Geðveikin sem fylgir

Ég vil byrja á að þakka góð ráð og margvíslegan stuðning sem við höfum fengið frá okkar góða fólki og vinum. Ástandið hér á bæ hefur svosem ekki versnað.  Soffía er búin að vera á afar einhæfu mataræði síðustu vikuna, í viðleitni okkar til að temja vanlíðan Emilíu, en þvímiður allt fyrir ekkert.  Þetta virðist því vera óleysanlegt mál eins og með Júlíu!  Sem er ótrúlegt helvíti.  Þó erum við búin að fá hómópatalyf, núna sem nýji barnalæknirinn lét okkur fá.  Ég fór og heimtaði bakflæðislyf, sofort, en því var hafnað, nema að við prufuðum þessi lyf fyrst, gott og vel, ég gat keypt rökin fyrir því.  En ég gat ekki keypt rökin fyrir því að ef börn eru með bakflæði þá gubba þau mjög mikið.  Ég tel það bara ekki vera rétt  þar sem ég hef þjáðst af þessu síðan ég fæddist.  Ég hef verið kominn nálægt því að gefa henni bara örlítinn skammt af mínum magalyfjum, sem eru að mestu leiti skaðlaus.  En hafa bjargað lífi mínu.  Eftir að hafa legið yfir rannsóknum og prófunum á netinu sem tengjast Colic hjá börnum, þá eru þar afar skýrar línur, 60-70% tilfella er um bakflæði að ræða.  Tvennskonar bakflæði er til, annarsvegar það þar sem börn gubba mikið og þyngjast þar af leiðandi ekki og hinsvegar það sem börn gubba ekki, en sýran úr maganum nær að leka upp í vélindað og valda óþægindum.  Það er vanalega vegna óþroskaðs eða slaks efri magaportvöðva.  Þetta er hægt að stoppa með esomeprazole, sem hægt er að fá fyrir börn líka, en læknirinn vildi bara ekki heyra á það minnst, fyrr en ég var búinn að tuða í henni endalaust um þetta. Ef hún lætur okkur ekki fá þetta næst þegar við förum, þá geri ég þetta bara sjálfur :)  Í gærkvöldi testaði Soffía það svo að fá sér nammi og meððí, og við höfum ekki tekið eftir neinni breytingu á Emilíu í kjölfar þess, sem ætti að segja okkur að þetta er ekki fæðutengt, heldur BAKFLÆÐI!! :)  Bakflæðilyf var það eina sem við prufðum aldrei á Júlíu, fyrir utan Gaviscone, en það er ekki eiginlegt lyf.

Á morgun erum við Júlía svo að fara skoða leikskólann þar sem hún er að hefja nám í Nóvember :)  Það er þegar komin tilhlökkun í menn. Héðan er annars allt gott, við erum að fá annað sumar þessa dagana, 20-22 stiga hiti og mjög ljúft.  Ég man ekki hvort ég var búinn að blogga um þetta, en hjólinu mínu var stolið fyrir utan óperuhúsið þegar ég var á kvöldæfingu, sama kvöld og Emilía ákvað að koma í heiminn.  Ég er að sjálfsögðu brjálaður yfir þessu, því það væri svo gott að vera fljótari heim og til vinnu þessa daganna.  En í staðinn labba ég bara.  Þetta var að sjálfsögðu tilkynnt til lögreglu, og nú er bara að sjá.  Ég held satt best að segja að ekkert muni koma útúr því.  Ég er á fullu á æfingum alla daga fyrir Vogelhändler, og þarf vart að segja frá því hvað mér leiðist að leika þetta hlutverk.  Þetta er svosem skemmtilegt svo langt sem það nær, en reynir ekki á mig á neinn hátt. Ég var að taka það saman að ég mun líklega sýna yfir 90 sýningar á þessu tímabili, sem er fáranlega mikið! En ég ætti að fá um 2000 Evrur aukalega fyrir það, sem er svosem ágætt.  En samt, fínt að dreyfa álaginu aðeins betur í þessu húsi.

Jæja, þarf að fara hendast á æfingu, nokkrar myndir í lokin.

