Fyrirsöngur og það sem er.

Það er skrítið til þess að hugsa að eftir ár verði ég líklegast ekki hérna þar sem ég er í dag. Og það skrítna er að ég veit alls ekki hvar ég gæti hugsanlega lent.  En eftir reynslu síðustu daga og vikna, er ég ekki viss um að ég sé til þess fallinn að vera í óperubransanum.  Mér hentar mun betur að syngja á tónleikum og þesskonar viðburðum.  Það er vissulega meira stressandi að mörgu leiti, en þar fær maður að sýna sig og túlka sem maður sjálfur, en ekki einhver karakter.  Vissulega lærir maður margt á því að veraí óperu pakkanum, eins og tildæmis leikræna tjáningu, en oft er það nú samt manns eigin karakter og útgeislun sem skilar manni mestu, og það er erfitt þegar maður hefur ekki tækifæri til þess að láta það koma í ljós. Ég velti þessu fyrir mér einungis vegna þess að síðustu vikur hafa opnað augu mín fyrir því hvað það er að syngja eitthvað fallegt á sviði, þar sem maður nýtur þess og þar sem maður getur leyft tilfinningum að ráða.  Þar virðist ég fá mest hól og þakkir.  Í dag voru tónleikar, þar sem ég söng 3 númer, eitt af þeim var úr Vogelhändler(aðalhlutverkið, sem ég syng ekki hér í húsinu, en þyki nógu góður til að syngja á tónleikum), sem ég birti myndband af fyrir skömmu.  Og stuttu áður en ég fór á svið kom til mín ein eldri kona úr kórnum og sagði mér, með tárin í augunum, að henni þætti ég svo frábær og ég væri greinilega svo góð manneskja og að það skilaði sér í öllu sem ég gerði.  Svo lýsti hún yfir frati á stjórn hússins fyrir að sjá ekki hvað þeir hefðu beint fyrir framan augun og eyun á sér!  Ég held að þetta hafi verið eitt af þessum stóru mómentum, þar sem maður stoppar og hugsar.  Ég var að sjálfsögðu djúpt snortinn, og sá stuðningur sem ég hef fengið á síðustu dögum frá kollegum og vinum hér í húsinu er hreint ótrúlegur.  Ég veit vel að ég er betri en það sem er verið að troða mér í, og það að ég sé ekki einn í því að vita það, veitir mér afar mikinn stuðning og gleði.

Ég tók ákvörðun fyrir stuttu að ráða bara fólk í það að gera fyrir okkur umsókn um foreldraorlof, og annað slíkt.  Þetta er það flókið og erfitt að kollegar mínir, þýskir, gáfust upp á að reyna að hjálpa mér með þetta.  Ég þarf því að borga um 90 Evrur fyrir að láta gera þetta fyrir mig.  Nokkurnvegin vel þess virði, þar sem þetta skilar okkur um 300 Evrum aukalega á mánuði, og að auki er þetta allt fyllt út rétt, og frelsar mig frá því að þurfa að hafa áhyggjur af þessu endalaust!

Eftir tónleikana í dag er útlit fyrir að ég fái smá pásu frá æfingum.  Ég á fund með stjórnanda hússins á Mánudaginn (17.10), þar sem hugsanleg starfslok mín verða rædd.  Ég er einnig búinn að fá boð um að mæta í fyrirsöng hjá Staatsoperette í Dresden í mánuðinum.  Það er svona kompaný sem setur einungis upp óperettur.  Og það gæti alveg verið gaman ef maður fær eitthvað almennilegt að gera. En þetta er bara það sem kallast "informatives vorsingen", sem er ekki fyrir neitt ákveðið hlutverk heldur bara svona svo að þeir viti hvað þeir hafa í höndunum ef þarf að kalla til fólk. Ég vona að ég nái að fá mig lausan hérna til að gera þetta.  Það verður líklegast eitthvað mega vandamál eins og alltaf!

Jæja það er víst nóg komið að sinni, fjölskyldan á Bies, réðst í það í kvöld að taka fjölskyldumyndir, og hér er ein af þeim skárri :)