Að halda áfram með daglegt líf..

Það hefur gengið brösulega að koma sér í gang aftur eftir Lofer, maður er einhvernveginn í einhverju limbói og nennir eiginlega ekki neinu. Ég hugsa að ef ég væri ekki að vinna, þá myndi ég sofa fram yfr hádegi alla daga.

Ég fór um daginn að finna mér herbergi til að leigja til að ég geti nú æft mig samviskulaust. Þó ég megi nú faktískt alveg æfa mig hérna heima utan "ruhigzeit" þá bara líður mér ekki vel með það, eins hefur maður bara gott af því að komast áðeins út úr húsi. Nú þetta kostar svo peninga eins og allt annað og þarf ég að borga litlar 8 evrur fyrir klukkutímann þarna, sem er nú alveg slatti ef maður er að æfa sig 4 sinnum í viku, en þett er bara eitthvað sem þarf að gerast.

Í gær fékk ég svo heimsókn frá Einari og Gunnari, og við skemmtum okkur hið besta, við Soffía ákvað svo að við myndum bjóða þeim í mat, og þeir voru hérna alveg fram yfir miðnætti að spjalla og spekúlera í söngtækni og horfa á snillinga syngja á youtube. Þetta eru alltaf skemmtilegar stundir. Hér gengur annars allt sinn vana gang, og ég reyni að berja mig áfram í lærdómnum að loknum vinnudegi, þó það reynist nú oftast erfitt að halda einbeitingunni þegar maður er orðinn þreyttur.

Ég er svo búinn að hringja í Reiner Goldberg og ætla að reyna að hitta hann nokkrum sinnum í viðbót, eða bara svo eftir því sem það passar. Píanóleikarann er ég svo að fara hitta á laugardag og þá reynir maður nú að vera betur undirbúinn en oft áður.

Af óléttumálum er það að frétta að allt gengur ennþá vel, þrátt fyrir einhverja þreytu í frúnni. Eflaust er þetta frekar óþægilegt, en ég hugga mig við það að hún þarf ekki að vakna til að fara vinna og getur í raun bara sofið eða hvílt sig þegar hún þarf þess... sem er gott. En við erum nú að klára að fylla út pappíra um fæðingarorlof (í mínu tilviki) og fæðingarstyrk. Það er nú frekar bjánalegt að þurfa að ákveða allt orlofið sitt eitt ár fram í tímann, ætli maður þurfi ekki að reyna að gera þetta í einhverri samvinnu við vinnuveitanda. En maður þarf víst að setja eitthvað á þessi blöð. Við erum ekki enn búin að fá skírteinið frá Krankenkassanum hérna í Berlín, en vonandi kemur það í síðasta lagi í næstu viku.

Leðurblakan sigrar en Ísland ekki

Þá er fínni helgi lokið, þar sem helst bar að við skelltum okkur í bíó sama í fyrsta skipti í allavega 6 ár, vill ég meina. S telur að það sé styttra síðan, en þvímiður held ég að það sé bara hreinlega rangt hjá henni.

Nú við skelltum okkur niður í bæ um helgina, frúin hentist í C&A til að versla sér einhver föt og ég fót í Saturn og MediaMarkt til að skoða með minniskort í nýja EOSinn.... þar sem ekkert slíkt fylgdi með. Eins var ég að skoða linsur og blitzgerät ásamt töskum og nýju batterýi fyrir græjuna. Ég keypti minniskort, fann tösku sem ég ætla að kaupa og fékk næstum hjartaáfall yfir verðinu á blitzinu og linsunum... en ég svosem vissi það fyrir að þetta væri nú ekki ódýrasta sportið :) En það verður nú einhver bið á að ég fjárfesti í þessu dýra dóti, allavega á meðan hitt virkar svona svakalega vel ennþá.

