Tíminn líður hratt svona síðustu dagana fyrir jól

Hér í Berlín er búið að vera ansi kallt síðustu daga og hér hefur jafnvel snjóað sem við fengum ekki að njóta eins vel í fyrra. En það eru svo sannarlega að koma jól og við erum búin að eyða þónokkrum klukkutímum í að undirbúa það alltsaman, en það er auðvitað allt þess virði. Ég hef ekki verið mikill fjölskyldumaður síðustu vikur og mánuði sökum söngtengra mála, áheyrnarprufur og annað plögg í kringum þetta er ekki mjög fjölskylduvænt, sérstaklega ekki fyrir fólk eins og mig sem á að til að tapa sér lítillega í því sem þeir eru að gera. En núna hef ég notið þess mun meira að vera með litlu fjölskyldunni minni hérna í Berlín. Það kóróna svo fréttir sem líklegast flestir lesendur þessarar síðu vita núþegar eitthvað um, en eru síður en svo 100% staðfestar. Þegar ég kem svo til Íslands í byrjun Janúar, verður hægt að staðfesta, eða ekki, það góða sem gerst hefur nú í lok árs 2009.

Hér á bæ verður hamborgarhryggur, eða Kasseler, og var hann keyptur í dag. Án beins er kvikindið, en ég skal láta þetta verða safaríkasta kjöt sem ég hef smakkað, þó ég þurfi að sprauta vökva inní kjötið :) Held þetta verið ekki neitt flókið mál, en gaman verður það að vanda. Við höfum verið í smá veseni með að ákveða hvaða áramóta mat við ætlum að hafa, en enduðum á að kaupa bara kjúkling, sem hérna í þýskalandi, virðist vera erfitt að fá ánþess að það hann innihaldi innyfli og háls!! Sem er svona frekar viðbjóðslegt að hugsa til, en síðast þegar ég keypti kjúkling í heilu lagi hérna var þetta sem betur far allt saman pakkað í sérstakan poka sem var troðið inn í kjúklínginn. Reyndar fundum við í dag svona sérstakan hátíðarkjúkling, og hann kostaði bara ansi mikið (30 EUR). Reyndar nokkuð öruggt að um "góð" gæði var að ræða en þetta er svolítið dýrt finnst manni. Hamborgarhryggurinn er um 10.Eur/Kg sem verður að teljast ágætt.

Á morgun verðum við svo með eðalplokkara, þar sem ég nenni ekki að standa því að borða skötu, aleinn.

Við erum allvega sátt og förum inn í jólin með gleði og kærleik í hjarta, þrátt fyrir að vera fjarri vinum og vandamönnum.

Kveðjur héðan frá Kurfursten.
Nýjar myndir af ungfrúnni eru komnar inn hérna

Fyrirsöngur og jól

Þá er komið svolítið síðan maður henti inn einhverju hérna síðast. Það sem helst er kannski að frétt að ég fór í tvær áheyrnarprufur í vikunni og fékk einnig boð í þá þriðju. Semsagt mikið að gera.

Fyrsta prufan var í Görlitz, sem er nánast jafn óspennandi bær og nafnið gefur til kynna. En húsið leit vel út, þó lítið sé og bærinn er mjög ódýr, enda held ég nú að launin séu í samræmi við það. Sú prufa fór þannig að mér var eiginlega boðið starf á staðnum. En það átti samt eftir að ræða þetta eitthvað nánar innanhúss. Og það þarf að bíða eftir því eitthvað geri ég ráð fyrir.

Umboðsmaðurinn var svakalega ánægður og sagði mér að þetta væri mjög jákvætt skref. Sem það svosem vissulega er.

