"Sumar" á norðulöndum

Litli ferðalangurinn

Þá erum við nýkomin heim að loknu 13 tíma lestarferðalagi frá Álaborg.  Þetta tveggja vikna sumarfrí hófst á því að við rifum okkur upp kl 5 um morgun og héldum í lestina, eina af þremur sem við áttum að taka þennan dag. Allt gekk vel, ungfrúin var afar hress og engin vandamál. Við höfðum þó áhyggjur af því að ná ekki lestinni í Berlín, því það var ansi tæpt með eina ólétta og smábarn :)  En allt gekk það nú upp. Við höfðum pantað barnaklefa frá Berlín til Köben, og það er varla hægt að sjá eftir því núna, því hann er alveg lokaður og pláss fyrir 6 í sæti. Á leiðinni keyrði lestin svo inn á ferju sem tók okkur frá Puttgarden til Rödbyhavn, þetta var vegna fremkvæmda skilst mér, en var samt afar sérstakt að upplifa.  Fjóla sótti okkur svo á Aðalbrautarstöð Kaupmannahafnar og við héldum til Malmö þar sem við dvöldum svo í tæpa viku ásamt tengdamömmu og Írisi Magnúsdóttur, það þótti Júlíu sko ekki leiðinlegt. Malmö er æðisleg borg í mínum huga og ég myndi gjarnan vilja búa þar. Við fórum í barnatívolí og á ströndina auk þess að skoða nokkrar búðir :)  Þvímiður rigndi alla dagana nema einn, sem var þá notaður í strandferð. Við höfðum afnot af bíl mest allan tímann, og það bjargaði þessari ferð algerlega, þar sem Fjóla býr eilítið útúr. Að lokinni frábærri heimsókn var haldið í aðra góða til Kaupmannahafnar, nánar til Auju og Co í Ishøj þar sem við vorum gestir einn Sunnudagseftirmiðdag.  Þangað kom svo Ása frænka með stráka tvo, þá Sebastian og Benjamin, sem er fæddur á sama ári og Júlía.  Það var því gaman hjá þeim tveim :)  Að því loknu var okkur skutlað eins og konungbornum í litlu íbúðina hennar Guðnýjar systur, þar sem við gistum nóttina.  Það var vissulega ekki verið að spandera í fermetrana í þessari íbúð en hún var afar notaleg samt sem áður. Morguninn eftir  rölltum við á nærliggjandi leikvöll með Júlíu á meðan við vorum að bíða eftir því að Þorvaldur og fjölsk, kæmu að ná í okkur á 7 manna bílnum, Júlía fann sér þar strák til að leika sér við sem heitir Emil :)  Alltaf gaman fyrir okkur foreldrana að sjá þegar barnið nær svona góðu sambandi við aðra krakka.

Álaborg

Mynd ferðarinnar

"Ó nei!!" var líklega það fyrsta sem ég heyrði þegar Álaborgar familían mætti á svæðið, en það var Gabríel litli sem sagði þetta nánast linnulaust fyrstu mínúturnar :) Júlía og Gabríel, náðu svosem ekki mikið saman, en það er nú bara aldursmunurinn sem er þar að trufla held ég.  Við tók svo 5-6 tíma ferð til Álaborgar.  Fyrst var keyrt til Kalundborg, þar sem við fengum okkur að borða og biðum svo eftir ferjunni.  Ferjuferðin tók um 3 tíma og svo var keyrt í rúman klukkutíma til Álaborgar frá Arhúsum. Veðurspá var frekar slæm, eða rigning og 15-18 stiga hiti mest allan tímann, en það varð sem betur fer ekki svo slæmt í raun.  Þó var alls ekki of hlýtt.  Ég tók svo eftir því að eftir að við fórum eru framtíðarhorfur bara léttskýjað og 22-25 stiga hiti!!!  Ef það er ekki bara mjög týpískt, þá veit ég ekki hvað. Við fengum nokkra góða daga samt sem áður, þar sem ekki var of heitt en bara svona mátulegt. Okkur tókst að fara á ströndina, í dýragarðinn og Jumboland með börnin og það þótti sko langt frá því að vera leiðinlegt. Sjálf gerðum við vel við okkur í mat og drykk og fórum við Soffía meira að segja ein út að borða, líklega í síðasta skipti í langan tíma.Ég skellti mér svo í  go-kart með Þorvaldi og Stulla (sem er eiginmaður Valborgar, systur hennar Ástu), eftir það var okkur öllum svo boðið í höfðinlega matarveislu hjá þeim hjónum, sem búa ekki langt frá. Að því loknu fórum við þrír í bjórsmökkun niðri í miðbæ Álaborgar.  Það kvöld var afar vel heppnað og skemmtilegt. Ferðin heim til Görlitz tók svo um 13 tima, með misgóðum lestum, en sem betur fer var lengsti kafli ferðarinnar farinn með ICE lest, þar sem við fengum barnaklefa fyrir sex manns, og vorum þar alveg ein, á meðan margir þurftu að sitja á gólfinu :) Alger snilld að ferðast svona, en lestin sem tók okkur frá Berlín til Dresden var alger horror!  Við vorum með talsverðan farangur, og sú lest bauð ekki upp á neinn stað til að geyma hann, það voru því þröngir og afar óþægilegir 2 tímar.

Það var ótrúlega gaman að hitta litla bró og fjölskyldu.  Synd að það er svona langt á milli, annars myndi maður líklegast gera þetta oftar. Hérna hefur verið stikklað á stóru í ferðasögunni.  En til að glöggva og segja það sem ekki hægt er að segja með texta, þá eru komnar inn myndir frá þessari síðustu ferð fjölskyldunnar í bili (í núverandi mynd).