Martröð sem ekki varð martröð og svo önnur til

Ég er haldinn ákveðnum framkvæmdarkvíða, eins og líklega margir, þ,e að láta hlutina bíða út í það óendanlega áður en ég fer af stað því ég HELD að það eigi eftir að vera eitthvað vesen, sem ég nenni ekki að standa í :) Eitt slíkt tilfelli kom upp fyrir nokkru og hef ég í lengstu lög reynt að klára ekki málið strax. Málið er semsagt það að mig vantar skattkort áður en ég fer að vinna næsta vetur og ég hef fram til maí að senda þá pappíra sem þarf. Við fórum svo í göngutúr í dag með Júlíu, meðal annars til að skoða sundlaug hérna í nágreninu, ég ákvað að skella mér á bæjarskrifstofuna og spyrja um þetta skattkortsmál, og hvort ég fengi þennan pappír yfir höfuð hjá þeim. Og jú þar gat ég fengið skattkortið, ég fékk bara miða eins og venjulega og svo á maður bara að bíða þar til röðin kemur að manni. Ég var númer 43 og á töflunni stóð 2!! Við nýttum þá bara tímann og fórum með Júlíu í nærliggjandi garð þar sem hún fékk aðeins að leika sér. Eftir um hálftíma fórum við aftur á skrifstofuna og viti menn þá stóð 41 á töflunni og aðeins nokkrar mínútur í að það kæmi að mér. Þegar bjallan klingir held ég af stað að þjónustuborði númer 4 og óska eftir skattkorti og framvísa skilríkjum. Med det samme prentar þjónustufulltrúinn út skattkortið og málið er dautt. Þetta tók semsagt ekki nema rétt rúmar 2 mínútur í afgreiðslu :) Maður ætti að panika oftar!

Ég fékk svo símtal í fyrradag frá hinum tenórnum í Görlitz þar sem hann tjáði mér að mitt nafn væri skráð á ensamble listann fyrir sýningu sem er að fara í gang í maí. Ég sagði að það gæti ekki verið, því minn samningur tekur ekki gildi fyrr en í ágúst. Ég tékkaði því á þessu og þá var þetta víst svo. Stuttu síðar fæ ég svo símtal frá leikstjóranum sem spyr hvort ég geti gert þetta eða ekki, ég sagði nú svo vera en þetta væri afar stuttur fyrirvari, þar sem verkið er víst nútímalegt og þá er erfiðara að læra það, auk þess veit ég ekki stærðina á því, en þetta er held ég nú bara aukahlutverk eitthvað. Þeir þurftu því að útbúa gestasamning við mig, sem ég á von á á næstu dögum. Það góða við það er að ég fæ ferðakostnað og gistingu greidda af húsinu og get því á þessum æfingatíma dundað mér að einhverju leiti við að skoða íbúðir fyrir næsta vetur, þ.e ef æfingaplanið verður ekki þeim mun strembnara. Þetta eru að vissuleiti góðar fréttir því nú fæ ég tekjur sem duga allavega fyrir tveimur mánaðarleigum, sem þýðir að ég þarf ekki að fá eins mikið lánað til að fleyta mér yfir sumarið.

Annars er bara svakalega gott að vera búinn að fá familíuna mína heim. Hér hækkar hitinn hratt og stendur núna í 10 gráðum. Allur snjór að verða farinn og bæjarstarfsmenn farnir að sópa upp ógrynni af möl sem búið er að dreifa hér á gangstéttar. Það er vonandi að koma sumar.

***Glænýjar myndir af Íslandsför Júlíu***