12 tímar, nútímaverk, besame og eitthvað fleira

Það má segja að dagurinn hafi hafist á því að sofa í eina 12 tíma, sem er nú ekki algengt hér á bæ. En í ljósi þess að littla dóttir mín og eiginkona eru nú farin af heimilinu til Íslands, þá gefst manni kostur á slíkum munaði :) 

Nú dagurinn hófst á því að fara beint að æfa mig, því þetta syngur sig nú ekki alveg sjálft.  Svo var hentst á æfingu í Listaháskólanum hér í Berlín.   Æfingin gekk vel og við náum öll vel saman sem þarna erum, ekki skemmir að ég þekki nokkuð vel til 3 af meðsöngvurum mínum.  Tónskáldið var mætt á svæði til að svara spurningum um verkið og ef það væri eitthvað sem þarf að laga.  Nú svo hófst æfingin eftir að búið var að láta okkur öll fá headphones, þetta virkar þannig að við fáum línuna okkar spilaða í eyrun, þar sem ekkert mark er takandi á nótnagildum, þögnum og takkt stærðum.  Það er svosem fínt og æfingin gekk svakalega vel, eiginlega mikið betur en ég þorði að vona.  Svo r önnur æfing á morgun og svo bara kvikmyndaupptaka og tónleikar á þriðjudag.

Á leið heim  með lestinni, söng fyrir mig vinkona mín, sem syngur bara Besame Mucho, og gerir það með hrikalega breiðu og leiðinlegu víbratói, auk þess að vera klædd í svona "ESSO flíspeysu" sem er nú ekki alveg til þess að auka á gleðina hjá fólkinu.  Hún tók þó inn slatta af pening sýndist mér, allavega meira en margir aðrir sem maður hefur séð í lestunum hérna.

Nú inn er komið SJÓÐHEITT VIDEÓ,  en áður en horft er skal skilja fordóma og vanþekkingu eftir við lyklaborðið.  Hlutar í vídeóinu gætu farið fyrir brjóstið á vitleysingum sem hafa annan húmor en ég.  Eins mega þeir sem telja sig betri foreldra en okkur einnig sleppa því að horfa.

Góða skemmtun.

Hér er vídeóið

Guð blessi Ísland.

Nýjar myndir komnar inn....

...í tilefni af heimsókn drottningar og fylgdarliðs til Íslands í dag.

Ég reyni svo að standa við það að henda inn smá vídeói á morgun eða hinn á milli þess sem ég reyni að læra nútímatónverk.

Myndir hér, nú eða smella á albúmið hér til hliðar.

Nútímalegt = leiðinlegt?

Þá fæ ég aðeins að njóta þess að hafa litlu Júlíu hjá mér í einn dag í viðbót.  Hún er mikið búin að reyna að vera dugleg síðustu daga og hefur lítið grenjað, þó koma stór og löng köst seinnipart dags til miðnættis eða þar um bil.  Hún sefur núna umtalsvert, eins og ungabörn eiga að gera, hún er líka mjög vakandi fyrir umhverfinu sínu, þegar hún er vakandi, og sérlega áhugasöm, auk þess sem hún er byrjuð að "tala" á fullu.   Þetta gerir mann ánægðan, það er gott að vita að barnið er að þroskast eins og eðlilegt er.  Ég er búinn að safna nokkrum videóklippum saman frá heimkomu og til dagsins í dag, ég mun deila því með lesendum síðunnar um helgina þegar ég hef smá tíma til að klippa þetta saman.

Ég er í óðaönn þessa dagna að REYNA að læra nútímaverk(atónal) fyrir 20.janúar nk.  Það er hægara sagt en gert.   Stundum er bara auðveldara að giska á tónana, þar sem það er yfirleitt réttara en að reyna að muna hvað á að koma hvar :)   Þetta er semsagt upptaka og tónleikar sem verða haldnir í Villa Wannsee til að "minnast" (veit ekki hvort að það rétt að segja það þannig) Wannsee fundarins þar sem ákveðið var að útrýma gyðingum.   Ég ákvað að taka þetta vitandi hverskyns tónlist þetta væri þar sem maður getur ekki alveg gagnrýnt eitthvað án þess að prufa það allavega sjálfur, auk þess að maður hefur gott af því að komast út og syngja eitthvað af og til. Verkið sem um ræðir heitir "Todesfuge" og er eftir Arie Shapira.

