Júlía ó Júlía

Það er ekki langt síðan ég endurheimti konurnar mínar frá Íslandi. Það er vissulega gaman að vera búinn að fá þær aftur heim.

Júlía hefur þroskast aðeins á stuttum tíma, en ekki endilega til góðs, því hún er farin að væla mun meira en áður útaf engu. Hún veit núna hvað það er að vera með sár og þegar hún meiðir sig þannig að það sé sjáanlegt, þá eyðir hún dágóðum tíma í að benda á það og segja "meiddi" og svo vælir hún með, ótrúlega skemmtilegt. Hún er líka búin að þjást af mjög ljótum hósta síðustu daganna, en aðeins á nóttunni, og þetta er bara verulega ljótur og leiðinlegur blautur hósti sem heldur vöku fyrir okkur öllum. Við prufðum eitt internetráðið sem fólk sver að virki, en það er nudda góðu lagi af Vick Vaporub á iljarnar á henni áður en hún fer að sofa. Yfir það eru svo settir sokkar og þetta á að draga úr hóstaköstum, ég er ekki frá því að það hafi gert það að einhverju leiti, en maður veit aldrei :) Í gær var ákveðið að Júlía skyldi sofa í sínu eigin herbergi, það var afskaplega furðuleg tilfinning að hafa hana ekki inni í svefnherberginu okkar, og maður hugsaði með sér hvað það væri óþægilegt að heyra ekki í henni. Stuttu áður hafði maður séð fyrir sér þá gleði stund þegar hún væri komin í annað herbergi og maður fengi nú að hvílast almennilega :) Svona er þetta furðulegt alltsaman. Fyrsta nóttin gekk stórslysalaust fyrir sig og ungfrúin svaf til rúmlega 9 í morgun, sem verður að teljast nokkuð gott. Dagurinn í dag er svo búinn að vera dagur slysanna, þar sem ungfrúin er búin að vera detta af hinum og þessum stöðum og meiða sig. Það er ekki laust við að maður verði bara örlítið þreyttur fyrir hennar hönd á þessu öllu saman.

Ég er búinn leggjast í veikindi, og hef því þurft að hætta við mína fyrstu sýningu á ferlinum :) (byrjar vel). Það er nú bara þannig að undir flestum kringumstæðum getur maður sungið nema þegar veikindi hafa áhrif á röddina. Ég hef verið óvenju fljótur að ná mér, fékk sterk vítamín hjá lækni og vottorð um að ég mætti ekki syngja neitt fyrr en í fyrsta lagi á morgun. Ég er því búinn að vera heima að slaka á síðustu daga, sem er ótrúlega kærkomið.

Hér er áin aftur búin að flæða yfir bakka sína og gott betur, þó ekki eins mikið og síðast þó það líti alveg eins út. Þetta þýðir það fyrir okkur að við þurfum aftur að fara kaupa drykkjarvatn, nema að við nennum að sjóða allt vatn í 3 mínútur. Þetta er ótrúlega leiðinlegt ástand!!

Jæja nóg í bili, meira síðar, birti hérna eina góða af ungfrúnni. Á næstu dögum verða svo settar inn nýjar myndir í albúmið hennar Júlíu.

Mikið að gera og fólkið komið heim.

Það er liðinn dágóður tími frá síðasta bloggi, og það er svosem ekki frá mjög miklu að segja, nema þá helst að kona og dóttir eru komin heim ásamt BKBen sem mun dvelja hér út vikuna hjá okkur. Ég hef þvímiður lítið verið heima til að sinna gestum, því mikið hefur verið að gera í vikunni, mun meira en ég gat ímyndað mér. Nú er semsagt lokið aðalæfingu á Carmen, þar sem ég er að taka við hlutverki Remendado, eins af smyglurunum. Gerfið er, sem áður, nokkuð öðruvísi, en kemur samt sem áður vel út. Æfingar eru einnig hafnar fyrir Tiefland, og svo er ég að sýna My Fair Lady, auk þess að æfa fyrir WunschKonzert. Þannig að þetta er allt frekar þétt. Í morgun var æfing fyrir Tiefland, en svo í dag og á morgun er ég í fríi, það mun vera fyrsta almennilega fríið sem ég fæ frá því að ég byrjaði hérna. Þetta er farið að taka smá toll af geðheilsunni, eins og lesendur þessara síðu hafa eflaust tekið eftir, og nú líkamleg heilsa að gefa eftir líka, ég er allavega mjög sár í nefholi og mjúkagóm, sem er svosem allt í lagi sönglega, en það er bara óþægilegt, og ég veit af gefinni reynslu að þetta mun svo smita út frá sér og verða fullvaxið kvef með tilheyrandi nefstíflu. En svona er það nú bara.

Júlí hefur mikið breyst á stuttum tíma, hún horfir miklu meira í augun á manni núna og reynir að lesa í svipbrigði. Auk þess eru hún afar viðkvæm og ég má varla skamma hana neitt án þess að hún fari að væla og hlaupa til mömmu. En þetta er líklega allt afar eðlilegt og því hef ég ekki áhyggjur af því. Vandamál er nú, sem áður, að hún sefur ekki á daginn og sama hvað við reynum þá bara vill hún það ekki og gerir ekki. Ótrúlega gaman að fá aldrei frið!!

