Strand og áfengisleysi

Síðustu daga/vikur höfum verið að reyna að ákveða nafnið á nýjan fjölskyldumeðlim.  Það hefur bara nánast ekkert gengið.  Við erum þó sammála um tvö nöfn sem passa alls ekki saman en eru hvort um sig mjög fín.  Nú höfum við í raun verið að leita logandi ljósi að einhverju hentugu millinafni sem gæti farið með þessu, og þar stendur hnífurinn í kúnni.  Það sem er jákvætt við að búa úti er að mannanafnanefnd hefur ekkert að segja með þau nöfn sem við ákveðum að nota, sem er ákveðinn léttir, ekki það að við séum að skoða einhver óeðlileg nöfn, en það er bara fínt að vera ekki með einhverja nafnapúrista að væla yfir því hvað fólk má og má ekki heita.

Ég er byrjaður að sötra áfengislausan bjór, og það kemur mér á óvart að uppgötva að ég var kannski ekki að sækja í sjálft áfengið, heldur er það bragðið og sykurleysið sem heillar.  Það er nefnilega vöntun á gosdrykkjum sem innihalda lítið af sykri, en eru samt bragðgóðir og ekki með einhverjum gerfiefnum.  Bjórinn uppfyllir allar kröfur hvað þetta varðar.  Hann bragðast vissulega ekki eins vel, en slær á sárasta hungrið og áfengisþörfina :)

Jæja fleira var það ekki í bili, best að fara leggjast yfir nöfn og sjá hvað kemur upp úr pottunum :) og kannski að grípa í svosem eins og einn Motorstorm eða Hunted á PS3.

Góðar dagfarir.

22 dagar til stefnu og ekkert er tilbúið!!

Reyndar er það ekki alveg rétt, það er allt tilbúið nema nafnið á blessað barnið. Það verður ekki eins klippt og skorið og hjá Júlíu.  Furðulegt en satt, þá er engin tilhlökkun í mér fyrir þessu öfugt við síðast, kannski svona "been there, done that" tilfinning meira en hvað annað.  En þetta verður vissulega áhugagvert og er spennandi. Ég horfi kannski á þetta meira út frá fyrirvinnusjónarmiði :) það verður t.d erfiðara að ferðast, og Soffía getur ekki lengur bara farið heim og verið þar í mánuð eða tvo, því það er engin leið að ferðast ein með svona mikið af dóti með sér.  2 bílstóla, 2 kerrur osfrv.  Það hefur verið nóg hingað til að ferðast bara með það sem fylgir Júlíu.  Auk þess er engin gleði lengur í vinnuni og það hefur sitt að segja að sjá fram á heilt ár af ófullnægjandi vinnu og mikilli óvissu um framtíðina.  Það er bara ekki margt sem hægt er að hlakka til næstu mánuði þvímiður.  Kannski það helsta jákvæða við næstu mánuði er að félagslegakerfið er mjög gott hérna, og Soffía fær líklega um 300 evrur á mánuði næsta árið og auk þess fáum við aukalega barna bætur í kringum 160 Evrur á mánuði.  Þarna koma því inn fínar "tekjur" ef maður reynir að finna eitthvað jákvætt.  Það fer svona að glitta í endan á þessu ferðalagi tenórsins gæti ég trúað.

Tengdó er svo á leiðinni til okkar þann 23.Ágúst til að sjá um krónprinsessuna þegar kemur að því að nýtt barn líti dagsins ljós.  Ég gæti reyndar trúað að með okkar heppni þá fari allt af stað nokkrum dögum áður en hún kemur, og helst á sama degi og hún lendir.  Þannig væri það ekta lífsreynsla sem á vel heima hérna hjá okkur.  Því ekkert skal gerast eins og vonast er eftir.

Nú hér hefur bara verið frekar leiðinlegt veður síðustu daga og útlit fyrir að það haldi bara áfram í sömu leiðindum.  Það rignir 1-2 á dag og pínulítil sól þess á milli, en hitastigið er svosem fínt.  Bara leiðinlegt að hafa svona dimmt yfir.

