Ekki dauðir dagar

Síðust tveir dagar hafa verið álagsþrungnir en skemmtilega framleiðnir. Á mánudaginn þeyttist ég til Görlitz til að fara á mína allrafyrstu músíkæfingu þar, og einnig þá fyrstu fyrir nútímastykkið sem ég er að fara sýna þar í maí og júní. Ég viðurkenni að ég var með kvíðahnút í maganum, þar sem þetta var í fyrsta skipti þar sem ég fer og þarf að skila mínu því mér er borgað fyrir það, ekki afþví að ég vann einhver verðlaun eða afþvíbara. Heldur var þetta mín fyrsta æfing sem Professional söngvari, ég er búinn að leggja mikið á mig við að læra og tel að ég hafi verið að gera allt sem í mannlegu valdi stendur til að skila því sómasamlega. Æfingin var kl 15:00 og ég var mættur hálftíma fyrir svona til að vera "kominn" áður allt byrjar. Fólkið sem ég hitti var hið vænsta og allir voða brosandi og jákvæðir sem var ótrúlega gaman að sjá og heyra því það er pínúlítið þunglyndislegt að labba frá brautarstöðinni að óperunni, leiðin er mjög ljót og niðurdrepandi. Æfingin hófst og það var byrjað á mér þar sem ég þurfti að fara heim samdægurs. Allt gekk þetta eins og í sögu og stjórnandinn var mjög ánægður með mig og þakkaði mér svo bara fyrir að hafa komið, þá var liðin hálftími af æfingunni, þannig að ég skuttlaðist bara aftur til Berlínar. Þetta var því afar jákvæð upplifun sem mun auðvelda flutningana til muna.

Í morgun hentist ég svo í Ópel bygginguna við Friedrichstrasse, þar sem ég var boðaður á blaðamannafund vegna Classic Open Air hátíðarinnar sem ég er að fara syngja á í sumar. Þarna voru mættir um 100 fréttamenn og aðalnúmer hátíðarinnar, sópransöngkonan Lucia Aliberti, en við erum einmitt að fara syngja saman dúetta og eitthvað skemmtilegt eitth kvöldið fyrir um 7000 manns, ekki leiðinlegt það. En allavega það voru teknar fullt af myndum, aðallega af henni þó þar sem hún er stjarnan, en ég villtist inn á eina eða tvær :) Viðtökurnar voru góðar og þetta leggst núna mun betur í mig en áður. Sem betur fer. Egóið er nú á uppleið eftir talsvert djúpa lægð að undanförnu.

Júlía litla gleður mann sífellt með uppátækjum sínum og í kvöld náði hún sér í súkkulaðistykki sem henni þótti afar gott, og við foreldrarnir höfðum ekki hjarta í okkur til að rífa það af henni. (Gerðum það nú reyndar á endanum án teljandi vandræða :))

Þangað til næst.
Hér gefur að líta mynd af súkkóslysinu:

Skítaveður í Berlín...

Ætlaði vart að trúa mínum eigin augum þegar þetta hófst, en svona er það nú bara....! Vonandi fer þetta nú að skána eitthvað.

Ruglið sem er enn til staðar

Það er nú langt síðan ég hef eitthvað verið að dirfast að blogga um "þjóðfélagsmál" en ég hef nýverið verið að rekast á nokkrar fyrirsagnir í blöðunum á Íslandi sem allar snúa að því hvað kerfið er ósveigjanlegt gagnvart fólki sem hefur misst ástvini og er nú í einhverskonar fjárhagserfiðleikum beint eða óbeint. Þó ég fari ekki að gera lítið úr missi fólks þykir mér ein ákveðin frétt afar fáránleg hvað þetta varðar, en það er kona með einhverfan dreng að fara halda fermingarveislu. Henni þykir ósanngjarnt að fá ekki áfram greiðslur vegna þess að pabbinn er dáinn!! Ok í fyrsta lagi þá eru þau augljóslega skilin og hún ætlaði sér bara að fá peningana sína í gegnum sýslumann, sem myndir þá neyða pabbann til að borga! En fyrst að hann er dáinn þá gengur þetta ekki upp hjá henni og hún þarf að standa straum af kostnaði risaveislu sem á greinilega að halda svo að einhverfi strákurinn upplifi sig ekki félagslega einangraðan............. eða er það kannski bara mamman sem upplifir sig einangraða?? Maður spyr sig. Sama hvað, miðað við stöðuna í þjóðfélaginu núna þá finnst mér alveg með ólíkindum að fólk skuli haga sér svona eins og algerir fávitar, góðærið er búið og við getum alveg lifað aðeins lægra. En mér sýnist á öllu að fólk sé einmitt ekki að gera það, heldur fer það bara í blöðin með allt þegar þau fá ekki peningana sína alveg saman hvað er í gangi. Ég vil taka það fram að ég þekki ekki aðstæður þessa fólks, ég er aðeins að bregðast við grein sem ég las, hvort sem hún er rétt eða ekki.

Svo eru allskyns fólk sem hefur ekki efni á að frema börnin sín!! Það er alveg hægt að komast af án þess að kaupa mat af veisluþjónustum eða vera með það dýrasta dýra í mat og drykk. Vissulega er erfitt að trappa niður gjafakaup en það eru alltaf til ráð, ekki alltaf bara að hringja á vælubílinn þegar eitthvað gengur ekki nákæmleg eins og fólk vill.

Púst dagsins,.....

Nýjar myndir og videó

Var að henda inn nýjum myndum hérna

Einn sá allra besti!!

Ég hreinlega verð að setja hérna inn eina bestu fiskuppskrift sem ég hef smakkað í langan tíma. Vandamálið við að gera þetta var að þetta leit ekki svo girnilega út og ég var ekki viss um ágæti hennar við fyrstu skoðun, en sökum tilraunaáráttu ákvað ég að slá til. Þessi uppskrift var valin besta fiskuppskrift í Gestgjafa síðasta árs ogþví hlaut eitthvað að liggja þar að baki. Hrikalega ódýrt(ef maður býr ekki á Íslandi :))

Eina sem þarf er:
-Nýr hvítur íslenskur fiskur (800 gr)

-600gr hvítkál skorið fínt í strimla

-Ein lime (börkur og safi)

-2 dl hvítvín (ekki eitthvað ódýrt drasl, heldur það sem þig langar að drekka með)

-rósapipar (ekki í gestgjafa uppskrift, mér finnst hann bara fullkomna fiskrétti)

-Salt og pipar

-60gr smjör

Eins og sjá má lítur þetta ekki spennandi út!!! En andskotinn hvað þetta virkar samt.

Aðferð:
Skera hvítkál fínt, rífa börk af lime og henda saman í pönnu með loki eða stóran pott með loki.

Skera fisk í góða stóra bita eða rúlla upp(eins og í gestgjafanum, þá er hægt að elda meira í einu).

Raða fiskstykkjum ofan á kálið. Blanda saman lime safa og hvítvíni og hella yfir fiskinn. Krydda með rósapipar, pipar og salti.

Svo er bara að setja á góðan hita undir og láta sjóða í 5-6 mín undir loki. Þá ætti fiskurinn að gufusoðna og verða fullkomlega eldaður. Þá skal taka fiskinn af kálinu og setja undir álpappír þannig að hann kólni ekki. Halda áfram að sjóða niður kálið í 6-8 mín taka svo af hitanum og bæta smjörinu við (gott að skera það í 6-8 teninga, þannig blandast það fyrr), hræra vel þangað til smjörið er alveg bráðnað, má alveg hafa pottinn á smá hita á meðan. Svo bara raða fiskbitunum ofan á og bera fram. Gott að gera heimagerðar franskar eða bar venjulegar soðnar kartöflur með.

Það er ekki oft sem maður rekst á eitthvað svona einfalt sem er svona rosalega gott!!! Verði ykkur að góður :) Væri gaman að heyra ef þið prófið þetta hvað ykkur fannst.

Þá sjaldan maður hefur tíma

Í kvöld er þorrablót Íslendingafélgasins hérna í Berlín. Ég ákvað að fara í þetta skiptið. Síðustu tvö skiptin hefur þetta einhvernvegin bara ekki gengið saman, held meira að segja að ég hafi bara ekki verið í Berlín í annað skiptið. En hvað um það þetta verður eflaust upplifelsi. Að þessu sinni verður skemmtunin í Admralspalast hjá Helga Björns, og það er meira að segja allt uppselt! Ótrúlega fínt :) Ragnheiður Gröndal flytur nokkur lög og ég veit ekki hvað. Ég eða við, höfum ekki verið dugleg að sækja Íslendingaviðburði hérna, enda eru þeir yfirleitt langt langt í burtu frá okkur þannig að maður hreinlega nennir því ekki. Nú er þetta aðeins nær eða við U6 lestarlínuna, þannig að ég þarf ekki að skipta um lest, og ferðin tekur bara um 40 mín :)

Annars er mest annað lítið að gerast, fjölskyldan smellti af sér einni mynd svona til hátíðarbrigða og hér kemur hún í öllu sínu veldi :)

Að hafna og velja er erfitt

Frá því að síðast var skrifað hefur það gerst að inn á mitt borð barst verkefnið sem á að gera í Görlitz í Maí og Júní. Þetta er afar leiðinleg nútímatónlist, sem er alveg svakalega erfitt að læra, en þetta borgar reikningana, þ.e ef ég næ einhvertíma að læra þetta almennilega. Stressið og andleg vandamál tengd því að syngja eru svo yfirgengileg oft á tíðum að ég ramba á barmi þess að hætta bara í þessu og fara að vinna við eitthvað sem ég kann og get auðveldlega. En það er erfitt þegar allt er mér opið hérna eins og er en hversvegna að vinna við eitthvað sem veldur manni endalausum áhyggjum og kvíða??

Ég stóð frammi fyrir afar erfiðri ákvörðun í dag, en það var þannig að í gærkvöldi barst mér símtal frá stjórnanda árlegrar tónlistarhátíðar í Beeskow, þau voru að bjóða mér aðalhlutverk í lítt þekktri en fallegri óperu sem hefur ekki verið sett á svið lengi. Óperan heitir Casanova og er eftir Albert Lortzing (þektur fyrir Óperetturnar sínar Zar und Zimmerman og Der Waffenschmied). Hlutverkið var að sjálfsögðu Casanova sjálfur. Ég sagðist nú vilja sjá nóturnar og svona aður en ég tæki ákvörðun. Um kvöldið var svo komið með nóturnar til mín, og þá kom reiðarslagið, en það var að hlutverkið er RISA stórt, ekki einhver Tamínó í Töfraflautunni, heldur er Casanova á sviðinu að syngja 80% af tímanum og þetta er um 2 og hálfur tími. Æfingar eru einungis núna í mars og hófust 22.febrúar. Þeir misstu tenórinn sem átti að gera þetta og höfðu séð mig í Neuköllner Óperunni og vilja endilega fá mig. Ég myndi líka endilega vilja gera þetta ef ég hefði ekkert annað. Þau báðu mig að koma til Beeskow í morgun og ég fór þangað, en ákvað eiginlega á leiðinni að afþakka gott boð þar sem ég þarf líka að undirbúa næsta vetur hjá Görlitz og Classic Open Air hérna í Berlín. Þau voru afar vonsvikin eins og gefur að skilja, og ég hef á tilfinningunni að þetta sé ekki það síðasta sem ég heyri frá þeim :) Það er leiðinlegt að skipta út óháhugaverðu aukahlutverki fyrir mjög áhugavert aðalhlutverk, en svona er bara lífið!