Fyrsta baðið

Á leiðinni í bæinn

Hérna er oft legið og talað við litlu systur

Bakslag eða bara eðlilegur gangur?

Þá er vika liðin frá síðasta bloggi, og með markvissum aðgerðum hefur vissulega dregið úr pirringi ungfrúarinnar.    En er þarmeð ekki alveg úr sögunni.  Það skal viðurkennast að þetta er ekki eins slæmt og með Júlíu, en hefur tekist að halda vöku fyrir okkur og valda okkur smá veseni.  Búið að er að leita á náðir andalækna og það undraverða gerðist að nóttina og daginn sem læknirinn átti að kíkja í heimsókn, var einmitt versta nóttin til þessa. Mín þekking á þessum málum sagði mér að þetta hlyti því að vera virka því börn verða óvær þegar er farið að krukka í þeim, þó um sé að ræða í gegnum orku og ether.  En svona er það bara, ég fagna allri hjálp, sem oft felur í sér að hlutirnir verða verri áður en þeir verða betri.  Það er þó ekki allt kál úr ausunni sopið enn og við reynum að vera vongóð.  Að öðru leiti hefur allt gengið vel og sú litla þyngist mjög hratt, eiginlega ískyggilega hratt!  EN það er gott.

Hér hefur verið vitlaust að gera í óperunni, og æfingar að gera útaf við mig, ég á mjög lítið af orku eftir til að eiga við allt það sem hér gengur á.  Síðustu helgi þurfti ég að stökkva inn, með dags fyrirvara, í sýningu sem er í gangi hérna, vegna þess að strákurinn sem átti að syngja það varð veikur.  Þetta var afar stressandi fyrir mig, en ég fékk að standa á sviði með nóturnar, þannig að þetta reddaðist alltsaman.  Þetta þýddi hinsvegar það að fyrsta fríhelgin mín síðan 25.Ágúst fauk út um gluggan, og án þess að fá neitt aukalega greitt fyrir.  Ég er því mjög nálægt því að klára batteríin þessa dagana, og vona bara að það gerist ekki.  Bakslag kom á sterkar áætlanir mínar um að hætta hérna þegar kollegi minn spurði mig hvað ég myndi gera ef þeir byð mér tvö stór hlutverk næsta ár.  Ég verð að viðurkenna að ég þurfti að staldra við og hugsa málið.  Það myndi skipta máli, en ég veit ekki hvað það mun gera fjölskyldulífinu, þar sem ég veit að komin er þreyta í þá sem hérna þurfa að hanga yfir engu :)

Mamma og Pabbi létu sjá sig hérna í vikunni og voru hjá okkur frá Mánudegi til dagsins í dag.  Það er svakalega þægilegt að hafa einhvern á heimilinu til að sjá um Júlíu á meðan við reynum að sofa og hvíla okkur á millli stríða.  En það varð þvímiður ekki mikið úr hvíld :(

Hérna eru svo nokkrar myndir frá liðnum dögum:

 

Helvíti á jörð.....taka tvö!

Jæja, von okkar um að fá nú að njóta þess að eiga ungabarn er úr myndinni! Guð geðveiki og hans föruneyti af hálfvitum frá Satanshólum 5, hefur ákveðið að við eigum að fá að ganga í gengum það aftur að eiga "magabarn".  Þetta er verulega svekkjandi, og mun þýða það að í fysta lagi í Janúar getur maður farið að "njóta" þess að eiga barn, þ.e ef maður verður ekki algerlega búinn að tapa geðheilsunni.  Það gerðist næstum því síðast, en þá þurfti ég ekki að vinna neitt, og gat verið heima eins mikið mögulegt var.  Nú er það ekki svo og ég er nánast ekkert heima, flesta daga, kem nánast bara heim til að sofa, og Júlía þarf á allri manns athygli að halda þann litla tíma sem maður er heima.

Ég veit að hlutirnir gætu verið verri með alvarlegum veikindum eða öðru slíku.  En þeir sem ekki hafa átt alvöru "magabarn", heldur bara börn sem grenja 1-2 tíma á sólarhring, vita ekki hvað er verið að tala um hér.