Ég stytti mér stundirnar í PS3, þar sem ég hef verið að spila í gegnum stressandi tölvuleiki (Dead Space 1 og 2, Motorstorm Apocalypse og Fear 2), og svo róandi þrauta leikinn Tumble, sem er fínasta afþreying þangað til hann verður of erfiður :)  Ég er líka byrjaður að undirbúa næstu leiktíð í húsinu, en hún hefst þann 25. Ágúst með tónleikum á Untermarkt, sem er hluti af Altstadt Fest sem er haldin hér mjög hátíðleg ár hvert.  Og hana sækja mjög margir,  það var bara ansi gaman í fyrra.  Æfingar fyrir hið mjög svo lítið gefandi hlutverk Borgarstjórans í Der Vogelhändler hefjast svo strax á sama tíma.  Þannig að maður fer úr núll í hundrað á einum degi sem er svosem fínt. En ég er að reyna að undirbúa það núna svo þetta verði ekki allt of mikil umskipti.  Það er tildæmis gríðarlega erfitt að koma röddinni í gang aftur eftir langan tíma af því að gera ekki neitt.  Á þessum tíma vottar alltaf fyrir smá tilvistarkreppu þar sem mér finnst ég ekkert kunna og ekkert geta, og það sem hefur verið að gerast hérna í húsinu hefur í raun ekkert verið að hjálpa til við að gera þá upplifun jákvæðari.  En svona er þetta bara, þetta er líf tenórsöngvarans, það er alls ekki fyrir alla, enda eru afskaplega fáir góðir sem ná alla leið, því andlega er þetta nánast of mikið, kannski ef ég væri einn með engan annan til að hugsa um væri þetta raunhæfur möguleiki, en ég hef ákveðið að velja fjölskylduna fram yfir frægð og frama.  En kannski er það fjölskyldan sem hefur í raun fleytt mér eins langt og raun ber vitni, hver veit?

Enn eitt neikvæðnisbloggið komið á prent :(  En það er erfitt að þykjast gleðjast yfir einhverju sem veitir mér enga gleði lengur. Mér finnst reyndar ennþá gaman að syngja fallega og góða tónlist það hefur ekkert breyst og mun líklega aldrei breytast.

Svo er það þessi sem gefur alltaf smá tillfinningu fyrir því að maður hafi áorkað einhverju sem er einhvers virði í lífinu og gleður vonandi lesendur bloggsins svona í lokin. :)

Og hérna eru svo myndir frá því sem af er Ágúst mánuði.

Til hamingju með afmælið mamma!

Gömlu eru stödd í Danmörku þessa dagana, og munu fá Skuujp símtal frá okkur :)

(Mynd: Útsýni af Landeskrone yfir Görlitz)

Rólegheit í Ágúst

Hér hefur nú verið frekar rólegt síðustu daga, við erum bara heima að dunda okkur.  Veðrið hefur ekki verið að gera annað en að ýta  undir heimveru hvort sem er (rigning, kuldi og rok).  Í dag er þó sól og vel heitt, loksins.

Mér tókst að hella mér í veikindi í fyrradag og er búinn að vera jafna mig á því síðustu tvo daga.  Ég hef varla getað sest við PSinn í leik :)  En nú líður mér bara þokkalega og er að ná fyrri styrk.  Soffía hefur það bara fínt á 8unda mánuði og er búin að vera dunda sér við að bera dót niður í geymslu, ryksuga, klifra upp á stóla til að taka til í skápum og svo mætti lengi telja.  Kemur mér svosem lítið á óvart, en svona er það bara.  Júlía er svo bara hress eins og venjulega og er klósett þjálfun komin á fullt, og hefur gengið vonum framar.  Aðeins 2-3 lítil slys síðustu daga, þannig að það er bjart framundan.

Í dag var svo tekið til í tölvuherberginu, og ég skil ekkert í því afhverju maður nær ekki og reynir ekki að halda þessu snyrtilegu, það er svo miklu þægilegra og skemmtilegra að vera hérna inni þegar svona er umhorfs.  Reyndar finnst mér alger synd að get ekki notað þetta stóra herbergi með besta útsýninu fyrir setustofu þar sem hægt er að setjast inn og lesa eða hlusta á tónlist.  Það vantar bara eitt herbergi í viðbót í þessa íbúð, það er nú bara þannig.

Svo lagðist ég í ótrúlega leiðinlegt verk, en það er að hringja í Sjúkratryggingarnar og Foreldraorlofssjóð.  Foreldraorlofsssjóðurinn ætti nú að ganga ágætlega að ég held, við fáum send einhver gögn sem við eigum að fylla út, easy peasy, en tryggingarnar verða annað mál!!!  Þetta er svolítið flókið mál því þeir hérna úti vilja vita hvar við vorum tryggð 6.Júlí til 18.Ágúst, og sannleikurinn er sá að við vorum tryggð á Íslandi.  En þegar ég flutti lögheimilið, þá var það gert afturvirkt, veit ekki alveg afhverju það var gert þannig, en svoleiðis er nú það.  Þannig að líklegt er að það verði að einhverju massívu vandamáli sem ekki á eftir að sjá fyrir endan á!   Skil ekki alveg hvernig svona lagað eltir okkur uppi?!?

Svona í öðrum fréttum þá hef ég að MJÖG VEL ígrunduðu máli, ákveðið að vera ekki lengur í Görlitz eftir næsta sumar.  Það er erfitt að taka svona ákvörðun án þess að vita hvað tekur við, því ég veit að ég á hér trygga vinnu til sumars 2013 allavega.  Ég get bara ekki boðið sjálfum mér og fjölskyldunni upp á þetta líf, og líklegt er að ég hætti alfarið söngstandi í þýskalandi.  Þegar ég skrifa þetta fyllist ég vissulega smá sorg, en þetta er bara ekki að gefa mér neina gleði lengur.  Það er gaman að syngja, ekki misskilja það, en allt í kringum bransann hérna er bara svo neikvætt og erfitt.  Þegar ég segi erfitt, þá á ég ekki við að stundum sé þetta erfitt og stundum frábært, heldur hefur nánast hver einasti vinnudagur síðasta ár verið mér kvöl og pína.  Að hluta vegna þess að ég er ekki nógu góður til að framkvæma það sem ég er beðin um, og að hluta vegna þess hvernig komið hefur verið fram við mig. Ég veit vel hvað ég kann og hef, og veit að ég er fullboðlegur í þessum bransa, en mér líður bara ekki vel í því sem ég er að gera og þá er það til lítils.  Að mæta vínnuna á hverjum degi og vita ekki hvort dagurinn verði góður eða slæmur.  Þegar ég var að vinna í tölvunum, þá vissi ég, áður en ég fór í vinnuna að ég myndi fá krefjandi og skemmtileg verkefni, og að ég hefði kunnuáttu og þolinmæði til að takast á við þau verkefni.  Jæja nóg um rólegan Ágúst í bili.

Nótið þess sem eftir lifir sumars :)

"Sumar" á norðulöndum

Litli ferðalangurinn

Þá erum við nýkomin heim að loknu 13 tíma lestarferðalagi frá Álaborg.  Þetta tveggja vikna sumarfrí hófst á því að við rifum okkur upp kl 5 um morgun og héldum í lestina, eina af þremur sem við áttum að taka þennan dag. Allt gekk vel, ungfrúin var afar hress og engin vandamál. Við höfðum þó áhyggjur af því að ná ekki lestinni í Berlín, því það var ansi tæpt með eina ólétta og smábarn :)  En allt gekk það nú upp. Við höfðum pantað barnaklefa frá Berlín til Köben, og það er varla hægt að sjá eftir því núna, því hann er alveg lokaður og pláss fyrir 6 í sæti. Á leiðinni keyrði lestin svo inn á ferju sem tók okkur frá Puttgarden til Rödbyhavn, þetta var vegna fremkvæmda skilst mér, en var samt afar sérstakt að upplifa.  Fjóla sótti okkur svo á Aðalbrautarstöð Kaupmannahafnar og við héldum til Malmö þar sem við dvöldum svo í tæpa viku ásamt tengdamömmu og Írisi Magnúsdóttur, það þótti Júlíu sko ekki leiðinlegt. Malmö er æðisleg borg í mínum huga og ég myndi gjarnan vilja búa þar. Við fórum í barnatívolí og á ströndina auk þess að skoða nokkrar búðir :)  Þvímiður rigndi alla dagana nema einn, sem var þá notaður í strandferð. Við höfðum afnot af bíl mest allan tímann, og það bjargaði þessari ferð algerlega, þar sem Fjóla býr eilítið útúr. Að lokinni frábærri heimsókn var haldið í aðra góða til Kaupmannahafnar, nánar til Auju og Co í Ishøj þar sem við vorum gestir einn Sunnudagseftirmiðdag.  Þangað kom svo Ása frænka með stráka tvo, þá Sebastian og Benjamin, sem er fæddur á sama ári og Júlía.  Það var því gaman hjá þeim tveim :)  Að því loknu var okkur skutlað eins og konungbornum í litlu íbúðina hennar Guðnýjar systur, þar sem við gistum nóttina.  Það var vissulega ekki verið að spandera í fermetrana í þessari íbúð en hún var afar notaleg samt sem áður. Morguninn eftir  rölltum við á nærliggjandi leikvöll með Júlíu á meðan við vorum að bíða eftir því að Þorvaldur og fjölsk, kæmu að ná í okkur á 7 manna bílnum, Júlía fann sér þar strák til að leika sér við sem heitir Emil :)  Alltaf gaman fyrir okkur foreldrana að sjá þegar barnið nær svona góðu sambandi við aðra krakka.

