Af atvinnu- og internetmálum.

Jæja þá er farið að líða að seinni hluta Maí mánaðar.  Hér hefur Soffía verið að vinna á Hólum til að við eigum nú einhvern pening til að lifa :)  Ég hef verið heimavið að sjá um barn/börn.  Júlía fer í heimsóknir í leikskólann á Hólum og Emilía er heima hjá pabba sínum.  Þetta hefur bara gengið vel og ég hef getað einbeitt mér að píanó leik og sinnt öðrum hugðarefnum sem þvímiður hafa stundum týnst í tölvunni.  Ég hef því tekið þá ákvörðun í dag að draga mig alfarið út úr lestri frétta á netinu og hætta að skoða Facebook.  Það er að vel íhuguðu máli sem ég geri þetta, því ég hef verið að missa mig í að kommenta á skoðanir annara, sem eru yfirleitt mistök, sama hversu heimskulegar og barnalegar sem þær skoðanir kunna að vera.  Nú er ég ekki fullkominn, en ég tel mig vera nokkuð réttsýnan og tel ekki að forræðishyggja samborgara minna sé yfirleitt það sem við þurfum.  Sérstaklega ekki þegar sú hyggja miðar að því að takmarka frelsi og réttindi annara.  Sem ég tel mig ekki vera að gera, nema þá að reyna að takamarka tjáningarrétt þeirra sem eru á villigötum :)

Ég hef nýtt tímann þegar Emma litla er sofandi til að rifja upp gamla takta í hugleiðslu, og ég er ekki frá því að mér líði betur og sé talsvert einbeittari, en það gæti auðvitað líka bara verið vegna þess að ég er ekki að gera neitt :)  En það er meiri ró allavega sem er gott.  Ég hef greint sjálfan mig með athyglisbrest, og hef verið að prufa ýmis lyf gegn því, en hingaðtil hefur það ekki borið nógu mikin árangur til að teljast vera einhver tímabundin lausn.  Rítalín, Concerta, Strattera er meðal þess sem ég hef prufað og hingað til hefur Rítalín skilað bestum árangri, en þvímiður ekki nógu góðum og því er sjálfhætt á því.  Ég hef líka verið að prufa náttúrulegar aðferðir eins og Maca duft, sem hefur valdið auknum hjartsláttartruflunum hjá mér, sem dæmir það úr leik líka.  Ég er alveg að gefast upp á því að reyna að bæta lífsgæði mín.

Mér bárust gleðileg tíðindi í gær, en ég fékk símtal frá góðu fyrirtæki sem bauð mér vinnu frá og með Ágúst nk. Þetta tekur vissulega smá spennu af manni, og veitir eitthvað til að stefna að, þar sem ég þarf að undirbúa mig nokkuð vel.  Ég vil ekki segja neitt meira um þetta fyrr en ég er búinn að undirrita ráðningarsamning, sem ég er reyndar búinn að fá í hendurnar, en það er alltaf betra að grobba sig ekkert fyrr en leikurinn er búinn, eins og mér skilst að hafi gerst í fótboltanum fyrir stuttu.

Núna stendur eftir:
- Finna stað til að búa á
- Finna leikskóla fyrir Júlíu
- Soffía þarf að finna sér vinnu
- Finna hamingjuna við það að vera á Íslandi.
- Og svo auðvitað hvernig maður á að borga fyrir allt helvítis draslið.

En þetta er eitthvað sem mun leysast að sjálfu sér, eða svo til.

Hér hafa verið teknar margar myndir síðustu daga og mánuði.  Afrakstur þess má finna undir albúmunum Apríl og Maí

Hér er svo ein í lokin af þeim systrum

Les þetta einhver orðið?

Hvort sem einhver fylgist með þessu eða ekki, þá er kannski fínt að setja hérna eitthvað inn svona bara til að halda þessu aðeins við.

Erindið er ekki merkilegra en það að nýjar myndir frá mars/apríl mánuði eru komnar inn í albúmið víðfræga

Að öðru leiti er bara allt fínt að frétta, Emilía fékk fyrstu tönnina sína í gær, og ekki laust við að fleiri séu að fylgja í kjölfarið.  Það er bara að vona að það gangi fljótt yfir :)

Góðar stundir.

