Það sem varð til þess að mér datt þetta gamla "spakmæli" í hug var að ég hef verið boðaður í áheyrnarprufu í Óperuna í Bonn. Þetta eru vissulega góðar fréttir, en sigurinn er langt frá því að vera í höfn. Ég er að fara syngja Tamínó sem er óþolandi erfitt fyrirbæri auk þess sem ég þarf að sitja rúma 5 tíma í lest hvora leið, sem er svosem ekki það alversta.
Við fjölskyldan hentumst svo á bíl til Düsseldorf á miðvikudaginn svo ég kæmist í prufu fyrir umboðsmannaskrifstofu Neill Thornborrow. Það er skemmst frá því að segja að ég stóð mig mjög vel og Neill er þegar byrjður að dæla á mig fyrirspurnum og tilboðum um áheyrnarprufur!! Sem er súper flott. Eins er ég búinn að fá sent samkomulags blað, einskonar samning við umboðsmanninn að hann fái 10% af öllum mínum launum, sem mér skilst að sé mjög eðlilegt. Eins eru einhverjar prósentur teknar af konsert launum. Düsseldorf er svakalega fín borg, það litla sem okkur gafst tími til að skoða, þar sem við vorum 6 tíma á leiðinni þangað, og svo auðvitað 6 tíma aftur til baka, við gátum því aðeins stoppað í tæpa 3 tíma fyrir áheyrnarprufu og stutta skoðunarferð. Borgin er flott og að sama skapi mjög dýr að öllu leiti, en þarna mátti einmitt hvergi sjá slæðukellingar eða þ.h lið sem flytur bara til borgarinnar til að lifa á kerfinu, þar sem það er nánast ómögulegt :)
Allavega það er margt að gerast og ekki annað hægt en að reyna að hlakka til og hugsa ekki allt of mikið um peninga. Þar sem þessi ferðalög útheimta gífurlegan kostnað sem ekki verður töfraður fram úr loftinu einu saman.
Æfingar eru byrjaðar í Neukölln og ekki get ég sagt að þetta verði mjög spennandi, þá meina ég ekki svona óperureynslulega, en sviðsreynsla og vinna með öðru tónlistarfólki er alltaf til góðs.
Fyrsti tíminn hjá Wolfgang var svo í dag, og það gekk svakalega vel. Wolfgang vill koma mér í samband við aðaltónlistarstjórnandann í Düsseldorf sem er góður vinur hans. Það er bara svaka fínt ef það gengur eftir. Eftir tímann hitti ég svo Soffíu, Júlíu, Erlu og Gunnar á Hermannplatz, þar sem farið var svo í lakkrísbúð!! Ég ætlaði bara ekki að trúa því að slíkt væri til í Berlín, en þarna fæst allt sem hugurinn girnist í lakkrís, og meira að segja íslenskt nammi eins og Ópal, Draumur, Eitt Sett og eitthvað fleira smálegt. Þetta var stórkostlegur fundur, og við versluðum eilítið.
Meira var það nú ekki í bili en þetta er alveg nóg held ég að sinni, meira síðar.
