Frá síðasta bloggi er ég búinn að djúpsteikja allt sem hugurinn girnist, djúpsteikti fisk, franskar, laukhringi, basil, fyllta sveppi og mars. Núna held ég að ég sé kominn í djúpsteikingapásu, en það verður að segjast eins og er að þegar kemur að því að hafa franskar með mat, þá verða þær alltaf djúpsteiktar hér eftir, það er bara fáránlegt hversu miklu betur þær smakkast eftir djúpsteikingu!
Ég er núna búinn að frumsýna tvær sýningar í viðbót í Görlitz, sem þýðir að frumsýningar síðan í ágúst eru nú komnar í 5 stykki (6 ef talin er með sýningin í sumar). Þá er bara ein frumsýning eftir fram að jólum og þá á held ég að maður sé orðin góður :)
Í gær var verið að sýna Tiefland eins og ég hef áður sagt frá, og það gekk svosem stóráfallalaust fyrir sig, en ég skar mig á einhverju á sviðinu sem varð til þess að það blæddi og blæddi úr puttanum á mér, ég taldi þetta ver gerfiblóð sem var í notkun á sviðinu á sama tíma og hugsaði því ekki mikið um það, og þurrkaði það einfaldlega af, en skömmu síðar var það komið aftur, þetta var ansi súrrealískt, þar sem ég hafði ekki hugmynd um hvað var að gerast. En þetta held ég hafi nú ekki sést mikið úr sal. En það verður samt einhver að þrífa þetta úr hvíta dúknum og servíettunum á morgun :) Á föstudag var ég að syngja ítalska söngva fyrir fullu húsi ásamt kollegum mínum og það gekk bara nokkuð vel, var allavega stórskemmtilegt. Ég er ekki alveg búinn að ná mér af þessum helvítis hósta sem hefur verið að plaga mig, og það er þvímiður aðeins að taka sinn toll af röddinni sem er óþolandi.
Nú tekur við létt hvíld með einstaka músíkæfingum fyrir jólatónleikana og Candide sem er ekki frumsýnd fyrr en 2.apríl! Þannig að ég næ vonandi að jafna mig alveg.
Hér reynum við að spara í hvívetna þessa dagana til að eiga nú efni á jólunum og vorum komin með smá pening í sparnað, en þá kom auðvitað bakreikningur frá fyrri leigjanda okkar í Berlín, þar sem var verið að reikna saman hita, vatn og eitthvað fleira sem er alltaf reiknað eftir á, við þurftum semsagt að borga rúman helming af sparnaðinum okkar í þetta helvíti, það er alveg magnað hvað er hægt að eyðileggja fyrir manni með einhverju svona rugli. EN svona er það bara, áfram heldur þetta stórkostlega líf.
Júlía í nærmynd
Ungfrúin tók allt í einu upp á því á einum degi að fara mynda setningar, 3-4 orð eða fleiri í einni setningu, það er ótrúlega fyndið að heyra hana raða saman orðum á ótrúlega rökréttan hátt, og með fullum skilningi, hún er líka farin að nota orð sem við notum ekki mikið, þannig að hún er líklega að taka það úr barnaefninu. Við reynum að kenna henni smá þýsku með, en það er ekki ennþá komið í fulla notkun, hún segir stundum autobíll og zuglest. Hún er líka byrjuð að syngja, og það er ótrúlega gaman, reyndar byrjaði hún að raula eitthað fyrir þó nokkru síðan, en það var allt frekar mónótón, en núna er hún farin að syngja með öllu því sem tilheyrir. Við fórum í búðina um daginn og þar var Bubbi byggir dagatal og hún fór að syngja byrjunar stefið aftur og aftur með réttum tónum. Pabbinn var afar stolltur :)
Hún á það líka til taka sængina sína og koddann og leggja sig á grjóthörðu gólfinu, maður trúir því ekki beint að henni líði vel þannig, en þannig getur hún legið heillengi að "hvíla sig". Hún er reyndar orðin aðeins leiðinlegri í búðarferðum, en við höfum passað okkur vel á því að kaupa aldrei neitt handa henni í búðinni. Ef hún fær á annað borð nammi, þá er það hérna heima. Ég get bara vona að það sé til góðs :) En hún hefur tekið svona öskur/frekjukast í búð, og eins fyndið og klassískt það er nú, þá getur það verið pínulítið pirrandi. EN svo bætir hún það allt upp með því að kveðja pabba sinn á hverjum degi þegar hann fer í vinnuna með því að kyssa og knúsa, og segja bless bless og nótt (góða nótt).
En hvorutveggja á sér einmitt stað næstu helgi. Sem fyrr er haft mikið fyrir því að breyta útliti mínu og ekki alltaf til hins betra, en að þessu sinni er ég bara nokkuð sáttur við breytinguna :)