Er gleðin virkilega við völd?

Jah! þegar stórt er spurt!!

Hún dettur hérna inn af og til, væri þó til í að sjá hana oftar. Eitt svona gleðitilvik á sér stað á næsta mánudag, en þá fæ ég aftur stelpur mínar heim. Þetta er búinn að vera langur aðskilnaður, en sem betur fer hefur verið það mikið að gera að maður hefur ekki tíma til að sakna of mikið eða hugsa of mikið. Nú er heldur farið að hægjast um og mér nánast farið að leiðast :) Ég á reyndar eftir að þrífa hér allt hátt og lágt fyrir endurkomuna, en það ætti nú ekki að taka meira en einn eftirmiðdag.

Í kvöld er svo þriðja sýning af Leðurblökunni, og á sunnudag er þriðja sýning á

My Fair Lady. Svo dettur Carmen inn í næsta mánuði. Ég er kominn með þetta allt utanbókar og það léttir allverulega á. Ég hef samt þá ónotatilfinningu að þetta sé líkast til ekki það sem ég vil gera í lífinu, syngja jú, en að sjá fram á að eiga engan fastan samastað, nema binda sig við eitthvað hús til æfiloka. Og það er bara alls ekki sjálfgefið að maður geti það eða vilji það. Þetta rótleysi er mjög erfitt og ég verð nánast þunglyndir á að hugsa til þess hvað við verðum að gera eftir ákkúrat 2 ár.

Nóg af þessu, hér gengur annars allt sinn vana gang þó veðrið mætti nú vera betra. Hér hafa komið örfáir sólardagar síðustu daga en það endist nú ekki lengi. Maður hendist á æfingu í 10 stiga hita, sem er mjög kallt, vetlingar og húfa takk fyrir. Og ekki er útlit fyrir að það sé eitthvað að hlýna á næstunni.

Fékk í gærkvöldi skemmtilegt myndband sent, ég læt það fylgja hérna með :)

From Stuð í sveitinni

Vinnustaðurinn minn

Einmanalegt á toppnum

Síðustu dagar hafa verið merkilega stresslausir og furðulegir miðað við það sem hér hefur gengið á. Hér hafa verið stífar æfingar og hjá mér hef ég stöðugt þurft að skipta milli hlutverka til að vera nú undirbúinn fyrir næstu æfingu. Þetta hefur tekið sinn toll af mér andlega og það fór svo að eftir 2 vikna bindindi féll ég af baki og sturtaði í mig nokkrum bjórum. Finn hvernig ég slaka á og líður í raun betur, og finnst ég eiga auðveldara með að takast á við stressið. Ég vel kannski ekki auðveldasta tímann til að hætta því sem hefur hjálpað mér, en svona er það nú víst alltaf, maður finnur bara einhverja nýja afsökun.

Í gær söng ég mína fyrstu sýngingu af My fair Lady, það gekk stóráfallalaust fyrir sig og gekk bara nokkuð vel. Þetta er svona í dýpri kantinum fyrir mína rödd sem gerir þetta svolítið hættulegt fyrir mig, en ég passa mig bara á að syngja ekki of sterkt þá á þetta að ganga. Í kvöld er svo önnur sýning af Die Fledermaus, og á morgun önnur sýning af My Fair Lady. Næsta Frumsýning er svo Carmen 8.okt. En allar prufur og slíkt er núna mjög fljótlega þannig að ég þarf að vera með það allt á hreinu. Það er mun erfiðara að hoppa svona inn í sýningu sem allir eru búnir að gera oft, og vera sá eini nýji. Ég þarf að mæta einn á æfingar með enga mótsöngvara og syngja mína línu eins og um alvöru sóló sé að ræða. Það er gerir það sérstaklega erfitt í Carmen er að hlutverkið mitt er alltaf að syngja einhverja röddun við aðallaglínuna og því er erfitt að halda réttum tónum ef maður hefur engan til að syngja á móti. Þetta hefur verið að valda mér talsverðri sálarangist, þar sem það lítur út eins og ég kunni ekki neitt!! Þó ég sé búinn að sitja sveittur við lærdóm!

Allavega í dag ætla ég að slaka á fram að sýningu, því mér gefst nægur tími (um 2 tímar) að læra á meðan á sýningu stendur, þar sem ég er aðeins á sviði í byrjun og enda sýninar. Það versta við það er að ég þarf að vera með skallahettu, sem er límd á húðina með leiðinda lími sem veldur miklum roða, kláða og útbrotum. Ekkert sérlega gaman, en svona er það nú bara.

Júlía gengur í öll verk í sveitinni -VIDEO

Smella á myndina til að sjá videó :)

From Brynna hestunum :)

Til hamingju með daginn

Mín yndislega eiginkona á afmæli í dag og þvímiður missi ég af afmæliskaffi sem haldið er henni til heiðurs, en koma tímar. Til hamingju með afmælið Soffía mín.

Þeirra er sárt saknað.

Er ég alkóhólisti, Dr.Blind?