Seinni prufa vikunar var svo í dag og það var í Braunschweig, þar sem ég söng Wagnerinn fyrr í vetur. Ég var mjög stressaður fyrir þessa prufu því ég vildi svo að hún gengi upp, þar sem þetta er náttúrulega svokallað A-hús, og það er stutt frá Berlín, auk þess sem ég þekki aðeins til þarna núna eftir að hafa eytt smá tíma þar. Raddlega var ég í toppformi og söng eins vel og á var kosið, nema hvað nú var það heilinn sem klikkaði, og það allsvakalega, ég var í miðri aríu sem ég hef sungið nokkuð oft og þá bara hvarf allur texti og ég vissi ekkert hvar ég var staddur í aríunni. Eftir að hafa stoppað og náð áttum, byrjaði ég aftur frá miðju, þar sem frá var horfið og kláraði, þeir báðu mig samt um að fá að heyra aðra aríu, og ég skilaði henni bara nokkuð vel. En ég held bara að þvímiður sé standardinn í A-húsum það hár að þeir færu ekki að ráða svona misheppnað akt!! Ég var svo vel undirbúinn, og svo ákveðinn í að þetta yrði góð prufa. Það er mjög þægilegt að syngja í þessu húsi og mér líður mjög vel þar. Ég er því hoppandi illur út í sjálfan mig þessa stundina.

Þriðja prufan sem mér var svo boðið í er í Stuttgart, en ég sá mér ekki fært að fara þangað með svona rosalega stuttum fyrirvara. Launin eru reyndar ágæt og þetta er aðalhlutverk, það bendir í raun allt á það að ég hefði átt að gera þetta, en ég er bara ekki undirbúinn fyrir það sem þarf að syngja þar, og hafði engan tíma í vikunni til að undirbúa það....það er því alger skömm.

Ég fer því með blendnar tilfinningar inn í jólafríið sem má eiginlega segja að hefjist hjá mér núna. Afhverju er maður að þessu getur maður endalaust spurt sig og yfirleitt fær maður alltaf sama svarið til baka: "hvað í andskotanum ætti ég svosem að gera annað?!?!?"

Friður og hamingja fylgi ykkur öllum,

Tímasetning á heimför

Nýjar myndir eru komnar

Þá er komið að þeim tímapunkti þegar það þarf að fara ákveða hvort við verðum hér áfram eða ekki. Þetta er erfið ákvörðun sérstaklega í ljósi þess að það er alls óvíst hvernig þetta getur allt saman farið. En dagsetningin hefur verið sett 1.ágúst 2010, það þarf að segja öllu upp hérna með lágmark þriggja mánaða fyrirvara og því þarf það að hefjast 1.maí. Það er gott að vera búinn að ganga frá öllu svona með góðum fyrirvara. Það gæti reyndar verið að maður þurfi að taka eitthvað lán til að klára síðustu vikurnar en svona er það bara. Líklega er það ekki það gáfulegasta að koma heim með atvinnuaðstæðurnar eru eins og þær eru en það er líka erfitt að Júlía fái ekki að kynnast ömmum sínum og öfum, og öðru skyldfólki. Kannski ætti maður bara að fara leita að vinnu á norðurlöndunum! En það er pæling fyrir nýja árið!

Það styttist í næstu áheyrnarprufu, og ekki hjálpar til að mig langar í raun alls ekkert að fara þangað, hvorki til að fara í prufuna eða til að lifa og vinna ef ske kynni að ég fengi ráðningu þar. Það er erfitt að hafa ekkert val annað en að taka því sem býðst, það hefur alla tíð verið mottóið mitt að gera ekki það sem mig langar ekki að gera, en þegar maður hefur ekkert val, er svosem ekki erfitt að brjóta það mottó :)

Svo tekur bara við jólahátíðin, og þar sem þetta verður sú síðasta í þýskalandi í bili, þá ætla ég bara að njóta þess í botn. Maður þarf núna að fara huga að því að kaupa hrygginn, ég hef bara ekki hugmynd um hvað svona kjöt geymist lengi í kæli. Hér er þetta keypt ferskt úr borðinu, reyndar líka hægt að fá þetta vakúmpakkað án beins, sem er líklega ekkert verra, en einhvernvegin finnst mér að beinið verði að vera (einhver innræting þar á ferð).

