Kling klong og út fór sú gamla

Það hefur nú ekki borið til mikilla tíðinda hér á bæ síðustu daga.  Ég fór þó um helgina í söngtíma hjá títtræddum Wolfgang, sá tími varð nú til þess að lyfta skapinu og áhyggjunum talsvert, þar sem góður árangur náðist, sem fyrr.   Seinnipart sama dags fórum við í heimsókn til kunningjafólks okkar sem var með okkur á geburtsvorbereitungskursinum.  Þetta er mjög yndislegt fólk, og dóttir þeirra fæddist 10 dögum á eftir Júlíu.  Það er þó talsverður munur á þeim tveimur, þeirra stelpa sefur mikið og grætur lítið, en að sama skapi drekkur hún ekki nægjanlega mikið og það veldur þeim áhyggjum.  Það er því ansi breytt sviðið sem getur verið að þessum litlu greyjum.   Júlía er aðeins að skána dag frá degi, en samt ekki nóg til að maður sé alveg sáttur.   EN fagna ber öllum framförum og það gerir maður auðvitað.  

Ég er ekki enn kominn með nóturnar í hendurnar fyrir tónleikana sem ég er að fara syngja á 20.jan, er þó að fara reyna að hitta á stelpuna sem er með þær á morgun, það verður sérstaklega fróðlegt að sjá hvað ég er búinn að koma mér útí :)  Nú svo er ég á fullu að reyna að koma mér í gang aftur og með hjálp Wolfgang gengur það bara stórvel.  Ég er allavega sáttur við þetta allt sjálfur.  

Hér var svo eldað snitsel í kvöld með sítrónusafa og öfnbökuðum heimagerðum kartöflum og graslaukssósu.  Alls ekki slæmt það, maður er smám saman að fá eldamennskuáhugann aftur, eftir því sem maður hvílist meira, það er alveg magnað að sjá hvað góður svefn hefur mikið að segja um geðheilsu :)

Nú svo styttist í að mæðgurnar hendist til Íslands, og ég verð einn eftir hér í borg óttans.  En það verður bara gott og ég mun, sem áður sagði, nýta tímann vel.

Guð blessi Ísland.