Ég er kominn á fullt að undirbúa næsta ár, og er þegar kominn með nokkrar keppnir í sigtið, auk áheyrnarprufa.  Þarf að fara í það útbúa efni til að senda og gera allt klárt, það versta er að það eru nokkrar stórar keppnir og prufur í febrúar, ákkúrat á sama tíma og ég er á Íslandi, en aldurstakmark er 35 í eitthvað af þeim þannig að ég á séns að ári, ef ég verð ekki búinn að gefast algerlega upp og orðin peningalaus þegar að því kemur.

Hér er ennþá snjór yfir öllu og mikið mistur liggur yfir Berlín þessa stundina.  Hér er þó farið að hlýna og vonandi kemur sumarið bara mikið fyrr en það gerði  á síðasta ári.

Guð blessi Ísland.

Kling klong og út fór sú gamla

Það hefur nú ekki borið til mikilla tíðinda hér á bæ síðustu daga.  Ég fór þó um helgina í söngtíma hjá títtræddum Wolfgang, sá tími varð nú til þess að lyfta skapinu og áhyggjunum talsvert, þar sem góður árangur náðist, sem fyrr.   Seinnipart sama dags fórum við í heimsókn til kunningjafólks okkar sem var með okkur á geburtsvorbereitungskursinum.  Þetta er mjög yndislegt fólk, og dóttir þeirra fæddist 10 dögum á eftir Júlíu.  Það er þó talsverður munur á þeim tveimur, þeirra stelpa sefur mikið og grætur lítið, en að sama skapi drekkur hún ekki nægjanlega mikið og það veldur þeim áhyggjum.  Það er því ansi breytt sviðið sem getur verið að þessum litlu greyjum.   Júlía er aðeins að skána dag frá degi, en samt ekki nóg til að maður sé alveg sáttur.   EN fagna ber öllum framförum og það gerir maður auðvitað.  

Ég er ekki enn kominn með nóturnar í hendurnar fyrir tónleikana sem ég er að fara syngja á 20.jan, er þó að fara reyna að hitta á stelpuna sem er með þær á morgun, það verður sérstaklega fróðlegt að sjá hvað ég er búinn að koma mér útí :)  Nú svo er ég á fullu að reyna að koma mér í gang aftur og með hjálp Wolfgang gengur það bara stórvel.  Ég er allavega sáttur við þetta allt sjálfur.  

Hér var svo eldað snitsel í kvöld með sítrónusafa og öfnbökuðum heimagerðum kartöflum og graslaukssósu.  Alls ekki slæmt það, maður er smám saman að fá eldamennskuáhugann aftur, eftir því sem maður hvílist meira, það er alveg magnað að sjá hvað góður svefn hefur mikið að segja um geðheilsu :)

Nú svo styttist í að mæðgurnar hendist til Íslands, og ég verð einn eftir hér í borg óttans.  En það verður bara gott og ég mun, sem áður sagði, nýta tímann vel.

Guð blessi Ísland.

Nýjar myndir

eru komnar inn hérna

Er sagan endalaus? eða hvernig virkar þetta?

Í mestu frostatíð sem riðið hefur yfir Berlín í yfir 10 ár, situr maður inni í hlýjunni, á milli stríða, sötrar appelsínusafa og hugleiðir framtíð sína á meðan maður borðar brauðsneið með heimatilbúnu skinkusalati.    Svona er Berlín í dag.

Hér er semsagt hrikalega kalt, og lítið hægt annað en að hanga bara inni.  Þó þurftum við að hendast útfyrirhússins dyr í gær með ungfrúnna, en hún var á leið til læknis.  Til að gera langa sögu stutta, þá er ekkert annað annað en gasverkir, þannig var nú það.  Læknirinn sem við hittum var mjög yndislega og talaði ensku við okkur að fyrrabragði, hvort það segi eitthvað um þýskukunnáttu okkar skal ég ekki segja :)   Allavega við fengum enn eitt náttúrulyfið sem Júlía harðneitar að drekka þannig að það er ekki uppi á borðinu að gefa það.  Fengum einnig ávísað kúmenstílum!!  Já þið lesið rétt, þjóðverjar eru voðalega náttúruþenkjandi, sem er í raun bara gott mál, en þetta er svolítið magnað.  Á morgun er svo verið að fara með Júlíu í reglubundna ungbarnaskoðun, og þar verður meðal annars tekin sónar af mjöðmunum á henni, en það er víst einhver regla eða gera það hér.  Meira veit ég ekki hvað gerist.    Svo eftir það er það tveggjamiljón króna maðurinn, sem ætlar að beita Osteopatíu á blessað barnið. 

