DK, SE, matur, blaðamannafundur, David Jones og eitthvað meira

Þá erum við komin heim aftur eftir góða skandinavíuför. En flogið var til DK á fimmdudagsmorgun, 40 mín flug og þá vorum við komin. Fjóla frænka þeirra mæðgna beið okkar á vellinum og við keyrðum sem leið lág í hini fögru Malmö. Þar komum við okkur vel fyrir og fórum svo á rölltið, leiðin lá í stórmarkað sem þar var og verð ég að segja að það er himin og haf á milli þess sem er í boði í Malmö og hérna í Berlín, þegar kemur að gæðum og vöruúrvali. Ég fann þarna langþráða sturtusápu sem fæst ekki Þýskalandi ásamt því að fá lakkrís og Maldon salt, sem allt eru nauðsynjavörur hér á bæ :) Allavega ég keypti bara birgðir til nokkurra vikna ef ekki mánaða. Svo var haldið til DK þar sem við hittum familíuna mína og varð úr því skemmtilegur dagur og góð kvöldstund þar sem Júlía fékk að umgangast eitthvað fólk annað en foreldra sína. Það var ekki að sjá annað en að hún kynni bara vel við það.

Það má með sanni segja að matur sá sem boðið var uppá hjá Fjólu var með ólíkindum góður, BBQ rif, Steikur og svo humar!! Þetta var bara eins og að borða á 5stjörnu veitingahúsi. Júlía lærði að sitja almennilega í Malmö auk þess sem hún var með rólegasta móti, og ekki ólíklegt að þar hafi næturkyrrðin hjálpað eitthvað.

Nú í morgun fór ég svo á blaðamannafund ásamt stjórnendum Kammeroper Schloss Rheinsberg, það var skrítin upplifun, ég sagði nokkur orð á bjagaðri þýsku minni en held að ég hafi nú ekki orðið mér til skammar. Þetta var mjög skrítin upplifun og stressið fyrir þetta var meira en ég hef fundið í langan tíma, svipað og þegar maður er að stíga á svið á frumsýningu eiginlega, en þetta reddaðist.

Nú David Jones er mættur til Berlína og ég á tíma hjá honum á fimmtudag, það verður mjög gaman að hitta kallinn að vanda, leiðinlegt að geta ekki hitt hann meira en svona er bara lífið. Svo er það bara ungbarnasund á fös og Wolfgang á Lau, jahérna, alltaf nóg að gera.

Hér er steikingarhiti þessa stundina og maður þarf að hafa sig allan við til að halda sér rökum svo maður þorni ekki alveg upp. Bjórinn fær nú að víkja fyrir vatninu og vonandi næ ég að halda mér góðum. Annars varð það nú ekki fleira í bili.

Komnar eru inn myndir frá síðustu dögum í albúmið hennar Júlíu