DAB í Dortmund

Þá sit ég hér á kaffihúsi í Dortmund að bíða eftir að lestin mín fari eftir svona tvo tíma. Ég var semsagt í fyrirsöng hérna í Dortmund. Og eftir reynslu síðustu áheyrnarprufu í Bonn má svosem segja að sett hafi að mér óhug við tilhugsunina um að syngja fyrir aftur, en í þessum bransa verður maður að minstakosti að reyna að fara á bak aftur ef maður dettur. Þannig er það bara að maður getur ekki verið fullkominn alltaf. Ég syng beest í umhverfi þar sem ég kynnist lítillega því fólki sem ég er að vinna með og eins skemmir svosem ekki að vera á vingjarnlegum nótum við þá sem eru að "dæma". En það var einmitt það sem gerðist í dag. Áheyrnarprufan var semsagt haldin sérstaklega fyrir mig! Ég var farinn að búast við að þurfa að bíða og bíða og stressast og strssast. En í tók við mér afskaplega viðkunnalegur maður sem ég veit núna að er aðal kallinn þarna og við spjölluðum heillengi, eins spjallaði ég fullt við píanóleikarann og við unnum vel saman.

Ég það var gott að vita til þess að nákvæmlega kl 14:15 átti ég að stíga á svið og syngja. Það gekk allt eftir og ég fékk velgengisóskir frá öllum sem gengu framhjá mér :) þar sem allir vissu að ég var að fara syngja fyrir. Það var ótrúlega heimilislegt og þægilegt. Það var gott að syngja í húsinu, og ég tel að ég hafi skilað því allra besta sem ég á til í þessari prufu. Það verður svo auðvitað að koma í ljós hvort þau hafi upplifað það sama og ég :)

Ég er núna að sturta í mig DAB sem er bjór þeirra Dortmúndinga, á meðan ég bíð ferðarinnar heim. Mér finnst ég öllu meiri maður og söngvari í dag en í gær og það er góð tilfinning.

Nú er bara að vona að lestarferðin verði ánægjuæleg og þá er dagurinn fullkominn. Ég sagði hér í síðasta eða þarsíðasta bloggi að ég ætlaði ekki að tala mikið um uppkomandi prufur og það hefur svo sannarlega skilað sér og mun ég þvi halda því áfram.

Bestu kveðjur frá Dortmund.

Bundestagswahl 2009

Mest lítið hefur nú verið að gerast hér á Kurfürsten síðustu daga. Í dag eru þó sambandsþingkosningar hér í Þýskalandi og í kjölfarið væntanlega einhver hryðjuverk sem vinir okkar múslímarnir ætla að bjóða uppá. Það hlítur að vera afskaplega gott að vera á því plani sem þetta lið er, sem og annað öfgalið. Haldandi það að einhver öfga afstaða komi til með að bjarga þeim, hversu heimskt þarf fólk eiginlega að vera?

Nú hér í Berlín er búið að vera algert neyðarástand á S lestunum síðustu vikurnar (U-lestarnar ganga sem betur fer eðlilega), en það er vegna þess að ekki hefur verið reglubundið viðhald á bremsukerfum þeirra. Því er rúmlega einn þriðji af öllum lestum úr umferð, búist er við að þetta verði komið í samt lag um 13.desember!! Það er eiginlega með ólíkindum að þetta hafi getað gerst. Þetta hefur valdið miklum truflunum á samgöngum eins og augljóst er. Ég hef til að mynda verið að fara til kennarans míns í Schmöckwitz, en það er um eins og hálftíma leið undir venjulegum kringumstæðum, stærstur hluti þeirrar leiðar er með S lest. Það hefur í raun verið ómögulegt að segja til um hvort hvenær eða hvernig lestarnar ganga. Laugardaginn fyrir viku lagði ég af stað 2 tímum áður en tíminn átti að hefjast og það var rétt svo að ég náði því, með því að skipta 5 sinnum um lest!! Þetta er alger bull! En í gær fór ég og ákvað að vera bara snemma í því, þar sem ég átti tíma kl 11, ég lagði því af stað korter fyrir 9, og allt gekk vel, S-lestin gekk bara fínt og var ég því kominn á áfangastað á tæpum klukkutíma, sem þýddi að ég var kominn klukkutíma fyrir áætlun, sem betur ver vaknar Wolfgang um kl 6, og því var lítið mál að flýta tímanum :) (Til skýringar: S-bahn er ofanjarðar og U-bahn er neðanjarðar, fyrir þá sem ekki þekkja til)