Octavíian #2

Eftir mikla yfirlegu, ferðalög og spekúlasíónir, var lagt af stað til Akureyrar í morgun (erum í Skagafirði) í þeim eina tilgangi að kaupa bíl..  Þar var deginum eytt í að reynslu keyra ýmsa bíla, sem allir höfðu sitthvað fram að færa.  En ofan á, um kl 15:00, varð svo forláta Skoda Octavia MDi, árg 2006, bensínknúin og beinskipt. Græn á lit, sem er hennar helsti löstur, en liturinn er ekki bíllinn, svo mikið er víst.  Hún flaug í gegnum ástandsskoðun með einungis 3 smá athugasemdir.  Fast á hæla Oktavíurnar var svo Corolla Wagon, en þar skildi að um 500.þús, og var litið til þess með valið í huga.  Við erum himinlifandi með gott val, og nú er bara að vona að að við verðum jafn heppin og flestir Skoda eigendur :)

Hér er mynd af dýrinu eftir sína fyrstu áfyllingu hjá nýjum eigendum :)

PS: það er kannski rétt að taka það fram að bílnum var ekki lagt svona langt frá dælunni, heldur var honum bakkað inn í þeim eina tilgangi að taka mynd :)

Annað marsbloggið

Eins og mig grunaði þá er bloggþurrðin mikil núna og frá afar litlu að segja.  En það helsta er kannski að ég er búinn að vera í RVK síðustu daga, svona að dunda mér við að senda atvinnuumsóknir og spila tölvuleiki og heimsækja fólk.  Það er svosem allt eins og það á að vera og ekkert óvenjulegt og nýtt að gerast.  Við erum þó  búinn að setja bílakaup á smá pásu, því það er ekki alveg á tæru hvernig við ætlum að fjármagna þetta alltsaman.  En Octavía er ennþá stefnan og mun það gerast hvenær sem það svosem verður.

Í kvöld skellti ég mér á generalprufuna á La boheme í Hörpu, en þetta var einnig í fyrsta skipti sem ég kem í það ágæta hús, og ég verð að segja að þrátt fyrir 2007 hrollinn sem fór um mig þegar ég kom þarna inn, þá varð Eldborgarsalurinn til þess að gera mig afar stolltan af því að Íslendingar eigi svona flott heimsklassa hús, sem var í raun löngu tímabært, og ég held að þrátt fyrir gagnrýnisraddir, þá hafi verið tekin rétt ákvörðun með að klára byggingu þess.  Frumsýning La boheme er svo á föstudaginn kemur og þar á ég miða ásamt foreldra einingunum, og ég ætla að reyna að njóta þess, þrátt fyrir allt það sem kann að fara í taugarnar á mér.

Annars er hér mest lítið annað að frétta og ég hendi inn upplýsingum þegar þær berast.

Octavíian

Þessa dagana hefur verið furðulega mikið að gera, miðað við að maður sé í fríi :)  Við erum búin að vera flækjast mikið í RVK, og þá aðallega að leita að nýjum bíl og leysa út búslóð.  Við höfum augastað á Skoda Octavía, vegna fjölda meðmæla og afar hagstæðrar eldsneytiseyðslu, bæði innanbæjar og í langkeyrslu.  Lánamál fyrir bíl eru mjög erfið, þar sem við erum ekki með íslenskar tekjur, og því ekkert voðalega auðvelt að labba inn í næsta banka og biðja um lán.