Þjóðverjar eru komnir í jólaskap, og hér hefur verið skreytt víða. Það kólnar frekar hratt þessa dagana og hitinn á að detta í mínusgráður strax eftir helgi, þannig að það er vonandi stutt í snjóinn.

Við erum búin að kaupa jólatréð og það varð aðeins dýrara en í fyrr og aðeins minna, en við fengum bara fínt tré.

Hið langa ferli og geðveikin

Fyrir rétt rúmu ári síðan fékk ég símtal þar sem mér var sagt upp störfum hjá fyrirtækinu sem ég vann hjá. Það hefur gengið merkilega vel síðan vegna þess að ég fékk barnabætur fyrir Júlíu. Þannig að það blessaðist alltsaman á endanum. Nú fyrir nokkrum dögum fékk ég svo bréf frá LÍN, þar sem mér var gert að greiða rúma hálfa miljón króna til baka af því sem þeir kölluðu ofgreitt námslán! Þetta var eiginlega það versta sem gat komið upp í þeirri stöðu sem nú er hérna í hjá mér í Berlín. Ég fór því á kaf í málið að reyna að finna útúr því hvernig stæði á þessu. Þetta var semsagt vegna þess að ég hafði ekki skilað inn staðfestingu kennara á því að ég hafi lokið seinni önn, sem ég vissulega gerði, en ég er svo nýr í þessu LÍN dótaríi að ég hugsaði ekkert meira út í það. Þeir sendu reyndar ekkert bréf sem lét mig vita að ég ætti eftir að skila þessum pappírum! En núna eftir smá samtöl við LÍN og kennarann minn hefur það komið upp út kafinu að þessi skuld hefur verið felld niður og ég fæ meira að segja smá meiri pening! En auðvitað þarf maður að lenda í einhverju svona fyrst :) Mér er að lærast það smátt og smátt að það þýðir ekki að panikka og æsa sig yfir því sem gerist, aðeins að taka því með jafnaðargeði og trúa því að það sé til góðs. Það var nákvæmlega það sem ég gerði í þetta skiptið, tók jákvæðnina á þetta, sem ég geri nú ekki oft. Ég hef því ákveðið að reyna að snúa mér af þeirri leið sem ég hef talið best í þessum efnum, og ætla að prufa hina leiðina :) S.s að vera jákvæður út í atburði og umhverfi. Það verður erfitt en ég get það eins og allt annað sem ég tek mér fyrir hendur.

Í næstu viku eru fyrirhugaðar tvær áheyrnarprufur, annarsvegar í Görlitz og hinsvegar í Braunschweig. Það þarf ekki mörgum blöðum um það að fletta að Braunschweig er náttúrulega betra húsið, svona upp á framtíðina að gera, en ég mun syngja mjög vel í báðum prufunum og sýna fyrir sjálfum mér að ég get vel gert þetta. Að þessu loknu er svo eiginlega komið jólafrí, en það er aldrei að vita hvort það komi einhverjar fleiri prufur upp á yfirborðið í mánuðinum, en ég efa það. Svo er það bara Ísland í tvær vikur eftir áramótin, en ég ætla að vera þar 8-22.jan.

Nú meira var það nú ekki héðan í bili, meira um lífið og tilveruna síðar.

þessu er lokið.......

Þá er þessi ágæta helgi að lokum komin, og sem betur fer tekur nú við hálfgert frí þangað til eftir viku, en þá þarf ég að hendast í tvær áheyrnarprufur. Þessa helgina söng ég tvær sýningar af Rigolettó og svo eina Jólatónleika í dag í Mercedes höllinni. Hefði líklega getað farið betur en ég tel að ég hafi ekki orðið mér til mikillar skammar. Það er ekki laust við að maður finni til smá þreytu núna og smá vonleysis. En það er farið að styttast allverulega í annan endan á þessu Berlínar ævintýri. Ef ekki fer eitthvað að breytast verðum við komin til Íslands aftur í byrjun sumars í síðasta lagi. Sem þarf ekki endilega að vera það versta í heimi, en það yrðu viss vonbrigði fyrir mig, eftir að hafa fjárfest svona mikið í þessu. En ég get allavega sagt að ég hafi reynt og það hafi vissulega gengið vel, en það er bara ekki alltaf nóg.