Margt er að gerast þessa dagana og mér var nýlega boðið í áheyrnarprufu fyrir hlutverk Ítalska söngvarans í Rosenkavalier í Stuttgart. Vandamálið var kannski helst það að símtalið fékk ég á miðvikudegi og áheyrnarprufan var á Föstudegi! Það var því engin leið að gera það, enda er ég ekki viss um að ég hefði skilað því neitt sérstaklega vel, en maður veit svosem aldrei.

Ég er búinn að vera fylgjast hérna með Júlíu litlu þeytast um alla íbúð að tæta og leika sér. Hún spjallar mikið þessa stundina þar sem hún er að reyna að ná í DVD diskana mína. Það er hreint ótrúlegt hversu hratt hún lærir og maður myndi eflaust gefa mikið fyrir þann hæfileika væri hann í boði. En þetta er henni lífsnauðsynlegra en mér og því kannski ekki skrítið :)

Að lokum er hér ein nýleg af ungfrúnni með nýja hundinn sinn, sem hún hefur mikið gaman af.

Söngvar jarðarinnar

Það þarf ekki margt til að koma manni úr jafnvægi, en nýlegt boð um að fá að syngja "Söngvar jarðarinnar" eftir Mahler gerði einmitt það. Reyndar fæ ég oft svona nett sjokk til að byrja með þegar eitthvað nýtt er framundan. Það eru reyndar næstum 2 ár í þetta gigg, sem ég hef reyndar enga staðfestingu á að ég sé að fara gera en ég tel mér skilt að byrja allavega að kynna mér þetta núna til að geta þá allavega sagt mig frá þessu í tæka tíð. Kennarinn minn er alveg á því að ég eigi bara að gera allt sem mér býðst....... sem er svosem góð og gild skoðun, en stundum þyrmir létt yfir mann, þó það sé langt í þetta. Þetta er semsagt erfitt, bæði raddlega og taktlega svona við fyrstu hlustun.

Ég hef tekið á það ráð að prufa að tala ekki um uppkomandi áheyrnarprufur eða annað slíkt, þar sem mín reynsla hefur sínt mér að þeim mun fleiri sem ég segi frá þeim mun verr gengur það. Þetta er ein af staðreyndum míns lífs. Ég mun því segja frá eða ekki, eftir því hvernig mér gengur, að loknum slíkum prufum í framtíðinni, einungis til að sanna eitthvað fyrir sjálfum mér :)

Hér er allt í góðu gengi, og æfingar ganga nú bara alveg ágætlega í Neukölln sérstaklega miðað við þá staðreynd að frumsýning er eftir mánuð.

Júlíuhornið
Júlía vex auðvitað og dafnar eins og flest börn. Við fórum í IKEA í gær og keyptum handa henni svona vagn sem hún getur stutt sig við á meðan hún labbar, og að sjálfsögðu notar hún það mikið, hún reyndar kemst bara í eina átt, þar sem hún kann ekki alveg að snúa við. Það eru einnig ekki ófáir marblettirnir sem hún er komin með eftir hin og þessi áföllin henni hefur tekist að lenda í. Hún borðar líka óheyrilega mikið og finnst gott að ljúka kvöldmáltíðinni með því að hakka í sig skál af bláberjum.

Meira var það ekki í bili......