Búslóðin kom í gær, og var keyrð heim að geymslu sem við erum búin að leigja í Hafnarfirði.  Það var nokkuð ljúft að fá þetta dót allt aftur til baka, að því er virðist í heilu lagi.  Allavega virkar PS3 vélin mín, sem er afar ljúft :)  Það kom mér mest á óvart að þetta lítur ekki út fyrir að vera eins mikið hingað komið, eins og það leit út þegar við vorum nýbúin að pakka því.  En það er bara rosalega fínt.  Geymslan sem við leigðum er 8,5 fermetrar og hafði ég talsverðar áhyggjur af því að það væri hugsanlega ekki nóg pláss, en viti menn, það er feyki nóg, og útlit fyrir að við getum að miklu leiti losað M&P við eitthvað af dótinu sem er hérna búið að vera í geymslu hérna í kjallaranum hjá þeim í nokkur ár :)

Að öðru leiti er afar lítið að frétta og við bara í góðu yfirlæti í sveitinni, þó alltaf sé óþægilegt að vera ekki með dótið sitt og svona fastan stað til að vera á.  Nú er verið að leita að íbúð og vinnu frá og með næsta vetri, en það hefur svosem ekki verið að bera árangur ennþá :)

Að lokum nokkrar myndir úr vetrinum í Laugarási.

Síðasta bloggið í bili?

Þar sem við erum komin heim er til lítils að vera halda út einhverju sérstöku bloggi til að upplýsa um það sem er að gerast, eða hvað?  Það er allavega ekki mikill hvati til að nenna að skrifa eitthvað.  Kannski heldur maður þessu áfram fyrir sjálfan sig, þar sem um öllu meira er að skrifa núna en áður en við fluttum burt.  Ég vona þó að við séum ekki alveg komin til að vera.  En það verður bara að skoðast á næstu mánuðum.

Já, til að draga saman síðustu daga þá er kannski helst nýliðin helgi sem stendur uppúr.  En þá hélt ég stórtónleika í Aratungu ásamt því sem sú yngri var skírð í Skálholtskirkju daginn eftir.  Þetta gekk nú allt saman upp, og það var ótrúlega gaman að sjá allt fólkið sitt og að þau skyldu gleðjast með okkur.  Fólk gerði sér sérstaka ferð úr Reykjavík á tónleika og svo skírn daginn eftir, sem er alveg ótrúlegt, og ég er afar þakklátur þeim stuðningi sem ég hef fundið fyrir og það gladdi mig mikið að fólki þótti gaman á tónleikunum mínum :)  Ég var, eins og svo oft, ekki alveg sáttur með mína frammistöðu, en þá hefði ég bara átt að aflýsa tónleikunum, ég tók sénsinn að ég væri orðinn nógu góður og það var kannski ekki alveg raunin.  En svona er líf söngvarans.

Hér höfum við bara verið að taka því rólega síðustu daga, og ég að byrja að skoða hvað ég vil gera með líf mitt í framtíðinni.  Núna er t.d verið að skoða Rafeindavirkjun, sem væri vissulega ákveðið rökrétt framhald á tölvu þekkingunni.  Söngurinn er kannski ekki það sem ég sé fyrir mér að ég muni vinna við, stressið og óvissan er bara allt of mikil fyrir mitt litla hjarta.  Þó verður maður líkast til alltaf með annan fótinn í þessu, sem er kannski bara best.

Jæja andleysið er komið upp og ég veit ekki alveg hvað ég get sett meira niður hérna.  En myndir eru komnar inn á sinn stað (hérna).

Isländisches Stolz - Afmælisblogg

Við lentum á Íslandi í gærnótt um kl 1:37 að staðartíma.  Flugið hafði verið frekar þreytandi svona eins og maður myndi búast við með smábarn með í för, en allt hafðist það nú.

