Er sumarið á leiðinni?

Hér er að byrja að grænka og páskaliljurnar(held þetta sé kallað það) að byrja að spretta uppúr grösum. Hér sér hægt og rólega fyrir endan á vetrinum, þó það sé nú ekki alltaf hægt að gefa sér neitt slíkt þegar kemur að því.  Hitinn hefur verið á bilunu 7-14 gráður síðustu daga og maður þarf ekki lengur að fara í þykkri dúnúlpu í vinnuna :)
Júlía er búin að fá pláss í leikskóla 1.Nóvember, sem er allt of seint!  En ég fór og tékkaði á tveimur öðrum skólum í nágreninu og á öðrum staðnum er engin séns að fá pláss, en á hinum gæti það gerst í byrjun September. Óvissan er mikil.  Hér er ætlast til að börn séu mætt fyrir kl 9 á morgnanna og plássið kostar að vissuleiti sitt, 4,5 tímar eru á 50 Eur, 6 tímar á 74 Eur og 9 tímar á 112 Eur.  Geri ráð fyrir að þetta sé sambærilegt og á Íslandi, en  það er sama, þetta verður að gerast og til þess erum við að fá Kindergeld geri ég ráð fyrir :)

Heilsan er skrítið fyrirbæri og ég sem skyndilega komst á gamals aldur á einum degi, tek nú daglega blóðþrýstingslyf og magasýrulyf!!  Þetta er alveg magnað!  Ég hef þó tekið ýmislegt í gegn hjá mér í kjölfarið, eins og brauðát, bjórdrykkju og sykurneyslu.  Er ekki frá því að Eplaedikið eyði sykurlöngun!  EN það þarf svosem ekkert að vera, því ég drekk orðið líka um 2-3 lítra af vatni á dag með edikið blandað samanvið, og vatnið eitt og sér getur haldið haldið svona sykur löngunum niðri!  En svona er það bara, ég reyni og reyni, og það verður alltaf erfiðara og erfiðara. Velkominn á gamalsaldurinn Egill minn!

Af vinnumálum er lítið að frétta annað en að síðasti fasi æfinga fyrir Candide er að hefjast, það er sá fasi þegar æfingum á einstaka þáttum er hætt og einbeitingin komin á að renna stykkinu í gegn, helst í búningum og með öllu því sem tilheyrir.  Seinnipartinn í dag hefst fyrsta svoleiðis æfingin.  Í gærkvöldi var svo sitzprobe, en það er fyrsta æfing með hljómsveit, þar stóð ég mig bara vel og uppskar mikið klapp, sem er óvenjulegt :)  En þetta gekk bara vel og ég fagna því.

Nóg um blaður, hérna er vormynd í lokin, góðar stundir.

Vídeóin sem búið var að lofa :)

Fyrsta vídeóið er frá óperuballinu hérna í Görlitz, þar sem ég fór með hlutverk Caramello, sem sjálfur bregður sér svo í hlutverk gondólaræðarans. Seinna vídeóið er svo úr Litlu Töfraflautuni, sem er sýning fyrir börnin á staðnum :)

Þetta er að sjálfsögðu ekki fullkomið eins og maður vildi, en ég er nokkuð sáttur samt sem áður :)  Vona að þið verðið það líka.

Greining, lyfjataka, vellíðan?!

Er til eitthvað sem heitir tilviljun, eða eru bara til atvik sem maður á allajafna að taka eftir og taka mark á.  Ég hef oft hugsað um það hvernig þetta virkar allt saman, og ég held sveimér þá að ef maður er duglegur að taka eftir sínu nánasta umhverfi, og bregðast svo við því á ábyrgan hátt, þá sé manni borgið.   Ástæða þessara skrifa er sú að ég gerði einmitt það, í Xsta skipti, og það virðist hafa borgað sig enn og aftur.

