Það er nú langt síðan ég hef eitthvað verið að dirfast að blogga um "þjóðfélagsmál" en ég hef nýverið verið að rekast á nokkrar fyrirsagnir í blöðunum á Íslandi sem allar snúa að því hvað kerfið er ósveigjanlegt gagnvart fólki sem hefur misst ástvini og er nú í einhverskonar fjárhagserfiðleikum beint eða óbeint. Þó ég fari ekki að gera lítið úr missi fólks þykir mér ein ákveðin frétt afar fáránleg hvað þetta varðar, en það er kona með einhverfan dreng að fara halda fermingarveislu. Henni þykir ósanngjarnt að fá ekki áfram greiðslur vegna þess að pabbinn er dáinn!! Ok í fyrsta lagi þá eru þau augljóslega skilin og hún ætlaði sér bara að fá peningana sína í gegnum sýslumann, sem myndir þá neyða pabbann til að borga! En fyrst að hann er dáinn þá gengur þetta ekki upp hjá henni og hún þarf að standa straum af kostnaði risaveislu sem á greinilega að halda svo að einhverfi strákurinn upplifi sig ekki félagslega einangraðan............. eða er það kannski bara mamman sem upplifir sig einangraða?? Maður spyr sig. Sama hvað, miðað við stöðuna í þjóðfélaginu núna þá finnst mér alveg með ólíkindum að fólk skuli haga sér svona eins og algerir fávitar, góðærið er búið og við getum alveg lifað aðeins lægra. En mér sýnist á öllu að fólk sé einmitt ekki að gera það, heldur fer það bara í blöðin með allt þegar þau fá ekki peningana sína alveg saman hvað er í gangi. Ég vil taka það fram að ég þekki ekki aðstæður þessa fólks, ég er aðeins að bregðast við grein sem ég las, hvort sem hún er rétt eða ekki.
Svo eru allskyns fólk sem hefur ekki efni á að frema börnin sín!! Það er alveg hægt að komast af án þess að kaupa mat af veisluþjónustum eða vera með það dýrasta dýra í mat og drykk. Vissulega er erfitt að trappa niður gjafakaup en það eru alltaf til ráð, ekki alltaf bara að hringja á vælubílinn þegar eitthvað gengur ekki nákæmleg eins og fólk vill.
Púst dagsins,.....
Engin ummæli:
Skrifa ummæli