Álaborg

Mynd ferðarinnar

"Ó nei!!" var líklega það fyrsta sem ég heyrði þegar Álaborgar familían mætti á svæðið, en það var Gabríel litli sem sagði þetta nánast linnulaust fyrstu mínúturnar :) Júlía og Gabríel, náðu svosem ekki mikið saman, en það er nú bara aldursmunurinn sem er þar að trufla held ég.  Við tók svo 5-6 tíma ferð til Álaborgar.  Fyrst var keyrt til Kalundborg, þar sem við fengum okkur að borða og biðum svo eftir ferjunni.  Ferjuferðin tók um 3 tíma og svo var keyrt í rúman klukkutíma til Álaborgar frá Arhúsum. Veðurspá var frekar slæm, eða rigning og 15-18 stiga hiti mest allan tímann, en það varð sem betur fer ekki svo slæmt í raun.  Þó var alls ekki of hlýtt.  Ég tók svo eftir því að eftir að við fórum eru framtíðarhorfur bara léttskýjað og 22-25 stiga hiti!!!  Ef það er ekki bara mjög týpískt, þá veit ég ekki hvað. Við fengum nokkra góða daga samt sem áður, þar sem ekki var of heitt en bara svona mátulegt. Okkur tókst að fara á ströndina, í dýragarðinn og Jumboland með börnin og það þótti sko langt frá því að vera leiðinlegt. Sjálf gerðum við vel við okkur í mat og drykk og fórum við Soffía meira að segja ein út að borða, líklega í síðasta skipti í langan tíma.Ég skellti mér svo í  go-kart með Þorvaldi og Stulla (sem er eiginmaður Valborgar, systur hennar Ástu), eftir það var okkur öllum svo boðið í höfðinlega matarveislu hjá þeim hjónum, sem búa ekki langt frá. Að því loknu fórum við þrír í bjórsmökkun niðri í miðbæ Álaborgar.  Það kvöld var afar vel heppnað og skemmtilegt. Ferðin heim til Görlitz tók svo um 13 tima, með misgóðum lestum, en sem betur fer var lengsti kafli ferðarinnar farinn með ICE lest, þar sem við fengum barnaklefa fyrir sex manns, og vorum þar alveg ein, á meðan margir þurftu að sitja á gólfinu :) Alger snilld að ferðast svona, en lestin sem tók okkur frá Berlín til Dresden var alger horror!  Við vorum með talsverðan farangur, og sú lest bauð ekki upp á neinn stað til að geyma hann, það voru því þröngir og afar óþægilegir 2 tímar.

Það var ótrúlega gaman að hitta litla bró og fjölskyldu.  Synd að það er svona langt á milli, annars myndi maður líklegast gera þetta oftar. Hérna hefur verið stikklað á stóru í ferðasögunni.  En til að glöggva og segja það sem ekki hægt er að segja með texta, þá eru komnar inn myndir frá þessari síðustu ferð fjölskyldunnar í bili (í núverandi mynd).

Sumarpásan

Við erum semsagt komin í sumarfrí og ætlum að njóta nokkurra daga í Svíþjóð og Danmörku.  Ítarlegur pistill verður settur hér inn eftir lok ferðarinnar þann 26.Júlí nk.

Ég er virkur á Google+ þannig að þeir sem vilja nýta sér það til að fylgjast með geta það að sjálfsögðu.

Lítið vídeó til að gleðja :)