Forsaga málsins er nefnilega sú að: frægur Íslendingur lést fyrir stuttu, hann var á mínum aldri, svo var það tveggja barna faðir nýfluttur inn í einbýlishúsið sitt með fjölskyldunni sinni sem lést heima hjá sér,  Hilmar Örn, fór í opna hjartaaðgerð til að laga þar fyrirliggjandi vandamál og svo fékk einn af mínum góðu vinum hjartaáfall(þó ekki af alvarlegu gerðinni).  Þetta varð til þess að ég fór og lét tékka á mér.  Það átti vissulega líka grunn í því hvernig mér hefur liðið lengi og var í raun upphaflega út af öðrum óskyldum vandamálum sem þó virðast tengd.  En niðurstöðurnar voru bæði sláandi og á sama tíma mikill léttir fyrir mig.  Ég var mældur með háþrýsting á 1.stigi (2.stig er lífshættulegt), ég fékk þá einfaldlega bara einhverjar töflur sem ég á að taka alltaf á morgnanna, og ég er búinn að vera að því núna og er ekki frá því að líðanin sé allt önnur.  Kvíðinn hefur minkað snarlega og ég á aðeins auðveldara með að einbeita mér, og læra.  Ég vissi það svosem alltaf að þetta væri ekki eðlilegt, þetta einbeitingarleysi og ókyrrð sem mér hefur alltaf þótt ég upplifa.  Svo læri ég það af móður minni að háþrýstingur er hrikalega ættgengt, því mér skilst að amma og afi heitin í Kópavoginum hafi bæði verið á þrýstingslyfjum hálfa æfina.  Mér hefur líka lærst að dætur bera arfgengið frá föður sínum til sona sinna.  Þannig að það er ekki óeðlilegt að svona sé ástatt!

Nú fleira kom út úr rannsókninni, en ég er með eðlileg neðri mörk á blóðþrýsitingi sem er mjög gott að vita því það er mun alvarlegra ef neðrimörkin eru of há.  Eins mældist skjaldkirtilshormón vel yfir eðlilegum mörkum, en það er ekki víst að það sé eitthvað til að hafa áhyggjur af.  Blóðprufa verður endurtekin og ég fæ vonandi að sjá lægru tölur.  Allt annað er eins og best verður á kosið, ég á því ekki að þurfa að hafa of miklar háhyggjur af þessu í bili.  En ég mun þó samt halda tímanum mínum hjá geðlækni svona til að strauja yfir andlegu hliðina á þessu öllusaman.

Ég er byrjaður að skoða leiðir til að græja þetta án lyfja og fyrstu skefin var að safna að mér hvítlaukstöflum og Eplaediki.  Þetta hef ég svo verið að innbyrða.  Það kemur mér á óvart að ég hafi ekki áður heyrt um undralyfið Eplaedik!!  Þetta á bara að vera lausnin á ansi mörgu, allavega er afrekalistinn langur, þó margt af því sem þar kemur fram er ekki vísindalega sannað :)  Þetta er ódýrasta undrameðal sem ég hef fundið!  Og listinn yfir það sem það á að geta hjálpað við er ansi langur.  Ég er því byrjaður að drekka þetta reglulega.  Getur allavega ekki  skaðað. Mörgum finnst bragðið hræðilegt, en ég hef alltaf verið hrifin af þessu edikbragði, svona sýrubragði :)  Rosafínt að blanda þessu í kolsýrt vatn og þá er maður komin með fínan og hressandi drykk.  Ég hef ákveðið að prufa að hætt að taka magasýrutöflurnar mínar í nokkra daga til að kanna virki undralyfsins :)   En það á að taka um 2 vikur með daglegri neyslu að koma meltingunni í lag og lækka blóðþrýstinginn!

Af vinnuvettvangi er það helst að frétta að ég frumsýndi á fimmtudaginn mína 9undu frumsýningu hér í Görlitz, en það var Litla Töfraflautan eftir Mozart. Mjög skemmtilegt að taka þátt í svona barnasýningu.  Ég hendi inn vídeói á næstu dögum. Ég ákvað að taka þetta upp fyrir dóttur mína :)  hún er of ung til að mega koma á þetta, en kannski á næsta ári má hún koma.

Ég bíð enn svara við því hvort mér verði boðin einhver stærri hlutvek hérna við húsið á næsta tímabili.  Ég er í raun búinn að gefa upp alla von um að það verði eitthvað af því en þá er það bara þannig og ég get farið að hugsa um eitthvað annað, eins og tildæmis allan tímann sem ég fæ þá að eiga með nýjum fjölskyldumeðlim :)

Þangað til næst, góðar stundir.

Er sagan endalausa í raun endalaus?

