Mér þykir afar leiðinlegt...

...að ferðast, og það er komið að enn einu ferðalaginu.  Það sem vekur með mér mestu leiðindin er tollahliðið í Keflavík, og það er ekki afþví að ég hef eitthvað að fela, heldur þvert á móti, manni líður alltaf eins og maður sé einhver glæpamaður.  í þetta skiptið er ég glæðamaðurinn að fara flytja með mér stórhættulega myndavél sem stórskaðar þjóðarbúið afþví að ég keypti hana ekki á Íslandi. Þeir hjá tollinum ráðlögðu mér að fara með vélina í rauða hliðið og tilkynna hana og láta vita að ég færi  með hana aftur úr landi, þá fnegi ég einhverja kvittun og þeir myndu taka niður kreditkortanúmerið mitt sem tryggingu.  Svo afhendi ég kvittunina þegar ég fer út aftur og þá er allt fellt niður!!!!   Er þetta svona í nokkru öðru landi í heiminum?!?  Helvítis fasista land!

Allavega, snemma í fyrramálið hendist ég í tíma hjá títtnefndum Wolfgang, og svo heim að klára að vinna og svo er það bara til Íslands, þar sem góðvinur minn Þröstur ætlar að sækja mig á völlinn, ég mun stoppa stutt í Reykjavík og fljúga snemma til Akureyrar daginn eftir.  Síðan á að skíra 14.febrúar, fljúga svo til baka til Reykjavíkur og eyða nokkrum dögum í Laugarási, svo er það að syngja fyrir Íslensku Óperuna og fara til tannlæknis föstudaginn 20.febrúar.  Að öðru leiti hefur ferðin lítið verið skipulögð.

Svo er það áheyrnarprufa þegar ég kem út og síðustu 4 dagarnir í vinnu, þetta er allt stórmerkilegt.  Ég er búinn að fá námslánið mitt, það fyrsta á ferlinum og ég get ekki annað sagt en það breyti ansi miklu, áhyggur af næsta ári hurfu fljótlega, þó þarf maður nú að fara varlega með það sem maður er með.  Það er auðvelt að eyða peningum, þó þér séu nú eiginlega til þess:), en galdurinn er að gera það svo skynsemi sé í því.  

Dagarnir hér hafa verið ósköp ljúfir og það er sannarlega ekki hægt að kvarta yfir því.  Þó neita ég því ekki að ég sakna þess að sjá ekki Júlíu litlu vaxa á þeim hraða sem hún er búin að vera gera.  Hún fór með mömmu sinni í höfuðbeina og spjaldhryggs jöfnun í gær og í dag, og skilst mér að hún hafi bara verið mjög góð, það er vonandi að það haldi áfram að vera þannig.  Svo á mánudag þá eigum við tíma hjá íslenskum lækni, sem ætlar að taka röntgen og gera einhverjar rannsóknir, þá erum við allavega búinn að gera flest allt sem hægt er, nema að setja hana á formúlu.  Það er semsagt versti kosturinn skv öllum.  Svona er það nú.

Hérna eru svo tvær myndir sem ég fékk sendar í dag.