Að loknum verslunarleiðangri var svo haldið til Cinestar í Sonycenter við Potsdamerplatz, þar sem, eins og áður hefur komið fram, eina kvikmyndahús borgarinnar er sem sýnir myndirnar eins og þær eiga að vera.... oftast! Þar byrjuðum við á að fara versla okkur inn miða á Batman, og völdum bara aðra biðröðina af handahófi og viti menn, þar fremst var gul fjölskylda (ekki það að það skipti endilega einhverju máli), en þau voru endalaust að blaðra og spyrja um hitt og þetta og fólk í röðinni var orðið frekar pirrað, þau fóru þó að lokum, og næst í röðinni var einhver eldri kelling sem tók líka aldeilis tíma sinn í að spyrja um hitt og þetta og á meðan hún var að blaðra, fengu um 6 manns afgreiðslu í röðinni við hliðina, maður getur alltaf pirrað sig á svona fólki!!

Nú myndin fannst mér hreinlega ein sú besta sem ég hef séð í nokkur ár í kvikmyndahúsi, það gekk nánast allt upp og aldrei var dauður punktur. Það er reyndar pirrandi að hafa ekki fengið að sjá hana fyrr en rúmum mánuði eftir að hún var frumsýnd á Íslandi en svona er bara þýskaland í dag. Svo var borðað á Subway áður en haldið var heim á leið.

Nú ég nennti svo ekki að horfa á leikinn fína á sunnudeginum, en gleðst yfir árangri handboltaliðsins á ÓL.

Ég er búinn að henda inn nokkrum myndum sem teknar voru á EOSinn að sjálfsögðu.

Að takast á við sigurinn....

Jahh, hvað skal segja..... ekki neitt. Fínt að íslenska liðið vann, og líklega horfir maður nú á úrslitaleikinn.....held ég.

Annars horfði ég nú á seinnihálfleikinn í dag, og þótti gaman að. Ég var þó á leið á æfingu þar sem mér var boðið að syngja tenórhlutverkið í Verdi Requiem, það skal þó tekið fram að ég var bara að syngja það á æfingunni, ég er ekki að fara syngja það opinberlega, en sama hvað, maður hefur gott af því að læra alla þessa hluti þar sem þetta er bara reynsla sem mun koma sér vel síðar meir. Þetta smellpassar mér þó það sé soldið "trikkí" á köflum. En svona er það nú bara.

Hér er veðrið, eins og vanalega, með leiðinlegra móti, þó kannski búið að vera allt í lagi í gær og í dag. Mér sýnist nú á öllu að svona miðað við allt og allt þá er nú búið að vera betra sumar á Íslandi en hérna hjá okkur, þó við höfum nú fengið frábæra daga.

Ég er farinn að fara aftur í undirleikstíma hjá Eddy Scholz, sem er bara fínasti kall, og hann veit alveg hrikalega margt, og bara klár gaur. Þarf að fara hringja í Reiner Goldberg til að fá fleiri tíma hjá honum, nú og svo er ég auðvitað byrjaður að hitta Janet aftur. Þetta gengur auðvitað upp og ofan eins og gerist, og ég þarf helst að fara fá mér eitthvað æfingahúsnæði, því það er svolítið truflandi að vera alltaf hérna heima, það ruglar mann aðeins í ríminu. Búinn að senda nóturnar af íslensku músíkinni sem ég er að fara syngja á húskonsertinum í október, og byrjaður að undirbúa það, ásamt audition efni fyrir ZBF.

Annars er bara allt fínasta að frétta héðan, óléttan er orðin þung og Soffía kvartar skiljanlega undan því. Við keyptum púða um daginn sem er svona óléttupúði til að sofa með, mjög þægilegur..... þó maður sé ekki óléttur, svona púðar eru nefnilega líka notaðir gegn almennum bakvandamálum.

MATARHORNIÐ (er á sínum stað í þetta skiptið :))

Grænmeti og kjúklingur í Satay sósu (þetta er í raun fáránlega einfallt)

Mala 500gr af salthnetum, í einhverskonar vél (skola saltið af fyrst)

hella dós af kókosmjólk í pott og byrja að hita, hella svo hnetum samanvið og sjóða á lágum hita í smá stund. Hérna kemur sköpunargleðin inn. Mér finnst stórgott að setja samanvið þetta hvítlauk (1-4 rif), 1/2-1 tsk rautt karrý (gefur sterkara bragð), 2 msk soja sósa, og fiski- svartbauna- eða ho shin sósa (í raun bar eitthvað af þessum söltu austurlensku er fínt).