Ég var að koma fra Berlín fyrir nokkrum mínútum, að skutla Tengdó á flugvöllinn.  Júlía kom með mér og það gekk bara afar vel.  Það er ekki laust við að að mér setjist kvíði þegar ég hugsa til þess að núna við höfum engan til að hjálpa okkur.  Hún hefur reynst algerlega ómissandi, eftir andvökunætur, þannig að Soffía geti allavega hvílt sig á meðan ég er í vinnunni. Hún sá hér um ýmis heimilsverk, svo við gætum hvílst.  Það er hætt við að hér fari bara allt í steik.  Það er skrítið að tala svona þegar liðin er rétt rúm vika, en líkamsminnið og andleg reynsla segir okkur í hvað stefnir.  Við vorum alltaf bjartsýn með Júlíu, því við þekktum þetta ekki, og við bjuggumst alltaf við því að þetta væri að verða betra, og að við gætum einhverju breytt með mataræði, lyfjum eða öðru.  En nú vitum við bara að EKKERT virkar annað en að bíða í 3 mánuði!

Þær sem öllu skipta

Já það má kannski segja að peningar skipti engu, þó þeir geri það vissulega.  Það má segja að fjölskyldan sé allt, en hún er það ekki ef dóp og annað rugl eyðileggur allt saman. Það sem má segja um fullyrðingar er einmitt þetta, ekkert stenst og ekkert er rétt.

Pólitísk rétthugsun er vandamál nútímans.

En hvað um það, þá eru komnar inn nokkra nýjar myndir í Sept albúmið, og nýjar myndir byrja frá og með ÞESSARI.

Stoltur faðir kveður að sinni með þessari mynd sem náðist nú í kvöld.

Tíðindalítið en það er bara ágætt!

Hér hefur allt verið með kyrrum kjörum, sem betur fer.  Ekkert sem talist getur óeðlilegt eða neitt slíkt.  Ró mín er samt óttablandin, því magavesen hefst oft eftir um það bil 1-2 vikur.  Það er því ekki allt orðið öruggt ennþá, en ég verð að leyfa mér að vona það.

Ég var boðaður á fund stjórans hérna til að biðja mig að taka að mér tónleika fyrir gesta söngvara sem hefur ekki tíma.  Þeir eru búnir að vita af þessu síðan fyrir sumarfrí, og hafa samt ekkert gert í því fyrr en núna.  Ég sagðist hreinlega ekki geta gert þetta vegna vinnuálags, sem er sannarlega mikið þessa dagana.  En, vegna þess hversu vel ég er innrættur og alltaf tilbúinn að spila með, þá bauð ég honum að ég gæti gert þetta ef ég fæ að hafa nóturnar með mér á sviðinu.  Hann sagðist ætla að hugsa málið, og svo frétti ég frá kollega mínum, sem sem sér um þessa tónleika að honum hafi verið sagt að láta þetta ganga upp svona :)  En ég þarf ekki að stressa mig því ég verð með nóturnar með mér :)  Þetta er líka skemmtileg tónlist sem ég fæ að syngja, og mig hefur alltaf langað til að læra.

Fyrir áhugasama þá eru komnar inn myndir í Egilsdaughter albúmið(ótrúlega sniðugt að þurfa ekki að búa til nýjan account fyrir nýtt barn :))

Og svo hérna skemmtileg samanburðarmynd á þeim systrum þar sem þær eru báðar 3 daga gamlar.

Emilía-----------------------------------Júlía

Emilía Ísold Egilsdóttir :)

Fyrsti dagurinn ( bara MYNDIR) :)

ATH að hægt er að smella á myndirnar til að sjá þær skýrari og stærri :)

Elskar að vera stóra systir

Einn koss

Maður er varla mikið annað en stolltur.

Strax aðeins byrjuð að lyfta höfði

Annar koss

Vildi fá að gera alveg eins og pabbi

Með Ömmu Sísi, allt þarf að vera eins að sjálfsögðu :)