600 km, mistök og vonbrigði

Þá er ég kominn heim að lokinni enn einni áheyrnarprufunni. Ótrúlega skrítið sem þetta getur nú verið. Ég tók semsagt bílaleigubíl í gærkvöldi til að nýta fyrir daginn í dag, þar sem ég hafði ekki alveg hugmynd um hvar þett var eða hvernig væri best að komast þangað með lest. Þetta var semsagt lítið óperuhús í Zwickau. Ég mætti snemma á staðinn og náði að slaka vel á, hitti píanóleikarann á staðnum og við renndum yfir það sem ég ætlaði að syngja, hann sagði mér að því loknu að ég væri í raun ákkúrat tenór eins og húsið væri að leita að, kraftmikil og breið rödd sem gæti sungið nánast allt!!! Og ég ætti bara að bjóða þessi 3 númer sem ég gerði best. Sem ég og gerði, þegar á sviðið var komið fór hljóðblekking að gera vart við sig og ég fór að ýta allt of mikið á eftir tónunum, auk þess sem mér tókst að gleyma texta sem ég kann aftur á bak og áfram. Þetta var með ólíkindum ömurlegt að upplifa þetta, þar sem ég veit hvað ég get og ég veit að þegar vel tekst til þá þykir mikið til koma, en ekki í þetta skiptið!! Andskotinn hafi það!! Við tók svo ótrúlega leiðinleg heimferð, þar sem það rigndi allan tímann, tafir voru á hraðbrautunum og á tengivegum sem voru á annað borð opnir. Ef þeir voru opnir voru þar vöruflutningabílar á 50km/klst og engin leið að taka framúr. Ef þetta er ekki föstudagurinn 13 þá veit ég ekki hvað?!?! Ég hef reyndar enga paranoju yfir þessum degi, en þetta einhvernvegin lendir bara svo skemmtilega vel saman.

JFE hornið
Stelpan sú arna er farnin að gera sér það að leika ganga hér um íbúðina eins og ekkert sé. Hún er greinilega að fatta hvað það getur verið mikið þægilegra. Það er ótrúlega gaman að fylgjast með henni þegar hún er að prufa þetta einhverstaðar ein án þess að við séum eitthvað að hvetja hana, þá er hún mikið að einbeita sér og það fer greinilega mikil orka í þetta. En það er góð regla á henni núna og það er svona ýmislegt sem er hægt að ganga að sem vísu, sem er ótrúlega þægilegt. Við höfum það aftur gott á kvöldin eins og fyrir rúmu ári síðan, þar sem ungfrúin er búin að ver sofna núna mögglunarlaust síðustu kvöld. Það er líka ótrúlega góð tilfinning að koma heim eftir erfiðan/leiðinlegan dag og fá þetta litla skott á ofsa ferð á móti sér, hún titrar af gleði og spennu við það eitt að maður komi heim, ekki oft sem maður hefur þau áhrif á fólk :)