Mér finnst voða gott að setja saman við þetta líka smá kjötkraft ef þetta er ekki orðið nógu salt, svo auðvitað rúma msk af sítrónusafa. Auðvitað má ekki gleyma sykrinum (hvítan eða brúnan, fer eftir því hvað maður er í miklu heilsu átaki :) (2-3 msk) , þetta er ekki traditionalt að nota hann held ég, en gefur hrikalega gott bragð. Svo er gott að þynna sósuna ef hún verður of þykk, með annaðhvort meiri kókosmjólk eða venjulegri mljólk. Ath það er allt í lagi að hafa hana soldið þunna, því hún kemur til með að þykkna við að standa.

Grænmetið og kjúklingur (best að byrja á kjúlla fyrst) er svo bara steikt í smá stund, fínt að sulla yfir það smá sojasósu. Alls ekki ofsteikja það því það er best að hafa það pínu stökkt. Svo er sniðugt að skera hálfa gúrku í svona matskeiðar stóra báta og henda útí 5 mín áður en á að bera fram.

Svo er bara hægt að bera sósuna fram með matnum, eða hreinlega blanda öllu saman (sem ég geri alltaf) því að er bara lang þægilegast. Fínt að hafa hrísgrjón með þessu til að drekka í sig sósuna.......mmmmmmm, slurp!

(afbrigði af þessu er svo að skera kjúkling í góða bita, grilla á teini og nota Satay sósuna sem ídýfusósu)

Grænmeti og annað sem er gott að nota:

Sveppir (400 gr)
Paprika (2-3 stk) allir litir
Laukur (2-3)

Gulrætur (2-3)

Hvítlaukur (2-3 rif)

Eins er líka hægt að fá í búðum eitthvað sem heitir baby corn, eða eitthvað svoleiðis eða WOK blöndur í niðursuðudósum, sem innihalda bambus, baunaspírur og ýmislegt fleira sem er gaman að nota og gefur spennandi bragð.

Jæja nóg í dag, meira síðar........ verðið sæl.

Þeir kunna það þjóðverjarnir!

Ég fór í dag að sækja pakka sem foreldrar mínir höfðu verið svo elskulegir að senda mér. Pakkinn var stopp í tollinum og innihélt nammi og 4 mánaða skammt af magasýrutöflunum mínum sem ég hafði haft mikið fyrir að redda og fá foreldra mína til að kaupa og græja fyrir mig. Nema hvað þegar þetta kom, þá tókur tollararnir töflurnar 200 og hentu þeim í ruslið!!!! Ég fékk ekki einusinni kost á að senda pakkann til baka! Það eru bara reglur að það má ekki senda pillur í pósi sama hvaða nafni þær nefnast, og hananú! Mig langaði að steindrepa helvítið sem afgreiddi þetta því fyrirlitningin og skilningsleysið er svo mikið að maður finnur fyrir Nazismanum hérna í öllum hornum. Og það er auðvtiað ekki bara þetta, ég hef ákv skilning fyrir því að þetta megi ekki. Það er bara allt hérna sem er eitthvað fáránlegt að það er eftitt að lýsa því. Oftar en einusinni hefur maður verið kominn á fremsta hlunn með að fara bara heim, þetta er varla þess virði að láta sig hafa allan þennan skít. Og þegar maður fer að velta þessu fyrir sér, þá þarf maður að fara hugsa í tæka tíð um hangikjötið og svínið sem maður ætlar að gæða sér á um jólin, því ekki er víst að því verði hleypt hérna inn, slíkt er ruglið. Maður hlítur að geta fengið þetta í gegnum sendiráðið, annað er varla hægt?!

