sé að bregðast skyldum við fjölskylduna. Því líkurnar á að fá einhverja almennilega vinnu eru stjarnfræðilega litlar að því að manni er farið að skiljast. Svona er það nú bara.

Ég er nú að fara hendast á æfingu sem mun vera í allan dag. Í gær mætti ég á æfingu og stóð á sviðinu í c.a 15 mínútur á bilinu 11-17 síðan tók við aukaæfing frá 17-19:30 þar sem lítið var gert!! Algerlega óþolandi svona ástand.

Ég hef allavega verið jákvæður í síðustu pistlum, en það kemur að því að maður þurfi smá útrás fyrir uppbyggða spennu og vonbrigði.

10 mánuðir

eru liðnir síðan ungfrúin fæddist, ekki var haldið sérstaklega upp á það :)

Hér nýverið fengum við bréf inn um lúguna þar sem okkur var tilkynnt um hækkaða húsaleigu, og á það bættist svo eitthvað auka vatsgjald, þannig að leigan okkar í næsta mánuðu samsvarar um 190.þús ISK. Svo verður það aðeins viðráðanlegra eftir það eða um 130 á mánuði. Þegar við fluttum hingað var leigan aðeins um 65 þús á mánuði og vel viðráðanlegt. En þetta er eiginlega bara hlægilegt.

Hér er semsagt orðið ansi kalt með grámyglunni sem fylgir því. Reyndar er spáð að morgundagurinn gæti orðið hlýjasti októberdagur í yfir 10 ár. En hverjum er ekki skítsama um það! Til að auka á spennuna við að búa hér þá vofir ennþá yfir okkur hryðjuverkaógn og við erum bara róleg yfir því.

Það styttist óðum í frumsýning hjá okkur í Neuköllner Oper, og ég hef ekki verið boðaður á nógu margar æfingar að mínu mati. Finn til ákveðins óöryggis með þetta. Auk þess sem það virðist ekki vera mjög fastmótað hvernig við eigum að gera sum atriðin, erum hingaðtil bara búin að vera improvisera, sem er hundleiðinlegt og segir manni a leikstjórinn viti ekkert hvað hann er að gera. Honum til varnar má reyndar segja það að hann er stökkva inn í fyrir upphaflega leikstjórann sem hætti við með 2 vikna fyrirvara. Beiðnir um hitt og þetta hafa verið að berast um eitt og annað, sem ég nenni ekki að hugsa um en þarf samt að skoðast.

Við vorum einnig búin að plana að hugsanlega bara hendast heim í jólafríinu til að engin þyrfti að koma hingað. En það er blásið af, þar sem ég er að sýna milli jóla og nýjárs auk þess sem sýningar eru fyrir og eftir jól og áramót. Þetta verður samt sem áður fínt.

Meira var það nú ekki að sinni, auf wiedersehen.

Til hamingju þýskaland!

Nú er semsagt að klárast þjóðhátiðardagur þýskara, ekki hefur dagurinn sá verið merkilegur fyrir okkur Íslendingana, ég fór reyndar í tíma hjá Wolla og svo í Sushi með Gunnari, en að öðru leiti afar óspennandi og kaldur dagur. Það er hér augljóslega að koma vetur, þar sem kuldinn nístir nú inn að beini.

Næstu helgi er svo sýning í Braunschweig á Das Liebesverbot, sem ég söng í í sumar. Get ekki alveg sagt að ég hlakki mikið til, en svona er þetta nú bara. Ég verð bara að hendast í að gera þetta eins og hvert annað skítverk :) Ég fór svo í studioclass hjá Janet í gær og verð nú að segja að mér finnst ég ekki mikið eiga heima þar lengur, sérstaklega þar sem ég er ekki lengur að sækja tíma hjá Janet, en það var gaman að hitta góða vini þar og gleðjast örstutt. Fínt líka að ég sé enn velkominn þangað. Ég er núna á fullu að reyna að klára að leggja allt á minnið sem þarf fyrir "Der Fall Rigoletto" í Neuköllner Oper. Þetta verður líklegast knappara en ég geri mér grein fyrir þar sem það tíminn líður nú yfirleitt hraðar en maður gerir ráð fyrir.

Í tímanum hjá Wolfgang í dag staðfestist fyrir mér stórmerkilegur hlutur varðandi tækni og beitingu, og er ég þess fullviss að þetta verði til þess að stórbæta sönginn og gera mig að betri söngvara. Það er ekki auðvelt að komast áfram í þessum bransa og því spyr maður sig hvað maður sé eiginlega að gera í þessu. Þetta er illa borgað, yfirleitt frekar vanþakklátt og erfitt fyrir fjölskyldulífið sökum fjarveru og þeirrar miklu einbeitingar sem þetta krefst nánast alltaf. EN mér dettur bara ekkert í hug annað sem ég gæti hugsað mér að gera til endaloka lífs míns!! Magnað er það núna eins bjánalegt og það er.

Júlía er byrjuð að standa alveg sjálf án stuðnings og hjálpar. Það er magnað að sjá hvað hún er fljót að læra þetta. Ef maður fylgist með henni þegar hún er alein að dunda sér, má sjá þegar hún stendur upp við eitthvað og sleppir takinu bara svona til að sjá hvernig það er! Við höfum að sjálfsögðu ýtt henni aðeins út í að standa ein og hún getur staðið alveg sjálf í tæpa mínútu, áður en hún gefst upp og lætur sig detta. Þá finnur maður að hún er öll orðin sveitt og heit á því að reyna þetta, maður skal ekki vanáætla dugnaðinn sem til þarf að ná þessu.

Hér má sjá mynd af dömunni standa alveg sjálf. Það styttist semsagt í það að hún fari að labba hérna útum allt og það verður eflaust mjög fyndið. En þangað til næst..... Verið þið sæl.