Í dag fengum við svo bréf þar sem er verið að segja okkur að við fáum greitt alla trygginguna okkar til baka frá fyrri íbúð, sem er ótrúlega gott að heyra, en þau halda samt einhverju eftir til að mæta einhverjum kostnaði skil það nú ekki alveg. En það eru alveg um 400 Evrur sem er haldið eftir, sem er slatti. Við fáum til baka um 1000.Evrur, en þvímiður fer það allt í skattinn og aðrar skuldir, þannig að ekki er um neina sérstaka gleði að ræða. En þetta er þó það sem það er og við fögnum því.

Er gleðin virkilega við völd?

Jah! þegar stórt er spurt!!

Hún dettur hérna inn af og til, væri þó til í að sjá hana oftar. Eitt svona gleðitilvik á sér stað á næsta mánudag, en þá fæ ég aftur stelpur mínar heim. Þetta er búinn að vera langur aðskilnaður, en sem betur fer hefur verið það mikið að gera að maður hefur ekki tíma til að sakna of mikið eða hugsa of mikið. Nú er heldur farið að hægjast um og mér nánast farið að leiðast :) Ég á reyndar eftir að þrífa hér allt hátt og lágt fyrir endurkomuna, en það ætti nú ekki að taka meira en einn eftirmiðdag.

Í kvöld er svo þriðja sýning af Leðurblökunni, og á sunnudag er þriðja sýning á

My Fair Lady. Svo dettur Carmen inn í næsta mánuði. Ég er kominn með þetta allt utanbókar og það léttir allverulega á. Ég hef samt þá ónotatilfinningu að þetta sé líkast til ekki það sem ég vil gera í lífinu, syngja jú, en að sjá fram á að eiga engan fastan samastað, nema binda sig við eitthvað hús til æfiloka. Og það er bara alls ekki sjálfgefið að maður geti það eða vilji það. Þetta rótleysi er mjög erfitt og ég verð nánast þunglyndir á að hugsa til þess hvað við verðum að gera eftir ákkúrat 2 ár.

Nóg af þessu, hér gengur annars allt sinn vana gang þó veðrið mætti nú vera betra. Hér hafa komið örfáir sólardagar síðustu daga en það endist nú ekki lengi. Maður hendist á æfingu í 10 stiga hita, sem er mjög kallt, vetlingar og húfa takk fyrir. Og ekki er útlit fyrir að það sé eitthvað að hlýna á næstunni.

Fékk í gærkvöldi skemmtilegt myndband sent, ég læt það fylgja hérna með :)

From Stuð í sveitinni

Vinnustaðurinn minn

Einmanalegt á toppnum

Síðustu dagar hafa verið merkilega stresslausir og furðulegir miðað við það sem hér hefur gengið á. Hér hafa verið stífar æfingar og hjá mér hef ég stöðugt þurft að skipta milli hlutverka til að vera nú undirbúinn fyrir næstu æfingu. Þetta hefur tekið sinn toll af mér andlega og það fór svo að eftir 2 vikna bindindi féll ég af baki og sturtaði í mig nokkrum bjórum. Finn hvernig ég slaka á og líður í raun betur, og finnst ég eiga auðveldara með að takast á við stressið. Ég vel kannski ekki auðveldasta tímann til að hætta því sem hefur hjálpað mér, en svona er það nú víst alltaf, maður finnur bara einhverja nýja afsökun.

Í gær söng ég mína fyrstu sýngingu af My fair Lady, það gekk stóráfallalaust fyrir sig og gekk bara nokkuð vel. Þetta er svona í dýpri kantinum fyrir mína rödd sem gerir þetta svolítið hættulegt fyrir mig, en ég passa mig bara á að syngja ekki of sterkt þá á þetta að ganga. Í kvöld er svo önnur sýning af Die Fledermaus, og á morgun önnur sýning af My Fair Lady. Næsta Frumsýning er svo Carmen 8.okt. En allar prufur og slíkt er núna mjög fljótlega þannig að ég þarf að vera með það allt á hreinu. Það er mun erfiðara að hoppa svona inn í sýningu sem allir eru búnir að gera oft, og vera sá eini nýji. Ég þarf að mæta einn á æfingar með enga mótsöngvara og syngja mína línu eins og um alvöru sóló sé að ræða. Það er gerir það sérstaklega erfitt í Carmen er að hlutverkið mitt er alltaf að syngja einhverja röddun við aðallaglínuna og því er erfitt að halda réttum tónum ef maður hefur engan til að syngja á móti. Þetta hefur verið að valda mér talsverðri sálarangist, þar sem það lítur út eins og ég kunni ekki neitt!! Þó ég sé búinn að sitja sveittur við lærdóm!

Allavega í dag ætla ég að slaka á fram að sýningu, því mér gefst nægur tími (um 2 tímar) að læra á meðan á sýningu stendur, þar sem ég er aðeins á sviði í byrjun og enda sýninar. Það versta við það er að ég þarf að vera með skallahettu, sem er límd á húðina með leiðinda lími sem veldur miklum roða, kláða og útbrotum. Ekkert sérlega gaman, en svona er það nú bara.

Júlía gengur í öll verk í sveitinni -VIDEO

Smella á myndina til að sjá videó :)

From Brynna hestunum :)

Til hamingju með daginn

Mín yndislega eiginkona á afmæli í dag og þvímiður missi ég af afmæliskaffi sem haldið er henni til heiðurs, en koma tímar. Til hamingju með afmælið Soffía mín.

Þeirra er sárt saknað.