Það er ekki alltaf auðvelt að búa í þýskalandi, þó það sé vissulega ekki sérstaklega erfitt heldur, en eins og annarsstaðar er margt hérna sem er verulega pirrandi og oft á tíðum þannig að maður bara hreinlega skilur það ekki. Það er kannski helst að nefna reykingar, hér virðist sem svo að nánast annarhver maður reyki, það heyrir til undantekninga, þegar ég geng til vinnu á hverjum degi, að ég lendi ekki á eftir einhverjum sjúklingi úti á götu, og þarf þá annaðhvort að auka hraðan talasvert til að þurfa ekki að anda að mér óumbeðnum reyk nú eða fara aðra leið eða hægja verulega á mér. Umburðarlyndi mitt gagnvart reykingum er ekki að aukast við það að búa hérna, svo mikið er víst.
Um daginn átti ég von á smá pakka frá útlöndum, og þar sem virði vörunnar var ekki skráð á pakkann, því ég fékk vöruna án þess að greiða fyrir hana, þá var hann að sjálfsögðu stoppaður í tollinum. Og ég átti þess eiginlega bara kost að sækja hann. Sem þýddi lestarferð sem kostaði mig 10Evrur og svo um 45mín labb hvora leið. Heilsbót, en ekki mjög einfallt. Ég átti reyndar von á meira veseni við að leysa pakkann út, því virði vörunnar var hvergi skráð. Ég sagði þeim einfaldlega hvað þetta kostaði og þeir tóku það bara gilt, sem kom mér verulega á óvart.
Hér er mikið að gerast næstu tvær vikurnar eða svo, lokaæfingar fyrir La traviata, mjög erfiðir tónleikar, með tilheyrandi æfingum. Ég er kominn á jaðar þess sem ég þoli, eins og venjulega. Mér líður í raun eins og allt sé að hrynja í kringum mig og að ég ráði ekki neitt við neitt. Ekki bætir svo úr að ég virðist vera að fá kvef eða einhver leiðinda veikindi, sem er svosem ekki skrítið þannig séð, þar sem tveir söngvarar hér í húsinu eru þegar orðnir veikir, og það er ekkert smá taugatrekkjandi að vita af því svona stuttu fyrir stóra og mikilvæga tónleika.
Hér hefur veður farið kólnandi og er framtíðarspáin í raun ekkert svakalega spennandi, þannig séð. Hitinn í kringum 10-13 stig og sól. Það er frekar kalt verð ég að segja.
Af barnamálum er það að frétta að við erum búin í 20 vikna sónar og þar leit allt vel út nema eitt atriði sem gæti verið slæmt en gæti líka ekki skipt neinu máli. Þannig að Soffía þarf að fara í regluleg tékk fram að fæðingu. Einnar slagæðar naflastrengir hafa verið tengdir við hjartagalla í börnum, en það á að sjást strax í ítarlegum sónar, sem við einmitt fórum í, allt leit vel út. Það þarf samt að fylgjast með hvort barnið fái nóg næringu og vaxi eðlilega. Ekki alveg það sem vantaði upp á stressið, en svona er það nú bara.
Hér er lokasýning á Carmen í kvöld, mikið er ég nú glaður að vera laus við það. Einnig er lokasýning á Fledermaus næstu helgi, sem ég mun hugsanlega fagna með kampavíni!! Djöfull verð ég feginn að losna við það hlutvek úr efnisskránni! Ég skrifaði bréf til listræns stjórnanda við húsið og lýsti í raun frati á þær ákvarðanir sem hér eru teknar, allavega hvað mig varðar og óskaði eftir svörum um það afhverju ég er ekki að fá stærri hlutverk? Ég fékk svar í gær og þeir vilja hitta mig í smá óformlegu spjalli, því listrænn stjórnandi ræður í raun ekki miklu en ég gæti hugsanlega fengið að vita eitthvað um mína stöðu hér við húsið.
Meira var það ekki í bili, góðar stundir.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli