Ég er búinn að skrifa langt og ítarlegt uppsagnarbréf, sem ég hlakka til að afhenda, en oft þegar svo er, þá snúast vopnin í höndunum á mér, það er nánast undantekningalaust þannig. Kannski bjóða þeir mér eitthvað sem mikilvægt er fyrir mig, kannski geta þeir ekkert sagt núna, kannski bjóða þeir mér framlengingu á uppsagnarfresti þangað til allt kemur í ljós, sem er nánast versti kosturinn í stöðunni.
Ég er nú að bíða eftir að Júlía borði morgunmatinn sinn, og það er að gera mig geðveikann, þar sem hún borðar hægar en snigill, og ég þarf að segja henni að borða hvern einasta bita!! Þegar hún er búin að tyggja einn bita, þarf ég að segja henni að taka næsta, guði sé lof að ég þarf ekki að segja henni að anda og blikka augunum líka! Og var rétt í þessu að henda henni í herbergi fyrir að óhlíðnast, við erum þegar orðin of sein í leikskólann, og ég sagði henni að við myndum ekki fara fyrr en hún væri búin með morgun matinn sinn. Það er ótrúlega leiðinlegt að byrja daginn alltaf svona, og kannski á maður bara að sleppa því að láta hana borða morgunmat, þannig að hún verði dauðsvöng í leikskólanum, kannski áttar hún sig þá? En ég held ekki!
Komnar eru inn nýjar myndir á myndasíðuna,
| Sumir hafa bætt aðeins á sig frá fæðingu :) |
Engin ummæli:
Skrifa ummæli