Ástarbanni aflétt!

Morguninn eftir situr maður hér í litla tölvuherberginu, eina staðnum í húsinu sem hægt er að nálgast "internetið", og hugleiðir í raun ekkert! Óperan gekk nokkuð vel, nokkur áföll sem ekki margir tóku eftir. Að loknum 1.þætti fékk ég létt tiltal frá Wolfgang um hvað mætti betur fara og ég gerði mitt besta til að leiðrétta það. Raddlega gekk þá allt mun betur. Svo var farið á veitingastað í nágreninu og teknir nokkrir léttir drykkir. Komin í rúmmið fyrir 2 og vakað núna í morgunsárið kl 10 :) Í dag tekur svo við hvíld og á morgun hefjast svo æfingar fyrir Galatónleikana, sem mér skilst að séu það allra mikilvægasta, því þangað koma agentar og ýmsir aðalsmenn sem gott er að heill. Það er því talsvert mikil vinna framundan og þessu verður svo öllu lokið á sunnudaginn eftir viku.

Litla familían mín kemur svo 7.Júlí og einnig kemur mín ástkæra systir í heimsókn sama dag. Að því loknu kemur minn hálfnorski bróðir og hans frú. Í ágúst var ég svo eitthvað búinn að minnast á hlutverk í Fidelio, en ég er ekki alveg viss um að það sé endilega eitthvað sem ég muni gera, þar sem þetta er ekki óperan sem slík, heldur er þetta eitthvað workshop sem ég þarf að borga 180 Evrur fyrir, mér þykir það heldur mikið núna á þessum síðustu og verstu, þannig að ég hugsa að ég blási það af.

Jæja ætla að reyna að fara finna mér eitthvað að borða hérna á þessum furðulega stað. Þangað til næst, djísus kræst.

Ekki meira Braunschweig!

Í fyrramálið er General hérna hjá okkur í Braunschweig, sem er asnalegt þar sem tónleikarnir eru 250 km í burtu, við fáum semsagt enga prufu þar sem þetta verður alltsaman flutt!! ótrúlega hálfvitalegt. Það lítur allt út fyrir það að þetta verðu utandyra eins og lagt var upp með, þar sem það er ótrúlega góð veðurspá hérna fyrir næstu daga, sem er nánast ennþá verra því þá syngjum við með hljóðmögnun auk þess sem að syngja úti er margfallt erfiðara, þar sem maður hefur lítið sem ekkert feedback.

Ég stóð mig afskaplega illa á æfingunni í morgun, og það setur alltaf pínulítið stress í mann. En þetta á svosem eftir að ganga stóráfallalaust, það er bara óþolandi að þurfa að vinna undir stjórnanda sem virðist ekkert vita hvað hann er að gera, óþolandi hraðabreytingar sem eru ekki einusinni skrifaðar í skorið!! Jæja hvað með það. Þetta er allavega allt of stressandi.

Við þurfum að tæma herbergin fyrir generalin á morgun og svo tekur við 3 tíma rútuferð til Rheinsberg þar sem okkar bíður ótrúlega flott gistiaðstaða í rúma viku, en það er þannig að við þurfum að deila herbergi með öðrum sem er algerlega fáránlegt í svona langan tíma! Ég er langt frá því að vera sáttur, og er ekki sá eini! Það lekur allavega ekki af mér gleðin þessa dagana, og þrátt fyrir að það sé einn apaköttur í söngvaraliðinu kann ég ágætlega við þessa krakka og við náum vel saman, sem er sem betur fer þannig. Þá er bara að sjá hvort það sé internet samband í Rheinsberg og með hverjum ég lendi í herbergi, vonandi ekki Rúmenska asperger gaurnum sem ég deili núna íbúð með........reykingasjúklingur sem baðar sig aldrei...... það er s.s. afskaplega góð lykt í íbúðinni, sem betur fer er ég í sér herbergi og hef því bara alltaf lokað að mér.

Þangað til síðar, over and out!

Öppdeit frá Braunschweig

Hér gengur allt..... varla eins og í lygasögu, því þvímiður er þetta ekki mjög professional, þó hérna sé A hljómsveit og við séum að æfa í svokölluðu A-húsi. Æfingar hafa svosem gengið upp og ofan,en það er stanslaust verið að breyta tempóum hér og þar og svona smáatriðum sem virkilega geta sett allt úr skorðum fyrir þá sem hafa lagt það á sig að reyna að læra eitthvað :) Flestir eru þó nokkuð vel undirbúnir og þrátt fyrir að fyrsta æfing hafi gengið eins og hryllingsmynd.... fyrir mig allavega :) Þá hefur það nú leiðrétt sig og þetta gengur bara nokkuð vel.

Í dag var fyrsta "sitzprobe" en það er fyrsta æfing þar sem verið er að samhæfa hljómsveit og söngvara. Að sumu leiti var það auðveldara, en öðru erfiðara. Gaurinn sem er að stjórna er frekar erfiður þar sem hann tekur ekki nægjanlegt mark á söngvaranum og við erum öll svolítið týnd í þessu öllusaman, en þetta á eftir að smella ágætlega saman held ég.......eða vona allavega :)

Ég sakna þess eilítið að hafa ekki með mér hérna hana litlu dóttur mína (og konu auðvitað) sem mér skilst að sé að dafna sem aldrei fyrr í sveitum Skagafjarðar, en svona er bara lífið, söngvaralíf er sjómannalíf, bara verr borgað!

Ég fékk svo SMS á dögunum frá Janet Williams, kennaranum mínum, og vinur hennar er að setja upp Fidelio eftir Beethoven, mer býðst þar hlutverk Jaquino sem er einskonar dyravörður í fangelsinu... ef svo má að orði komast....fangavörður líklegast. Lítið hlutverk, en fyrir um 10 árum söng Jonas nokkur Kaufmann þetta hlutverk og ekki er hann á slæmum stað í lífinu í dag :) Maður veit aldrei.....

Allavega það er annars ekki mikið að frétta héðan annað en þetta.

Hér er svo ein mynd af prinsessunni í lokin til að gleðja fólkið.

Viel spass.

Youleigha

Fyrirsögnin vísar að þessu sinni til listamannsnafns dóttur minnar þegar hún verður fræg söngkona, sem mér sýnist ætla að verða af þessari mynd að dæma :)

Annars er ég bara að skófla í mig einni beikon pylsu áður en ég hendist af stað til Braunschweig, þar sem æfingar hefjast í dag. Ég og sópraninn sem syngur aðalhlutverkið erum á æfingum alla daga og flest kvöld fram að sýningu!! Þetta verður ansi mikið verð ég að segja en svona er það nú bara, ég hlakka allavega til að takast á við þetta.
17.júní hentist ég í partý hjá sendiherrahjónunum og það var ágætasta skemmtun, hitti þar fyrir nokkra sem ég kannaðist aðeins við frá veru minni á Íslandi.

Jæja má ekki hangsa svona í tölvunni. Ef ég finn "internetið" í Braunschweig þá er aldrei að vita nema maður hendi inn einni færslu eða svo.

Hér er svo mynd af sendiherrabústaðinum í Berlín séð úr garðinum

1.árs í gær..... 17.Júní í dag!

Að sjálfsögðu er ekki komið ár síðan Júlía fæddist heldur er hér um að ræða 1.ár frá því að gengið var inn á skrifstofu sýslumanns á Selfossi og gengið í það lagalega ......hið heilaga er eftir :)

Á þessu ári eru líka liðin 10 ár frá því að við Soffía kynntumst, og til stóð að hafa almennilegt kirkjubrúðkaup í tilefni þess en ekki er útlit fyrir að það verði að svo stöddu, allavega ekki í ár.

Lífið hefur verið ósköp áreynslulítið hér í Berlín síðan þær mæðgur snéru til Íslands, jafnvel hálf einmanalegt, þar sem hér vantar, auk þeirra, alla Íslendinga sem ég þekki og umgengst reglulega. Þó hefur mér tekist að syngja á einum tónleikum, auk þess að hanna efnisskrá og plakat fyrir tónleikana, fara á tónleika, læra, þvo þvotta og fara í ræktina. Framundan er svo að fara í undirleikstíma í dag og heimsækja sendráðsbústaðinn í tilefni dagsins, söngtíma á morgun og söngtíma á föstudaginn svo verður lagt af stað til Braunschweig þar sem æfingar munu hefjast á fullu fyrir Das Liebesverbot.

Nóg að gerast þó ekkert sé að gerast, alveg merkilegur andskoti það!

Þess er mikið saknað að sjá ekki þá litlu þroskast á ógnarhraða. Mér er sagt að hún sé farin að borða Cheerios og hlæja! Jæja ég hef þá bara margt að hlakka til þann 7.júlí.

Nóg um það hér er "Zueignung" eftir Richard Strauss sem ég söng núna um helgina.

Gleðilega þjóðhátíð öllsömul!

Langur tími og söknuður....

Þetta er líklega það lengsta sem hefur liðið á milli blogga hjá mér, og  það á sér skýringar í ýmsu sem ég ætla mér ekki að fara tíunda hérna.   En allavega þá er ótrúlega góðri helgi lokið og við tekinn tími sem verður erfiður en skemmtilegur engu að síður.

En svo ég reki nú í stuttu máli það sem hér hefur gerst síðan síðast....

Ég fór að sjá nýjustu Terminator myndina, hún var nokkuð góð, ég held samt að ég þurfi að sjá hana aftur þar sem ég dottaði örlítið undir lokin, ekki vegna leiðinda heldur ofþreytu.  Ekki nóg með að ungfrúin vakni nokkrum sinnum á nóttu heldur þurftum við að vakna snemma þennan dag til að fara með hana í ungbarnaskoðun.  Sú skoðun gekk mjög vel og læknirinn var ánægður með það hvað hún var sterk miðað við aldur.  Hún stækkar hægt og rólega og verður líklegast engin risi frekar en foreldrar  hennar :)  

"Kórinn sem kallaði sig áður Skálholtskórinn" kom til Berlínar á fimmtudagin var og Þorvaldur kom svo á föstudeginum, það var  því kátt í kotinu um helgina, að vanda fannst manni fólk stoppa allt of stutt, en svona er það!  Maður getur ekki alltaf verið í fríi.   Við drifum okkur á tónleika með "kórnum sem kallaði sig áður Skálholtskórinn" sem söng tvær messur ásamt kór Gethsemanekirkjunnar, það var svaka gaman að sitja og hlusta á þetta, báðar messurnar mjög flottar að mínu mati.  Það er líka svakalega góður hljómburður í kirkjunni, þó ekki sé mjög auðvelt að syngja þar.  Svo á mánudagskvöldið voru aðrir tónleikar og þar fékk ég að koma fram með kórnum og einvala liði hljóðfæraleikara, það heppnaðist bara mjög vel að mínu mati og ekki hægt annað en að vera bara ánægður.

Mæðgurnar og foreldrarnir flugu svo heim á þriðjudaginn og ég er einn eftir í kotinu með það stóra hlutverk að læra fyrir tónleika sem eru á Sunnudaginn kemur að loknu námskeiði hjá Janet og svo að sjálfsögðu þarf ég að læra af mikilli alvöru fyrir sumaróperuna sem hefst á föstudaginn næsta.  Þá hefjast æfingar og mér sýnist að viðvera á æfingum sé 10-18 alla daga fram að frumsýningu sem er 27.júní.

Ég sakna orðið strax móður og dóttur, og það er skrítið að vera hérna einn og þurfa ekki að hafa áhyggjur af neinum öðrum en sjálfum mér, en það er afskaplega þægilegt líka.

Nýjasta nýtt hjá ungfrúnni áður en hún hélt til Íslands er afar sérstakur svipur, og hann má sjá hér :)  

Komnar eru inn nýjar myndir af ungfrúnni hérna

Ekkert kemur fyrir hornið....

Eins og fyrirsögnin ber með sér er ekkert að gerast, það er nákvæmlega þannig og búið að vera þannig síðustu daga.  Rigning kalt og ekkert að gerast!  Ég sest ekki niður og læri, heldur förum við í mollið, komum heim og ég hef farið að horfa á vídeó!  Þetta er svona spírall sem ég ræð ekkert við, því þegar heim er komið er ég allt of þreyttur og annars hugar til að geta sest niður að læra.  Ég fékk þó einn dag í vikunni þar sem ég sat nánast allan daginn að læra og það var afskaplega gott.

Næsta vika verður talsvert atburðameiri en sú sem liðin er.  En þar má nefna að ég fer í tvo söngtíma einn meðleikstíma, StudioClass, Terminator, Læknisheimsókn með Júlíu og svo má ekki gleyma foreldrunum sem koma ásamt Skálholtskór til að halda tvenna tónleika, og mun ég koma fram með þeim á öðrum tónleikunum.   Það er því alveg nóg að gerast.

Í rigningunum sem hafa verið hér undanfarið hefur eitthvað borið á því að það leki eitthvað inni á baðherbergi hjá okkur, eða ölluheldur virðist leka úr pípum sem koma úr loftinu, en ég tel að það leki einhversstaðar inn í allri þessari rigningu og það flæði hér einhversstaðar eftir sprungum í steypunni.  Ég hreinlega nenni ekki að hringja útaf þessu þar sem þetta er ekki það mikið, þó pirrandi sé.  Merkilegt að maður er búinn að vera hérna í eitt og hálft ár og veigrar sér samt við að nota þýskuna.   Það er nú kannski líka afþví að maður talar eiginlega bara íslensku og ensku hérna, þannig er nú bara það.  

Júlían er við sama heygarðshornið, og sefur svosem ágætlega á nóttunni, en pirringur á daginn hefur aukist margfallt, og ef maður er ekki stanslaust að hafa ofanaf fyrir henni, þá er hún vælandi sem er alveg einstaklega lýjandi, og veit ég að það er hluti af því afhverju ég á svona erfitt með að koma mér að því að læra.  Þó gerist það (2x á hennar stuttu ævi) að hún sofnar alveg ein og alveg sjálf án þess að þess sé beinlínis ætlast til af henni.  Það er alltaf magnað og í tilefni síðasta lúrs var þessi mynd hérna tekin.......  

Það er ekki laust við að gaman væri að skreppa heim og taka þátt í veislu sem þar á sér stað í dag, en ég er ekki almáttugur útrásarvíkingur með botnlausa vasa af peningum, því verður  það að bíða eitthvað.

Enn og aftur til hamingju með daginn kæri bróðir.