Það er kannski rétt að byrja á því að henda hér inn núna að hérna á Biesnitzerstrasse 31, er von á 4ða einstaklingnum í fjölskylduna.  Settur dagur er 4.September, og það verður gaman að sjá hvort það stenst, því þetta virðast vera jafn nákvæm vísindi og jarðfræði :)  Erfiður tími fyrir okkur, en vonin er auðvitað sú að þetta smelli allt inn í hefðbundin form.  Það er ekki laust við að kvíðinn byrji að setjast að, eftir reynslu fyrsta barns!!

Merkilegt er svo að segja frá því að í gær söng ég aðra sýningu mína á árinu!!  Sem er magnað þegar maður lítur til þess að nú er Mars.  Textarugl gerði þetta að leiðinda sýningu í mínum huga, en það reddaðist allt án þess að fólk tæki eftir því held ég :)

Í kjölfar frétta af heilsufari fólks, og líferni mínu og andlegu ástandi ákvað ég að leita mér lækninga.  Ég hef, svo lengi sem ég man eftir mér þjáðst af óútskýranlegum kvíða, sem hefur reyndar aldrei truflað mig neitt stórkostlega í mínu daglega lífi.  En mér hefur fundist þetta vera að versna og ég hef drukkið áfengi til að halda þessu niðri (ekki ólíklegt að vítahringur hafi skapast) :) Frekar óeðlilegt í mínum huga, en svona er þetta bara. Þessi kvíði hefur haldist niðri við það að ég hef haft mikið að gera, en nú þegar ég er einn í kotinu, og hef nægan tíma til að hugsa, þá fór þetta allt af stað aftur.  Ég fór því til læknis sem ætlar að senda mig strax í allar mögulegar og ómögulegar rannsóknir, sem er reyndar eitthvað sem ég líka oft velt því fyrir mér að gera.  Sjálfur hef ég fylgst vel með eigin blóþrýsingi og hann er alltaf fullkominn!  Sama er að segja um blóðsykurinn. En ég veit ekkert um kólestrólið, lifrina, nýrun og skjaldkirtilin, sem gætu öll átt þátt sinn í þessu. Þetta ástand mitt gæti því auðvitað átt sér líkamlegar ástæður sem er vert að rannsaka.  Ég hef verið boðaður í blóðprufur og hjartalínurit á þriðjudag, auk þess sem ég þarf að fá einhvherja græju festa við mig sem ég þarf svo að vera með í einn sólarhring.  Ég fékk svo líka ávísun á geðlækni sem ég mun að sjálfsögðu nýta mér, bara spurning hvernig það á allt eftir að ganga á þýsku!! :)

Í millitíðinni fékk ég nokkrar litlar bláar töflur af Lorazepam sem á að vera svaka fínt stuff.  Er búinn að prufa að taka það svona þegar ég finn kvíðaáhrif, segi nú ekki að mér finnist það virka, en ég finn svona mild áfengisáhrif og verð þreyttur, auk þess sem ég steinsofna á kvöldin :) En þetta er ávanabindandi lyf og því hef ég hætt inntöku þess í bili, með tilheyrandi kvíðaröskunareinkennum :) Ég auðvitað líka byrjaður að hreyfa mig meira og borða hollari mat, sem verður líklegast bara bóla eins og alltaf, en ég er þó allavega að reyna.

Heilsufar kvenkynsins í litlu fjölskyldunni er slæm þessa stundina, báðar búnar að vera með leiðinda kvef og hita sem er alls ekki gott mál, sérstaklega fyrir Soffíu.  Sú litla harkar þetta nú af sér eins og allt annað.  Hún vill mjög gjarnan spjalla við pabba sinn í símann, og byrjar samtalið alltaf á "stóra stóra flugvélin", hún man ennþá stundina þegar hún sagði bless við pabba sinn á flugvellinum og henni var þá sagt að ég væri að fara burtu í stóru flugvélinni :)  Mögnuð þessi litlu skott :)

Í næsta bloggi langar mig að sýna ykkir smá vídeó af mér í action á sviðinu :)  Á reyndar eftir að sjá myndirnar sjálfur, en það gekk ágætlega og ég vona að það verði sýningarhæft :)

Þangað til næst, góðar stundir.

Er ég kominn heim? Íslandsferð og annað í þeim dúr.