Nú sagan endalausa varðandi tryggingamál heldur áfram....... eða svo sýnist manni í fyrstu. Þýsku tryggingaskírteinin okkar eru ss útrunnin og við þurfum að láta endurnýja, það er búið að útbúa alla pappíra og senda þá til þýskalands, ég hringdi í dag til að tékka á því hvort þetta væri komið, og það var eitthvað vesen, sem endaði með því að þau ætla að hringja í mig í fyrramálið.  Afþví að við erum ekki með tryggingaskírteinið fyrir Júlíu er ekki ólíklegt að okkur verði hafnað í skoðuninni á morgun.  Reyndar komumst við upp með að nota Evrópska skírteinið mitt í gær, þar sm ungfrúin er ekki komin með slíkt í hendurnar, en það var nú bara afþví að starfsfólkið var svo yndislegt.  Þvímiður eru ekki öll klinik sem sinna ungbarnaskoðunum, þar sem það er svo mikið að gera allstaðar, þannig að við megum kannski teljast heppin að vera þó kominn með fótin í dyrnar á einu klinik hér, ekki kannski það besta, en ætti að duga.

Annars er hér allt að skána aðeins sú litla hefur róast mikið á nóttunni og geta foreldarnir hvílst aðeins á nóttunni.  En á daginn er hún vælandi meira en áður.  Við erum því farin, að læknisráði, að gefa henni risaskammta af Minifominu hugsanlega er það eitthvað að hjálpa.

Jæja, meira var það ekki í bili, Guð blessi Ísland og íslenska þjóð.

Bjartur og fallegur dagur í dag

Það er skrítið ástand að sofa og vaka bara einhverntíma.  Ég hef verið duglegur við að sofa á daginn og vaka nóttunni, en það er ekki af sömu óreglu og margir aðrir.   Hér hefur verið nóg að gera við að þjóna undir rassgatið á prinsessunni.  Hún virðist nú vera að róast aðeins, þó ekki sé nú enn útséð um það, síðustu 2 nætur hefur henni tekist að sofa allavega til 4, og eftir það tek ég hana og leyfi mömmu hennar að sofa.  Þetta mælist svosem ekkert illa fyrir hjá mér, því mér þykir gaman að vaka á nóttunni, sérstaklega ef sú litla sefur.  EN nú þarf að mæta í vinnu á morgnanna og því verður að berjast fyrir þessu.   Ég fór snemma að sofa í gær um 22:00 og vaknaði kl 2:00 og hef verið vakandi síðan.   Ekki er þreyta farin að gera vart við sig enn, en það mun vafalaust gerast áður en vinnudagurinn er úti.

Ég er búinn að setja mig í samband við osteópat og manuall therapista sem er með stofu hérna ekki lengra en 500m frá okkur, sem er gott.  Það verður áhugavert að sjá hvort slíkt húmbúkk komi til með að hjálpa eitthvað til, reyndar hef ég mikla trú á því, þar sem osteópatía er nánast sami hlutur og crani-sacral therapy sem ég sjálfur lærði á sínum tíma, hafði einhvernvegin alltaf hugsað mér að setja barnið mitt í slíkt til að forða því frá m.a ADHD og fleiri vandamálum sem þetta á að geta komið veg fyrir.

Annars er nú bara það helst að frétta að Soffía og dóttirin eru á leið til íslands 16.janúar, þannig að ég fæ þá góða pásu frá væli í nokrra daga til að geta nú sinnt vinnu og söng að meiri mætti, og þessi tími verður nýttur í botn, það er algerlega öruggt mál!!

Hér hefur maður verið að reyna að elda eitthvað undanfarna daga en ekki mikil löngun er þar á bakvið.  Þó verður maður nú að reyna að elda eitthvað, sérstaklega þar sem frúin á helst að borða bara "leiðinlegan" mat, því það virðist vera það eina sem er eitthvað vit í, erum búin að reyna allt annað.  Gáfum þeirri litlu stærri skammta af Dicyclo en við höfðum áður gert, þó ekki meira en lágmarkið sem mælt er með, og töldum við aftur að það væri að gera sig, en nú höfum við ekki gefið henni það í 2 daga og hún hefur aldrei verið betri, þó hún mætti nú aulast til að sofa eitthvað. 

Ljúkum þessu á vetrarmynd héðan frá Kurfürsten og einni góðri af þeirri litlu.

Guð blessi Ísland.