Nú svo ber kannski að segja frá glaðningi dagsins: en í dag barst mér ný myndavél sem mig er búið að langa í, og það er aldrei betri tími að fá sér nýja þegar sú gamla bilar........ þeir sem ekki trúa því verða bara að eiga það við sig og sína neikvæðni :) ALLERDINGS, hún kom með póstinum í dag, og þrátt fyrir sérlega slæma stöðu evrunnar kostaði hún um helmingi minna en heima á Íslandi, sem er náttúrulega bara hreinn sparnaður í vasann hjá mér, maður fer eitthvað fínt út að borða fyrir það :) Nú vélin er Canon EOS 450d, þessi vél er að fá stórgóða dóma allsstaðar, og fyrstu prófanir leiða í ljós að hérna er á ferðinni svakaleg græja, ekki það að ég kunni almennilega á þetta, en til þess er leikurinn gerður.... að læra kannski aðeins að taka myndir. Svo er nú að koma að þeim tíma ævinnar þar sem, skv ítarlegum rannsóknum, fólk tekur yfirleitt flestar myndir :) Það er því gott að vera undirbúinn. Karl faðir minn lét því þessi orð falla í kjölfarið "aumingja blessað barnið :)"

Hér að neðan gefur svo að líta nokkar tilraunamyndir sem teknar voru á EOSinn í dag og kvöld.

LIFI EOSinn !!

Daglegt líf hefst á morgun

Jahhá, það er alltaf gott að vera kominn heim, en tilfinningin eftir hluti eins og Lofer fær mann alltaf til til að líða eins og eitthvað vanti í lífið. Það á nú líklegasta eftir að breytast á næstu mánuðum..... :) En þetta er svona svipað og manni leið eftir að hafa horft á síðustu myndina í "Lord of the Rings" trílógíunni....... hvað tekur nú við?!?!? Maður er búinn að upplifa ævintýr lífsins á stuttum tíma og hefur séð hvað þetta þetta hefur upp á að bjóða. Það er því erfitt að hendast í "hversdagsleikan" og láta sem ekkert hafi gerst.

Ég sótti mér "Assassins Creed" í gær og er nú að byrja að spila hann, það er kannski ekki gott að vilja alltaf meira í lífinu, en ég held að það sé það sem er rétt að gera.... allavega þangað til annað kemur í ljós. Maður veit svosem ekki hvað er betra, en maður verður að reyna... ekki satt? Lífið býður upp á margt, en maður þarf alltaf að vinna fyrir því, sama hvað það er..... er það þess virði? já! ég held það, því það er það eina sem er í boði í raun og veru. Barn mun breyta miklu, en mun það breyta öllu? ..... nei held ekki, en það mun eflaust setja ýmislegt í ákv samhengi sem áður hefur verið dulið.....eða kannski ekki, kannski verðu allt óbreytt! Maður getur ekki ákv svona án þess að vita eitthvað :) Ég bíð því bara þolinmóður eftir því sem koma skal.

Nú í Salzburg hitti ég stórmerkilega konu sem er sannarlega búinn að gera margt í óperubransanum um æfina, og fékk ég þessa litlu mynd með henni, en þetta er engin önnur en Grace Bumbry, yndisleg kona, nú 71 árs gömul og syngur ennþá eins og engill. Vá hvað þetta er eitthvað sem ég stefni sterklega að. Ekkert smá flott að fá að hitta eina af stærstu messósópran söngkonum síðustu 100 ára!

Ég þakka bara fyrir það sem ég hef og það sem ég hef að hlakka til.