Görlitz heilsaði mér með ískulda, úti var um -4°C og innandyra voru þær +6°C.  Þannig að það var bara beint í hlý föt og að ofninn í svefnherberginu settur í gang.  Núna hefur hitin náð 10°C innandyra og er orðið nokkuð bærilegra. Ég hóf reyndar þýskalandsferðina á að heimsækja Ásgeir Pál í Halle, svo brunaði ég á Mercedes E-Klassanum, sem ég var uppfærður í, heim til Görlitz.

ekkert smá ánægð með voffann

Íslandsferðin var mjög góð og ég náði að gera allt það sem ég ætlaði mér að gera:

• Borða rækjusamloku
• Borða roastbeefsamloku
• Borða Nonnabita
• Rækju smörrebröd (heimagert)
• Akureyring á Skalla
• Íslenskur bjór
• Humarsúpa

Að fá sér súkkulaðirúsinur

Ungrúin naut sín vel hjá ömmu og afa í Kvistholti, og fékk súkkulaðirúsínur hjá lang-afa í Hveratúni, hoppaði í pollum, lék sér í snjónum og hitti ýmis dýr sem fór afar vel í hana.

Við Soffía ákváðum að gera vel við okkur og skrá okkur inn á hótel í eina nótt og amma og afi pössuðu á meðan.  Við fórum í nudd og spa og svo út að borða, þannig að það var stórkostlega fínn dagur og kvöld. Ég kom líka fram sem gestur á hádegistónleikum í Íslensku Óperunni, þar sem ég söng með góðu fólki skemmtilega dagskrá :)

HOPPA!

Tíminn leið í raun allt of hratt, en ég naut hans, þannig að varla er hægt að kalla það tap :)  Núna eru þær mæðgur farnar norður í land og dvelja þar í einhvern óákveðin tíma.  Það er strax kominn upp söknuður hjá mér, og það er alveg merkilegt hvað maður verður háður því að hafa fólkið hjá sér.  En í staðin hef ég meiri tíma til að undirbúa og vinna að framtíðarverkefnum sem er líka mjög gott. 

Ég átti samtal við óperustjórann hérna áður en ég fór til Íslands til þess að láta í ljós óánægju mína með vinnubrögðin hérna, sérstaklega því sem snýr að loforði sem mér var gefið við undirritun samnings, sem snérist um að mér yrði boðið stærra hlutverk seinna árið mitt hérna.  Það hefur ekki gengið eftir og stóð ekki til síðast þegar ég vissi.  Ég vona bara að ég hafi náð að koma að góðum rökum á framfæri, því það er mikilvægt fyrir mig að fá einhver stærri hlutverk á efnisskránna mína.

Rétt áður en við lögðum af stað til landsins, birtist flennistór mynd af mér í Sächsische Zeitung, þar sem var verið að fjalla um óperuballið, þar sem ég fór með eitt aðalhlutverkanna.  Hér fyrir neðan má sjá þá mynd.

Að auki eru komnar inn fullt af nýjum myndum í Albúmið hennar Júlíu

Fyrir hugasama eru líka komnar skemmtilegar HDR myndir í Albúmið mitt

Caramello syngur Komm in die Gondel

Að heimta, stress og kvíði

Sem Caramello í Nótt í Feneyjum

GLEYMDIST
Nýjar myndir af ungfrúnni má finna hér


Á morgun er Óperuballið haldið hér í Görlitz, mikið hefur verið æft og smá þreyta að gera vart við sig, en langt í frá að þetta sé að buga mann. Ég stíg á svið sem Caramello út Nótt í Feneyjum og fæ að syngja það flottasta úr óperettunni, sem ég held að sé bara fínt mál. Ég hef allavegana verið að fá mikið hrós frá kollegum og sumum af stjórnendunum, sem er gott mál, ég hef þó ekki fengið nein viðbrögð frá aðalstjórnanda hússins, sem þó hefur horft tvisvarsinnum á mig syngja þetta aðalhlutverk. Það kom loks að því að ég fékk fund með honum, og einn kollegi minn hér í húsinu sem hefur verið hérna í 30 ár, kom með mér til að gæta að því fyrir mig að ég komi mínu á framfæri á réttan hátt og að það verði engin misskilningur. Stressið var að drepa mig fyrir þennan fund, því maður vill ekki vera sá sem er að tuða og væla, en ég held samt að þetta hafi allt farið vel, þó held ég að afar litlu verði breytt, það kann þó að gerast að ég fái allavega að læra einhver aðalhlutverk, þó ég syngi þau ekki á sviðinu. En það er strax betra en að vera bara fastur í því að syngja buffo tenór rullur sem gera nákvæmlega ekkert fyrir mig. Ég fékk þær skýringar að ég væri ráðin hér sem buffo tenór og ég myndi í raun bara fá að syngja þau hlutverk, sem er ótrúlega hallærislegt og þrönghugsað af húsinu, en ég get svosem vel skilið það að vissu leiti.

