Að standa og bjóða aðstoð sína en geta lítið gert.

Þetta er ekki það auðveldasta, að horfa upp á konuna sína þurfa að upplifa, nánast eina, það sem í garð nú gengur.  Þetta er semsagt byrjað og við á leið upp í FERA.   Hversu langan tíma það mun svo taka er afstætt held ég.

Ég  er að upplifa mig, í fyrstaskipti á æfinni, eins og illagerður hlutur sem hefur ekki tilgang í þessu verki, þó ég viti reyndar vel að það er ekki rétt.  Hlutverkið, þó lítið sé, er í raun risastórt. 

Það er skrítið að vera nánast áhorfandi að þessu öllusaman, það er skrítið að einbeita sér svona sterkt, maður ætti að nota það í söngnum....... kannski ég fari nú að gera það loksins :)

Allavega, frúin kvelst og ég blogga.... er það eðlilegt??  hver veit nema sá sem allt veit.   Ég er allavega tilbúinn og nú leggjum við af stað.  Ég er nokkuð öruggur um að þetta gerist nú í nótt, þ.e 5.desember 2008 kreppuveturinn mikla, fæðist sá sem mun erfa ríkidæmi Egils og Soffíu, krónprins/essan kemur til að frelsa oss frá illu..... hvað sem það nú þýðir :)

Hugsanir verðandi föðurs hafa nú tekið yfirhöndina..........

Í næsta bloggi verð ég titlaður faðir Egill.