Ferðin má segja að hafi hafist á Mánudeginum 6.Feb, en þá var opinberlega öllum skuldbindingum lokið í Görlitz og við komin a fullt að pakka í kassa og keyra út þau húsgögn sem við vorum búin að selja.  Það gekk allt vel fyrir sig, og við tók svo hin mjög svo erfiði 7.Feb, en þann dag höfðum við pantað flutningabílinn heim að dyrum að sækja búslóðina, sem ég bjóst nú ekki við að yrði svo mikið en endaði í 6 brettum!!  Dagurinn hófst á því að ég fór að skila blóðþrýstingsmæli sem ég var búinn að vera með í sólarhring, svona til að meta hvort lyfin væru að hafa tilætluð áhrif.  Svo var brunað heim og byrjað að pakka á bretti, sem hefði aldrei verið mögulegt ef ekki hefði notið við aðstoðar nokkurra góðra aðila sem komu að hjálpa okkur að bera og passa stelpurnar.  Án þeirra hefði þetta ekki gengið.  Ég kláraði heilsuna í þessu, og er búinn að vera frekar raddlaus og veikur síðustu daga, ég er þó að vona að ég verði buinn að ná fullri heilsu á Laugardaginn eftir viku.  Það er búið að vera mjög kalt í þýskalandi og við vorum nánast úti allan tíman að raða á bretti, plasta og bera, á endanum var ekkert eftir.  Við eyddum svo þessum degi ásamt um 4 tímum af þeim næsta í að þrífa og henda rusli.  Mikið var eftir sem erfitt var að henda, eða hreinlega átta sig á því hvert átti að setja.  Við nutum góðrar hjálpar frá strák sem vinnur við húsið, og hann og faðir hans sögðu okkur að koma bara með allt sem við gætum ekki hent til þeirra og þeir myndu bara losa okkur við það!!  Alveg ótrúleg góðmennska og gott hjartalag sem þjóðverjar hafa þegar maður kynnist þeim.  Ég var skammaður fyrir að biðja ekki um hjálp, þegar þeir fréttu að við hefðum staðið í þessu ein, fólk hélt að við hefðum bara ráðið flutningafyrirtæki til að pakka og svona, eins og margir gera.  Isländisches Stolz var það kallað.

Daginn eftir tók svo við ferð til Berlínar með troðfullan bíl í 15 stiga frosti.  Þar var brunað í sendiráðið til að fá vegabréf fyrir litlu dömuna og detta í spjall hjá Gunnari Snorra, sendiherra.  Þvínæst í verslunarmiðstöðina "okkar" í Tempelhof til að gera síðustu innkaupin í Þýskalandi i bili.  Svo var farið á Tegel flugvöll til að tékka sig inn til Kaupmannahafnar.  Á þessum tíma féllust mér hendur yfir magni farangurs sem við vorum með, en við náðum einhvernvegin að koma þessu um borð án þess að borga yfirvigt.  Vopnaleitarfólkið var með því skemmtilegra sem ég hef lent í, ótrúlega almennileg og skilningsrík yfir ferðalögum með börn.  Ein konan þarna tók meira að segja Emilíu á meðan við vorum að hlaða öllu á bandið.  Okkur tókst svo að gleyma tveimur töskum hjá þeim og þau bara komu og leituðu að okkur í biðsalnum til að láta okkur vita, hefði þetta gerst annarsstaðar?  Það veit ég ekki, en þetta létti vissulega aðeins á manni.

Í Kaupmannahöfn sótti okkur Þorvaldur, og keyrði til Ásu og Sörens þar sem við gistum á okkar stutta stop-over í höfninni.  Við sváfum örstutt og hentumst svo næsta morgun til Málmeyjar, þar sem við heimsóttum Fjólu og Co á meðan Þorvaldur fékk afhentan styrk upp á 6.5 milljónir.  Daginn eftir var svo farið aðeins niður í bæ og borðað og verslað.  Svo var heljarinnar matarveisla hjá Ásu og Sörra áður en við héldum út á völl til að fljúga heim.  Í check-in var okkur tjáð að sumar töskurnar væru of þungar, og því þurftum við að standa í því að færa á milli, sem var svosem í lagi, því við vorum ein að tékka inn, þrátt fyrir að vélin væri full.  Þannig að það reddaðist allt.  Önnur flugfélög eins og til Airberlin, tékkuðu bara allt inn  þó sumar töskur væru 2-3 kg of þungar, því heildar þyngdin var langt undir.  En ekki Iceland Express, þvímiður.  Skil ekki svona umburðarleysi.

Jæja, flugið tók um 3 tíma, og vorum við lent Keflavík um kl 1:30 eftir miðnætti, og komin heim í holtið um 4.  Svo erum við bara búin að vera slaka á núna og ég að reyna að ná heilsu til að syngja eftir tæpa viku! :)