Á Mánudag er svo fyrirhuguð heimferð og allt lítur vel út hvað veður varðar, þannig að það ætti ekki að stoppa þetta af. Ég verð svo með í hádegistónleikum Íslensku Óperunnar 22.Febrúar og flýg svo aftur út 25. Kona og dóttir verða eftir á landinu í einhverja mánuði, þar sem að hér er afar lítið að gera.fyrir þær, eins og áður hefur komið fram.

Við sjáums væntanlega bráðum, og þangað til þá, góðar stundir.

Stormasamt í helvíti

Ýmislegt hefur gerst hérna síðustu daga, samt ekki neitt sérlega áhrifaríkt fyrir framtíðina, en áhugavert engu að síður. Það fór svo að hinn tenórinn hérna í húsinu þurfti að taka sér 13 daga veikindaleyfi vegna of mikils álags og mikillar hættu á að eyðileggja á sér röddina. Hann hafði margtalað við stjórnendur hér um að gefa sér frí, þó ekki væri nema í einn dag! Það var ekki einusinni hlustað á það. Þannig að nú er hann veikur fram að vetrarfríi. Sem þýðir að húsið hefur þurft að aflýsa einni stórri sýningu og þurfa að finna staðgengil fyrir hann í tvær sýningar í viðbót. Ótrúlega gáfuleg vinnubrögð hjá stjórnendum hér. Að sama skapi er það svo að ég óska mér afar heitt að fá meira að gera, en það virðist bara ekki ætla að gerast. Og þegar ég meina meira að gera, þá meina ég ekki að það sé komið til mín og spurt hvort ég vilji ekki læra heilt hlutverk á 5 dögum með fullt af töluðum texta, 2 arúm og 3 dúettum. Ég sagði einfaldlega bara þvert nei. Ég er búinn að leggja mikið á mig að læra mitt hlutverk, sem er í raun aðalhlutverkið, allavega syngur þekktustu melódíurnar. Ég hef samt á tilfinningunni að ég verði látin taka hitt yfir sem er ekki til að draga úr stressinu. Ég hef komið mér upp ágætis kerfi, en það er einfaldlega að kunna mitt 100% og kunna það í tæka tíð, þannig er maður búinn að koma í veg fyrir stress, það er fátt eins leiðinlegt og truflandi og breytingar á síðustu stundu. Svo ég tali nú ekki um vanvirðinguna við þá sem eru að gera sitt besta.

Allavega ég er á leiðinni, vonandi fyrir vetrarfrí, að tala við framkvæmdarstjóran hérna um að ég sé ósáttur við að fá ekki meira að gera. Ég vil einfaldlega fá tækifæri til að sýna mig, eins og var búið að lofa mér. Ég er mjög stressaður fyrir því að gera þetta, því ég þoli ekki að þurfa að vera með einhver leiðindi, ég hef verið að standa mig vel, allavega held ég það, og ég skil ekki að þeim detti ekki í hug að gefa mér einn séns. Ég kvíði allavega þessu viðtali og er þessvegna ekki búinn að panta tíma ennþá!! Umboðsmaðurinn vill ekkert gera og segir að ég verði bara að græja þetta sjálfur, sem er ansi skítt, miðað við það sem ég er að borga honum í hverjum mánuði. Ákvörðun um heimferð stendur því enn að svo stöddu.

Allavega sýningin sem átti að vera á morgun, fellur niður vegna veikinda og við familían ætlum að reyna að skella okkur í stutta borgarferð til Dresden í fyrramálið.

Það er frá litlu að segja í Júlíumálum, hún bara þroskast hratt og lærir enn hraðar. Það verður áhugavert að skilja hana eftir hjá ömmu og afa í sveitinni. Hún hefur ekki verið í pössun neinstaðar mjög lengi áður, það verður líklegast einhver mömmusýki, en það hlítur að reddast. Þegar maður skammar hana núna þá hlíðir hún, og labbar ótrúlega pirruð inn í herbergið sitt. Skellir nú samt ekki alltaf hurðum :)

Margt er stundum líkt með skyldum, þó ekki alltsaman :) Hérna erum við c.a á sama aldri.