Stórflott afmæli var haldið hérna í gær og þvímiður gat maður ekki notið samvista við allt fólkið í gær eins og maður hefði viljað vegna "vinnunnar". En nú er maður loksins kominn með bjór í hönd og getur andað léttar yfir kvöldinu og kannski reynt að njóta þess aðeins.

Ungfrúin verður alltaf betri og betri í öllu sem hún gerir og það er að gera okkur foreldrana ótrúlega glaða og ánægða með lífið. Það er alltaf gott.

Rokkdrottningin prufaði forláta bol í dag og það fer henni bara nokkuð vel :)

Eins árs í dag!

Ungfrúin á afmæli í dag og í tilefni þess er lítið kaffiboð hér á Kurfürsten. Begga frænka komin sér ferð til að halda upp á þetta og von er á fleiri gestum á næstu mínútum.

Afmælismynd af ungfrúnni í svaka fína handprjónaða afmæliskjólnum frá ömmu Sísi.

Feill sem fyrr.

Snemma í morgun hélt ég til Radebeul, sem er nánast í Dresden, til að syngja fyrir. Það þarf ekki að fara mörgum orðum um það. Gekk vel með píanista en ömurlega þegar á sviðið var komið. Sá brandari hætti að vera fyndin fyrir nokkrum mánuðum síðan. Hvað er það sem orsakar svona rugl? Það er ekki auðvelt að segja en það er auðvelt að segja hvað það er pirrandi. Maður fær allstaðar lof þar sem maður kemur fram, en svo hrynur allt þegar maður þarf að reyna að fá sér vinnu?!?!? Reyndar klingir þetta við það sem Wolfgang segir, en það hjálpar bara þvímiður ekki. Ég átti þó samt góða ferð og allt gekk vel að prufunni undanskildri.

Mig langar að fara nokkrum orðum um reykingar, en það er eina fyrirbærið í heiminum sem ég get með fullri sannfæringu og ekta hatri sagt að ég þoli minna en allt annað í heiminum. Þetta kemur upp vegna þess að tvívegis á stuttri ferð minni varð ég fyrir "aðkasti" reykingafólks. Fyrra skiptið var ég á leið úr áheyrnarprufunni og leitaði mér skjóls frá rigningunni í biðskýli við lestarstöðina, þar kom þá hópur ungs fólks sem leitaði sér líka skjóls eins og eðlilegt er, nema hvað þeim fannst fátt eðlilegra en að rífa upp sígaretturnar sínar og byrja að reykja sem varð auðvitað til þess að ég hrökklaðist út í rigninguna í rúmar 15 mínútur þangað til að lestin kom. Seinna skiptið var svo þegar ég þurfti að bregða mér á klósettið í lestinni og þar hafði augljóslega einhver fíkillinn ekki ráðið við sig og þurft að kveikja sér í á klósettinu, maður angaði eins og öskubakki eftir 2 mínútna heimsókn á klósettið!!!!. Að þetta fólk kunni ekki og vilji ekki skammast sín fyrir eigin heimsku er svo fjarri mínum skilningi að stundum held ég að ég sé ekki frá sömu plánetu og þetta lið. Ég tek undir með Sænsku fyrirtæki sem setti í ráðningarauglýsingu hjá sér að reykingamenn gætu sleppt því að sækja um. Fyrirtækið var að sjáfsögðu kært af einhverjum fíklinum, en vann málið á þeim forsendum að fólk sem vísvitandi kýs að hundsa hundruði rannsókna og viðvaranir lækna og heilbrigðis yfirvalda hafi einfaldlega ekki það gáfnafar sem þeir krefjast :) Mér finnst þetta snilld og mættu fleirri leika eftir.

Annars var það ekki fleira í bili...........