Púfffffffffffffffff!

Mikilli og langri törn er lokið!  Í gær var frumsýning á Der Vogelhändler eftir Carl Zeller.  Það gekk svosem allt í lagi og ég fékk mikið og gott klapp frá kollegunum í frumsýningarpartýinu.  En það er bara þvímiður ekki nóg.  Mér tókst að klúðra texta sem ég hef aldrei klúðrað frá upphafi æfinga, og það er bara alveg nógu slæmt.  En svona hefur þetta alltaf verið, einn góður dagur, hundrað ömurlegir dagar.  Eða svo til.  Á föstudaginn söng ég aftur á þessum "O sole mio" tónleikum sem ég sagði frá síðast og núna ætlaði fagnaðarlátum vart að linna þegar ég kom fram á svið og þakkaði fyrir mig.  Gífurlega ánægjulegt og gefandi verð ég að segja, og maður kann að meta vinnuna sína aftur í nokkra klukkutíma.  En frumsýningin varð til þess að eyðilegga þá gleði.  Svona er það bara.

Núna ættu að taka við nokkrir rólegir dagar, þar sem ég verð örlítið meira heima, þó byrjar vikan á kvöld og morgunæfingum m.a fyrir tónleika á miðvikudag kl 14:00.  Spennufallið hefur orðið til þess að ég er farinn að finna fyrir smá óþægindum í hálsi, svona frekar kunnuglegum fyrirveikindaverkjum.  En ég hef bara reynt að leiða það hjá mér eins og hægt er.

Hér kom haustið eiginlega fyrir alvöru um miðja viku.  Þá datt hitastigið úr 20 gráðum í 9. Haustlitir orðnir áberandi og laufin farin að fjúka hér um allt.  Þetta er víst gangur lífsins :)

Í dag var fjölskyldudagur og við Júlía hentum í konfektköku, sem ég hef ekki smakkað síðan 19 hundruð og eitthvað. Það heppnaðist með eindæmum vel, þó held ég að skálin sem súkkulaðið var brætt í hafi innihaldið einhverja krydd afganga, því það er skrítið bragð af súkkulaðinu, en það er ekkert óyfirstíganlegt.

Komnar eru inn nýjar myndir það sem af er Október mánuði, og nýjustu myndirnar eru frá því í dag.

Ég er að fokking hræra hérna!!

Smá kókosmjöl

Svo hella þessu öllu saman í form

Ekki má svo gleyma því mikilvægasta, en það er að ganga frá eftir sig,

Afraksturinn