Strike One

Þá er komin annsi langur tími síðan síðast var bloggað. Helsta héðan er kannski það að ég er á leið í enn eina áheyrnarprufuna, sem er alls ekki slæmt. En ég kom einmitt frá einni slíkri í gær, þ.e í Bonn. Það var ein sú hræðilegasta upplifun sem ég hef átt að mörgu leiti. Nú þetta byrjaði allt saman mjög vel ég sat á þægilegum stað í lestinni, með engan við hliðina á mér og gat slakað á og litið yfir músíkina mína og horft á þætti til að stytta mér stundir. Ég var svo kominn í óperuhúsið í Bonn ákkurat á réttum tíma, en þá var mér tilkynnt að ég væri eiginlega of seinn, en við eigum að mæta vel fyrir settan tíma (man það næst). Allavega ég var því síðastur af 8 manns, sem var allt í lagi því mér gafst þá tími til að hita mig upp og gera allt tilbúið. Þegar inn á sviðið var komið stillti ég mér upp og byrjaði að syngja hina svínerfiðu aríu Ítalska tenórsins úr Rosenkavalier. Það gekk ekki betur en svo að ég bæði gleymdi texta og háa nótan var mjög ljót. Þetta á sér margar orsakir sem ég fer ekki í hérna, en allavega þá var næst beðinn að syngja aríu Tamínó úr Töfraflautunni, sem ég og gerði án stórra vandamála, ég held reyndar að það hafi heyrst að ég var að ýta of mikið og er nokkuð viss um að þetta hafi verið versta sýning, á mínum hæfileikum sem ég hefði mögulega getað sýnt!! Heimleiðin var svo eins ferð frá helvíti, þar sem ICE lestin var víst biluð!!! Þetta þýddi ekkert rafmagn og því engin tölva og frekar óþægileg sæti ásamt því að þurfa skipt um lest 3 sinnum á leiðinni. Ferðin tók samt sama tíma sem betur fer, eða rétt rúma 5 tíma.

Það gerir vissulega vart við sig uppgjöf við svona upplifanir, og ég er nú í þeim fasa að reyna að réttlæta það fyrir mér afhverju ég eigi að halda áfram að reyna, afhverju á ég að vera eyða þeim örfáu krónum sem eftir eru til að búa í erlendri borg án atvinnu, þar sem mikil fjárútlát eru í nám og ferðalög til að gera hluti sem eru um 10% líkur á að skili árangri!! Er maður bara að blekkja sjálfan sig með þessu öllu saman eða á maður bara að halda áfram þangað til allt er komið í óefni? Þetta er gífurlega erfitt á fyrir geðið og ef ekki væri fyrir þá staðreynd að mér þykir gaman að syngja og takast á við sjálfan mig sem hljóðfæri, þá væri ég auðvitað löngu hættur þessu bulli.

Í öðrum fréttum er svo það a ég hitti Eirík Sæland hérna yfir nokkrum bitum af Sushi, þar sem hann var hér á ráðstefnu. Það var ansi gaman að hitta hann og ræða lífsins gagn og nauðsynjar :) Auk þess sem sushiið klikkaði ekki frekar en fyrri daginn.

Júlía er við sama heygarðshornið og ég er farinn að íhuga að fá bara svefnlyf fyrir hana svo við getum nú eitthvað sofið, þó það væri ekki nema samfleytt í 5-6 tíma. Jahérna hér svona er nú bara Þýskaland í dag.

Jæja er farinn á æfingu, meira síðar.

Bíttu í bonnið á þér!

Guð má vita hvað þetta helvíti þýðir en þetta man ég eftir að mamma gamla sagði stundum við okkur :) Aldrei velti maður mikið fyrir sér hvað þetta þýddi samt. Efast um að þetta sé til, en ég læt það öðrum eftir að velta því fyrir sér.

Það sem varð til þess að mér datt þetta gamla "spakmæli" í hug var að ég hef verið boðaður í áheyrnarprufu í Óperuna í Bonn. Þetta eru vissulega góðar fréttir, en sigurinn er langt frá því að vera í höfn. Ég er að fara syngja Tamínó sem er óþolandi erfitt fyrirbæri auk þess sem ég þarf að sitja rúma 5 tíma í lest hvora leið, sem er svosem ekki það alversta.

