Fyrsta helgin búin

Skoðaðar voru tvær íbúðir í dag, fyrir það fyrsta var lestarferðin löng og leiðinleg, og ég sé ekki fyrir mér að nenna því ef ég bý þar. Það var auk þess nokkuð langt í lestina frá húsinu. Þetta voru sko tvær íbúðir í sama húsinu. Þegar þangað var komið blasti við þröngur og skítugur stigagangur og lifta sem er plús. Upp fórum við og skoðuðum þriggja herb íbúðina fyrst, annan eins viðbjóð hef ég sjaldan séð í húsnæði sem er ætlað fyrir mannfólk, gólfin voru úr einhverjum gráum iðnaðarhúsnæðis dúkaflísum, íbúðin var drungaleg og sólarlausar svalir gerðu lítið til að fanga athygli mína, og því minna sem ég segi um ljósbláar flísarnar á baðherberginu, þeim mun betra. Þá fórum við í hina íbúðina sem var aðeins 2 herb, hún var öllu skárri, þó ljót væri, og stofan var með fallegu nýju parketi. Skemmtileg hornstofa var í íbúðinni sem maður svosem áttaði sig ekki alveg á hvernig myndi nýtast. Svalirnar voru á horni hússins, þar sem maður fékk fallegt ústýni yfir iðnaðarhverfi og hægt að fá sól alveg fram til kl 16. Baðherbergið var stórt en ljótt eins og hitt.
Við vorum því í raun fljót að yfirgefa staðinn og höldum áfram að leita.

Á morgun yfirgefum við þessa dásamlegu íbúð hérna á Alte Schönhauser Strasse 42, og förum í heimagistingu hjá Davíði nokkrum Ragnarssyni sem býr hérna og er góður kunningi minn. Þó kann maður alltaf illa við að búa inni á fólki. Ég er búinn að ræða við annan strák sem ég þekki og er nýfluttur hingað, ferlið tók hann 6 vikur frá því að hann kom og þangað til hann var kominn í íbúð. Skrifræðið og vankunnátta þjóðverja á enskri tungu er eitthvað sem fólk þarf bara að upplifa til að skilja, í fáum orðum fáránlegt!! Ég á því alveg eins von á að komast ekki í eigið húsnæði fyrr en á afmælisdaginn minn 12.febrúar.

Í gær skellti ég mér svo á sýningu í Hanns Eisler skólanum þar sem Dísa vinkona mín úr söngheiminum var að syngja, það var auðvitað mjög flott hjá henni og eins þótt mér baritóninn mjög góður, en leikgerðin var ÖMURLEG vægast sagt, þetta var einhver 45 mínútna Rigolettó sýning þar sem var notast við videó tæknina sem er orðin svo fræg í öllum sýningum nú til dags. Eftir sýningu var farið út og örfáum hvítvínsglösum slátrað ásamt smá mat. Geðsjúkir þjóðverjar reykja ennþá á stöðum þrátt fyrir að hér ríki um það bann, og maður getur ekkert sagt, það tekur víst um 6 mánuði þangað til það verður farið að framfylgja þessu, þvímiður.

Í kvöld fórum við Soffía á Monsieur Vuong, sem er víetnamskur veitingastaður hérna í 30m fjarlægð, frábær matur, en matseðill er bara um 4 réttir og frekar hröð þjónusta og vingjarnleg, þetta er svona fast-food staður og maður fer ekki þangað til að spjalla og hafa það næs. Svo röltum við bara eftir matinn á Alexanderplatz, þar við fengum pokkur Häagen-Dazs í eftirrétt.

Stór dagur á morgun: Skoða 2 íbúðir sem okkur líst vel á, flytja allt dótið okkar á næsta áfangastað, fyrsti söngtíminn, leita að fleiri íbúðum...............og öruggleg eitthvað meira.

Ég er kominn með síma: 490-8904 (netsími Vodafone) bara eins og hringja í innanlandsnúmer á Íslandi.

Þangað til síðar.