Þakka innilega öllum þeim sem settu inn uppbyggileg og flott komment á síðustu færslu, ekki var um "öfuga sálfræði" að ræða, því ég hélt í raun og veru að "mitt" fólk hefði kannski ekki þann áhuga á "óperu listinni" sem þarna kom fram. Ég gleðst yfir því að fólk kann að meta þetta og vona að slíkur verði áhuginn næstu árin :)

Þrössi stórvinur minn er að skella sér hingað ásamt spúsu sinni í september, og það verður eflaust skemmtilegur tími, hlakka til sjá kallinn :) Það er margt að hlakka til og ekkert til að kvíða fyrir, hvað er maður þá að væla??! :)

Söngur villiandarinnar

Þá er maður kominn heim og farinn að vinna og slaka aðeins á. Slenið er að ná tökum á manni eftir þessa miklu og stífu vinnu sem er að baki. Skrítið að nota sumar"frí" í þetta :)

En allavega þá er gott að vera kominn heim, og sjá að erfinginn hefur stækkað umtalsvert í minni fjarveru :) Það er allavega allt eins og það á að vera, og mér skilst að hætta á meðgöngueitrun og sykursýki sé liðin hjá......... eða er allavega ekki mikil. ´

Ég er byrjaður að skoða núna dúett úr Il trovatore, sem ég er að fara syngja í október, eins verð ég með einhver góð íslensk lög þar líka, við eigum þó eftir að hittast og æfa eitthvað fyrir þetta, þannig að þetta er kannski ekki alveg farið af stað ennþá.

Í Salzburg keypti ég svona "ekta" Mozartkúlur, ss ekki þær sem fást út um allan heim, heldur bara í Salz ef ég skildi þetta rétt, þær eru ansi góðar, og ef fólki langar að smakka þá verða þær til hérna eitthvað áfram fyrir gesti :)

Ég er búinn að vera upptekinn við vinnu síðan ég kom heim, en í gærkvöldi henti ég inn smá videói frá Lofer, en það er einmitt seinni hluti melodrama senunnar sem ég birti hér. Eflaust nennir engin nema mamma og pabbi að horfa á þetta, en ég læt þetta samt hér inn. Fyrir þá sem ekki þekkja forsögu málsins, þá er þetta svona leiklistahópur sem ferðast um og sýnir "Commedia dell'arte" sýningar, og þeirra sýning fjallar um konu sem er að halda framhjá, en í þetta skiptið komst Canio (ég) að því að hún var í raun og veru að halda framjhá, þannig að hann klikkast á sviðinu og drepur hana og elskhuga hennar, mjög krafmikið :) Þess má líka geta að Kristján Jóhannsson er að fara syngja þetta í íslensku óperunni heima í september.

No! Pagliacci non son...

Jæja þá er svakalega skemmtilegum óperubúðum lokið. Sýndar voru 2 sýningar og gengu þær auðvitað misjafnlega eins og gerist og gengur, en allt gekk þó vel.Skemmtilegast þótti mér að syngja og leika hin brjálaða og svikna trúð, Pagliacci (sjá mynd). Stórt og flott hlutverk sem reynir gífurlega á leikhæfni og samþættingu leiks og söngs, þar sem of mikil dramatík getur haft skelfilegar afleiðingar á röddina ef maður missir tökin á því. Þetta er reyndar hlutverk sem ég er ekki að fara syngja að alvöru fyrr en eftir um 3-5 ár eða svo.

Námskeiðið var haldið í smábænum Lofer hérna í Austurríki. Hrikaleg náttúrufegurð alpanna og alveg hreint ótrúleg gestrisni fólksins sem hýstu okkur var umgjörðin utan um þetta alltsaman. Þetta var ss frábær lífsreynsla auk þess að vera rosalega góð söngreynsla. Martha Sharp, auk þess að vera stórskemmtileg kona, hélt vel utanum sviðsetningar og gaf góð ráð um leik og söng auk þess að veita okkur ómetanlega innsýn í það hvernig bransinn virkar hérna úti og hvernig maður á að haga sér í fyrirsöng og hverju við megum búast við. Ómetanlegt.

Nú ég er svo að hendast aftur til Berlínar á þriðjudaginn, og þá taka við æfingar fyrir húskonsert sem ég er að fara syngja í byrjun október. Meira er í farvatninu hjá mér sem ég á eftir að skoða betur og ákveða hvernig ég ætla mér að framkvæma, en það er m.a fyrirsöngur og leit að umboðsmanni.

FULLT AF NÝJUM MYNDUM