Við fjölskyldan hentumst svo á bíl til Düsseldorf á miðvikudaginn svo ég kæmist í prufu fyrir umboðsmannaskrifstofu Neill Thornborrow. Það er skemmst frá því að segja að ég stóð mig mjög vel og Neill er þegar byrjður að dæla á mig fyrirspurnum og tilboðum um áheyrnarprufur!! Sem er súper flott. Eins er ég búinn að fá sent samkomulags blað, einskonar samning við umboðsmanninn að hann fái 10% af öllum mínum launum, sem mér skilst að sé mjög eðlilegt. Eins eru einhverjar prósentur teknar af konsert launum. Düsseldorf er svakalega fín borg, það litla sem okkur gafst tími til að skoða, þar sem við vorum 6 tíma á leiðinni þangað, og svo auðvitað 6 tíma aftur til baka, við gátum því aðeins stoppað í tæpa 3 tíma fyrir áheyrnarprufu og stutta skoðunarferð. Borgin er flott og að sama skapi mjög dýr að öllu leiti, en þarna mátti einmitt hvergi sjá slæðukellingar eða þ.h lið sem flytur bara til borgarinnar til að lifa á kerfinu, þar sem það er nánast ómögulegt :)

Allavega það er margt að gerast og ekki annað hægt en að reyna að hlakka til og hugsa ekki allt of mikið um peninga. Þar sem þessi ferðalög útheimta gífurlegan kostnað sem ekki verður töfraður fram úr loftinu einu saman.

Æfingar eru byrjaðar í Neukölln og ekki get ég sagt að þetta verði mjög spennandi, þá meina ég ekki svona óperureynslulega, en sviðsreynsla og vinna með öðru tónlistarfólki er alltaf til góðs.

Fyrsti tíminn hjá Wolfgang var svo í dag, og það gekk svakalega vel. Wolfgang vill koma mér í samband við aðaltónlistarstjórnandann í Düsseldorf sem er góður vinur hans. Það er bara svaka fínt ef það gengur eftir. Eftir tímann hitti ég svo Soffíu, Júlíu, Erlu og Gunnar á Hermannplatz, þar sem farið var svo í lakkrísbúð!! Ég ætlaði bara ekki að trúa því að slíkt væri til í Berlín, en þarna fæst allt sem hugurinn girnist í lakkrís, og meira að segja íslenskt nammi eins og Ópal, Draumur, Eitt Sett og eitthvað fleira smálegt. Þetta var stórkostlegur fundur, og við versluðum eilítið.

Meira var það nú ekki í bili en þetta er alveg nóg held ég að sinni, meira síðar.

Af guðspjöllum, æfingum og heimkomu.

Þá er ég loksins kominn heim til Berlínar, þó ég geti nú ekki sagt að það hafi verið gott að koma heim í ró og næði til að slaka aðeins á! Ég lagði af stað frá Grünberg kl 7, og missti næstum af lestinni þar vegna upplýsingaleysis. En svo tók við löng en góð lestarferð til Berlínar. Hingað var ég kominn um kl 12:30, og hélt beint heim. En þar tóku við mér andlit sem maður var búinn að sakna. Júlía litla er búin að breytast ansi mikið fannst mér, hún er orðin eilítið breiðleitari........ þ.a.l líkari mömmu sinni :) Þetta er í raun allt annað barn, hún er farin að "skríða" og kemst því orðið um allt. Gjörsamlega ofvirk, og var ekkert hrædd við pabba sinn þegar hann kom heim, pínulítið vör um sig en það var fljótt að líða hjá. Nú ekki var Egill lengi í paradís því um 15 barst símtal þar sem ég var boðaður á upplestrar æfingu í Neuköllner Oper. Ég hentist þangað og stóð sú tilgangslausa æfing til um 18:00, þá komst ég loksins heim. Hér var svo farið upp í rúm um kl 21:30 og reynt að sofa, en það gekk ekki eins vel og maður hefði vonað sökum lítils vælukjóa sem er ekki enn búin að læra að sofa. Svo var farið á aðra æfingu kl 10:30 í morgun, sú æfing stóð til rúmlega 15. Nóg að gera í stórborginni.

Í Laubach skemmti ég mér mjög vel og mæli með því að allir sem vilja komast í rosaleg sambönd og að fá borgað fyrir það á sama tíma skelli sér í næstu áheyrnarprufu. Mér tókst að vinna áhorfendaverðlaun á 2 af 4 kvöldum sem er ansi gott, þar sem ég fékk fyrir það samtals 500 Evrur. Eins komst maður í sambönd við nokkra óperustjóra sem vilja endilega fá mig í áheyrnarprufu. Þetta eru stór hús og því ekkert smáræði ef maður kemst þar að, en það á auðvitað allt eftir að koma í ljós :) Ég reyni að vera svartsýnn. Það kemur í ljós á næstu dögum hvort ég fái einhver boð eða ekki.