Spurning sem ég hef spurt mig æði oft þegar ég tel að ég sé farinn að drekka of mikið. Ég hef reyndar komist að þeirri niðurstöðu að svo sé ekki, þrátt fyrir talsverða neyslu undanfarna mánuði. Ég hef staðið mig að því að drekka um 2-4 bjóra á hverjum degi, síðustu mánuði. Það sem þetta færir mér ef litið er á þetta jákvætt er að ég á mjög auðvelt með að sofna og ég er ekki ein tauga hrúga á kvöldin. Í stað þess næ ég að slaka algerlega á og hugsanlega að vera örlítið betri manneskja :) Því stress og slíkt gerir mig alveg snarbilaðann í skapinu og ég á erfitt með mig stundum þegar mikið álag er. Ástæða þess að ég spyr mig reglulega að þessu er einfaldlega til að kanna hvort ég sé hugsanlega í einhverri raunveruleikafyrringu þegar ég tel mér trú um að þetta sé allt eðlilegt. Ég veit reyndar að þetta er ekki fullkomlega eðlilegt en, álagið er heldur ekki eðlilegt og það er því spurning hvort hægt megi með þeim rökum að svara ofangreindri spurning neikvætt.

Undanfarnar tvær vikur hef ég engra áfengra drykkja neytt, og það er skemmst frá að segja að að mörguleiti líður mér betur, en í staðinn sofna ég mjög seint eins og alltaf, áður en ég kynntist áfenginu, ég finn meira fyrir orkuleysi og einbeitingarleysi en áður, en ég er ekki eins neikvæður, sem ég veit að er algengur fylgikvilli áfengisdrykkju. Svarið við ofangreindri spurningu er því nei ég er ekki alkóhólist, þar sem ég er ekki að hafa eyðileggjandi áhrif á fjölskyldu og vini og sjálfan mig. En réttlætir það að ég haldi þessu áfram? Nei aldeilis ekki! Heilsufarslega er þetta ekki gott og það veit ég nú, en andlega er þetta það besta sem til er. Hver þekkir ekki tilfinninguna að fá sér í glas eftir að einhverju stórverkefni er lokið? Það er algerlega óviðjafnanlegt. Því það er ekki svo auðvelt að losna við þannig spennu með hugleiðslu eða rólegheitum, það er bara ekki hægt! Og það er einmitt ástæðan fyrir því að mjög margir söngvarar verða háðir áfengi til spennulosunar.

Jæja , öðruvísi pistill héðan í þetta skiptið. Í dag var aðalæfing fyrir frumsýningu á Die Fledermaus sem verður á morgun. Ég hugsa að ég láti það nú heftir mér að hendast út í búð og fá mér 1-2 bjóra svona til að slaka á ;)

Ég er sem fyrr í skemmtilegu gerfi og hérna má sjá myndir af því :)

Þangað til næst...

Vesen og ánægja!

Í dag komu saman allir pappíar sem við þurfum að afhenda til að geta skráð okkur fyrir barnabótum! Loksins! Þá er bara að bíða eftir að frúin komi heim til að geta skrifað undir og svo er þetta vonandi búið í bili, þó ég hafi nú sterklega á tilfinningunni að svo sé ekki. Það er ákveðinn léttir sem fylgir því að vita ekki til þess að maður eigi eftir að gera eitthvað sem er afskaplega leiðinlegt. En það kemur nú samt alltaf eitthvað upp guði sé lof og dýrð fyrir sinn gleðilegan boðskap, eða eitthvað þannig.

Hér hefur kólnað allverulega á síðustu dögum og ég þarf að klæða mig vel áður en hjólað er til vinnu. Það er afar gott að klæða sig í vettlinga til dæmis, því slíkur er kuldinn. Á meðan fréttir maður af hitabylgju á Íslandi :) Magnað alveg hreint.

Af Júlíu hef ég aðeins gott frétt, hún blómstrar fyrir norðan í sveitinni hjá ömmu og afa. Þar kemst hún brot úr degi í leikskóla, sem henni þykir ekki leiðinlegt, eða ætti ég að segja sem henni þótti ekki leiðinlegt fyrstu dagana. Núna er hún ekki alveg eins sátt, en fer þó án vandræða. Hún spjallar við pabba sinn í símann af og til og mér þykir merkilegt að heyra hvað hún er orðin mun skýrmæltari og orðmeiri en áður. Og ég fæ það á tilfinninguna að hún sé virkilega að reyna að segja mér eitthvað merkilegt :) Þær mæðgur eru svo væntanlegar aftur til mín þann 20.sept, sem verður mikið gleðiefni.

Þreyta hefur verið að gera vart við sig síðustu daga, en þá aðallega andleg þreyta vegna vinnuálags, mér finnst ég ekkert get einbeitt mér lengur og er eiginlega kominn með alveg nóg af því að læra mismunandi texta á þýsku. En ég reyni að hugga mig við að það sér nú fyrir endann á þessu. Fyrsta frumsýning er á sunnudaginn kemur, og svo sú næsta föstudaginn eftir það. Eftir það þarf ég bara að einbeita mér að því að læra þrennt í einu í stað 5 :) Úff ég verð bara þreyttur að hugsa um þetta. En best að fara henda sér í lærdóm á meðan ég hef enn geðheilsu.

Þangað til næst.

Á leið í leikskólann :)