Einmanalegt á toppnum

Síðustu dagar hafa verið merkilega stresslausir og furðulegir miðað við það sem hér hefur gengið á. Hér hafa verið stífar æfingar og hjá mér hef ég stöðugt þurft að skipta milli hlutverka til að vera nú undirbúinn fyrir næstu æfingu. Þetta hefur tekið sinn toll af mér andlega og það fór svo að eftir 2 vikna bindindi féll ég af baki og sturtaði í mig nokkrum bjórum. Finn hvernig ég slaka á og líður í raun betur, og finnst ég eiga auðveldara með að takast á við stressið. Ég vel kannski ekki auðveldasta tímann til að hætta því sem hefur hjálpað mér, en svona er það nú víst alltaf, maður finnur bara einhverja nýja afsökun.

Í gær söng ég mína fyrstu sýngingu af My fair Lady, það gekk stóráfallalaust fyrir sig og gekk bara nokkuð vel. Þetta er svona í dýpri kantinum fyrir mína rödd sem gerir þetta svolítið hættulegt fyrir mig, en ég passa mig bara á að syngja ekki of sterkt þá á þetta að ganga. Í kvöld er svo önnur sýning af Die Fledermaus, og á morgun önnur sýning af My Fair Lady. Næsta Frumsýning er svo Carmen 8.okt. En allar prufur og slíkt er núna mjög fljótlega þannig að ég þarf að vera með það allt á hreinu. Það er mun erfiðara að hoppa svona inn í sýningu sem allir eru búnir að gera oft, og vera sá eini nýji. Ég þarf að mæta einn á æfingar með enga mótsöngvara og syngja mína línu eins og um alvöru sóló sé að ræða. Það er gerir það sérstaklega erfitt í Carmen er að hlutverkið mitt er alltaf að syngja einhverja röddun við aðallaglínuna og því er erfitt að halda réttum tónum ef maður hefur engan til að syngja á móti. Þetta hefur verið að valda mér talsverðri sálarangist, þar sem það lítur út eins og ég kunni ekki neitt!! Þó ég sé búinn að sitja sveittur við lærdóm!

Allavega í dag ætla ég að slaka á fram að sýningu, því mér gefst nægur tími (um 2 tímar) að læra á meðan á sýningu stendur, þar sem ég er aðeins á sviði í byrjun og enda sýninar. Það versta við það er að ég þarf að vera með skallahettu, sem er límd á húðina með leiðinda lími sem veldur miklum roða, kláða og útbrotum. Ekkert sérlega gaman, en svona er það nú bara.