Auk þess að hafa verið boðið að syngja með Sinfóníuhljómsveitinni í Brandenburg, þá hef ég einnig fengið boð um að syngja Guðspjallamanninn í "Mattheusar Passíuni" í Mars nk í Berlínar Fílharmóníunni!!. Ég veit ekkert hvernig raddlega það er eða hvort ég gæti hugsanlega gert það vel, en ég held ég verði nú að samþykkja það. Maður getur ekki sagt nei í þessari stöðu, og því hef ég samþykkt að gera það, eftir að hafa rætt við Wolfgang um hvort þetta sé gerlegt. Púff, það þyrmir yfir mann á sama tíma og mikil tilhlökkun gerir vart við sig. Blendið er það nú.

Snemma í fyrramálið skal svo lagt af stað til Düsseldorf, þar sem ég er að fara í áheyrnarprufu hjá umboðsskrifstofu "Neill Thornborrow" sem er góðvinur Wolfgangs. Stress stress og aftur stress, svona er bara bransinn.

Er búinn að henda inn myndum frá Laubach hérna, við fáum svo líklega einhverjar "ekta myndir" frá sýningum seinna, ég mun þá henda þeim inn líka. Soffía setti svo inn nýjar Júlíumyndir hérna.

Hvað ert þú að gera 3.Október...........2010???

Þessa spurningu fékk ég núna rétt áðan þegar ég var á leiðinni í netsamband til að blogga þetta blogg um frumsýninguna sem á sér stað í kvöld :)

Sinfóníuhljómsveit Brandendburgar vill ráða mig til að syngja tenor sóloið í 9ndu sinfóníu Beethovens 3.október 2010, hvað get ég annað sagt en já :) Auðvitað veit ég ekkert hvar ég verð í heiminum þá þessum tíma eða hvort ég verð yfir höfuð að syngja einhversstaðar, en maður veit aldrei. Það er erfitt að taka þessa ákvörðun einfaldlega vegna þess að á næstu mánuðum gæti ég fengið ráðningu einhversstaðar í millitíðinni, og það er erfitt að þurfa að hugsa um þetta. EN, eins og er má maður varla við því að hugsa alltor mikið, maður verður bara að GERA, ekki hugsa of mikið. Það hefur alltaf reynst góð strategía.

Allavega, þá að máli dagsins. Í kvöld er frumsýning, c.a 2 tímar í herlegeitin. Generallinn í gær gekk mjög vel og það var samdóma álit þeirra umboðsmanna sem þarna voru að þetta sé langbesti "Oper Laubach" árgangurinn til þessa! Sem er ótrúlega gaman að heyra. Í gær fengum við svo að spjalla við aðalstjórnanda óperunnar í Frankfurt, sem sagði okkur frá ýmsu í kringum bransan og hvernig okkar staða er gagnvart þessu, hvað við eigum að passa okkur á og við hverjum við megum búast. Lítur ekki of illa út miðað við allt og allt.

Hér er tildæmis ein sópran fráGeorgíu, sem er svo rosalega mikil snobbdíva að allir eru löngu búnir að fá leið á henni, og ég hef heyrt nokkra málsmetandi menn segja að ef hún læti svona í alvöru leikhúsi yrði hún umsvifalaust rekin! Hún vill ekki vera í þessum kjól, því hún er ekki nógu sæt í honum osfrv osfrv...... og hún vælir og tuðar út í eitt. Þetta er gjörsamlega að gera alla vitlausa hérna og hún bara hreinlega skilur ekki þegar er verið að skamma hana eða útskýra fyrir henni afhverju þetta er svona. Ég meina, ég er langt frá því að vera ánægður með hvernig ég lít út í mínum búning, en ég geri það þar sem þetta er það sem vinnan gengur út á!

Allavega þarf að fara að undirbúa mig fyrir kvöldið, góðar stundir.