Bakslag eða bara eðlilegur gangur?

Þá er vika liðin frá síðasta bloggi, og með markvissum aðgerðum hefur vissulega dregið úr pirringi ungfrúarinnar.    En er þarmeð ekki alveg úr sögunni.  Það skal viðurkennast að þetta er ekki eins slæmt og með Júlíu, en hefur tekist að halda vöku fyrir okkur og valda okkur smá veseni.  Búið að er að leita á náðir andalækna og það undraverða gerðist að nóttina og daginn sem læknirinn átti að kíkja í heimsókn, var einmitt versta nóttin til þessa. Mín þekking á þessum málum sagði mér að þetta hlyti því að vera virka því börn verða óvær þegar er farið að krukka í þeim, þó um sé að ræða í gegnum orku og ether.  En svona er það bara, ég fagna allri hjálp, sem oft felur í sér að hlutirnir verða verri áður en þeir verða betri.  Það er þó ekki allt kál úr ausunni sopið enn og við reynum að vera vongóð.  Að öðru leiti hefur allt gengið vel og sú litla þyngist mjög hratt, eiginlega ískyggilega hratt!  EN það er gott.

Hér hefur verið vitlaust að gera í óperunni, og æfingar að gera útaf við mig, ég á mjög lítið af orku eftir til að eiga við allt það sem hér gengur á.  Síðustu helgi þurfti ég að stökkva inn, með dags fyrirvara, í sýningu sem er í gangi hérna, vegna þess að strákurinn sem átti að syngja það varð veikur.  Þetta var afar stressandi fyrir mig, en ég fékk að standa á sviði með nóturnar, þannig að þetta reddaðist alltsaman.  Þetta þýddi hinsvegar það að fyrsta fríhelgin mín síðan 25.Ágúst fauk út um gluggan, og án þess að fá neitt aukalega greitt fyrir.  Ég er því mjög nálægt því að klára batteríin þessa dagana, og vona bara að það gerist ekki.  Bakslag kom á sterkar áætlanir mínar um að hætta hérna þegar kollegi minn spurði mig hvað ég myndi gera ef þeir byð mér tvö stór hlutverk næsta ár.  Ég verð að viðurkenna að ég þurfti að staldra við og hugsa málið.  Það myndi skipta máli, en ég veit ekki hvað það mun gera fjölskyldulífinu, þar sem ég veit að komin er þreyta í þá sem hérna þurfa að hanga yfir engu :)

Mamma og Pabbi létu sjá sig hérna í vikunni og voru hjá okkur frá Mánudegi til dagsins í dag.  Það er svakalega þægilegt að hafa einhvern á heimilinu til að sjá um Júlíu á meðan við reynum að sofa og hvíla okkur á millli stríða.  En það varð þvímiður ekki mikið úr hvíld :(

Hérna eru svo nokkrar myndir frá liðnum dögum: