Skrifað meðan em leikur Þjóðverja og Spánverja er i "fullum gangi".
Maður veltir því fyrir sér á þessum tímapunkti hversu virði allt er sem maður tekur sér fyrir hendur.....að fara til annars lands til að læra það sem virðist óendanlegt. Hvað þarf maður að gera þetta lengi til að fara líða eins og þetta sé eitthvað sem maður vill gera að eilífu. Reyndar langar mig að gera þetta að eilífu, en mig langar að gera það vel og þannig að sómi sé að hvar sem maður stingur niður fæti! Ekki það að maður sé ósáttur við það sem maður hefur gert hingaðtil, heldur, snýst þetta meira um tilgang manns í þessu lífi. Ég veit það að tilkoma lífs í mína umsjón mun breyta einhverju, en mun það hafa áhrif á tilgang lífsins? Það verður að koma í ljós, aðeins þeir sem hafa upplifað þetta geta vitað það. Ég tel að ég mundi róast á geðinu, og verða sáttari með það sem ég hef í dag, sem er í raun það sem ég þarf núna. En hvað það verður kemur í ljós. ´
Þessi einhver gerir mann íhugulli en áður, og því blogga ég þetta blogg til að hlæja að þegar ég verð fimmtugur :) Maður veit jú alltaf best þeim mun eldri sem maður verður, en maður veit að sjálfsögðu aðeins betur en maður sjálfur, ekki aðrir :) Held að það sé svolítið mikilvægur punktur. 70 mín núna liðar af leiknum, og ekkert að gerast. Það verður virkilega gaman að sjá hvað verður skv draumum mannsins........hingaðtil segja þeir að fyrsta barn verði strákur........skv síðustu draumum, feitur strákur með himinblá augu :) En, það sem mann dreymir um er oftast öfugt við það sem maður sér, því veit maður auðvitað ekki, en hvort sem það er er það alltaf velkomið í minn heim :)
Æfingar ganga eins og skíturinn, og breytingar eru nánast daglegt brauð, sem er mjög ömurlegt, en eins og áður sagðu, þá er ekki við það ráðið í þessum bransa. Nema maður sé frægari en djöfullinn sjálfur........sjáum hvað setur :)
Í gær var partý hjá þeim gömlu við hliðina á okkur, og þau fengu lánað hjá okkur borð og stóla. Ég fékk svo uppábank um átta leitið, þar sem þau færðu mér disk með ýmsu grilluðu góðgæti, sem var bara ótrúlega gott. Þetta er yndislegt fólk hérna við hliðina á okkur, það er ekki hægt að segja annað. Ég er búinn að vera euitthvað veikur síðustu daga og hef ekki getað sungið eins og fullkomið er, enda hef ég verið að hvíla mig. Nú er málið allt annað og ég farinn að sygja eins og ég á að mér.
Lífið er gott og við eigum að njóta þess.
flott að heyra að heilsan er orðin eins og hún á að sér að vera og þú kominn í gírinn :)
SvaraEyðaHæ hæ, verð að viðurkenna að ég les alltaf bloggið þitt :) Í framhaldi af þessum heimspekilegu pælingum þínum verð ég að segja að það er sjáanlegur munur á blogginu eftir að þessi sístækkandi baun kom til, þ.e. bloggið er svona á jákvæðari nótum og hressilegri.
SvaraEyðaÉg horfði síðan á þetta æsispennandi myndband eftir sigurinn á Tyrkjum - endilega gerðu annað um tapsára Þjóðverja ;)
Hananú, menn farnir að velta fyrir sér lífinu og tilverunni. Um þetta eru ótal kenningar og ekki alltaf einfalt að komast að einhverri endanlegri niðurstöðu - ef svo væri, þá væri þetta blessaða líf væntanlega harla óspennandi.
SvaraEyðaEitt er þó nokkuð víst: einn megin tilgangurinn hlýtur að vera að viðhalda lífinu, flest annað er kryddið sem fylgir því. Það hlýtur skv því að vera eftirsóknarverðast að finna út hina réttu kryddblöndu.
Ég get líka verið nokkuð djúpur. :)
Þar eð ég hef gerst hálfgerður innbrotsþjófur hjá þér, hlýt ég að skilja eftir nokkur ummerki; ræð ekki við hinn fullkomna glæp.
SvaraEyðaSko, um leið og elsku, hjartans, ungi litli er i heiminn kominn, blasir við þessi staðreynd og TILFINNING:
þetta verður aldrei aftur tekið!
Og ég ber ábyrgðina!
Hvað geri ég nú?
og síðar:
rétt eins og STöð tvö: "it's here to stay".
Svo rórillast þetta áfram og alveg verða menn orðlausir þegar litli minkurinn fer að segja fyrir verkum og hættir að segja da,da, baba, maaama... en segir smámæltri, létt málhaltri framsögn: NEI! ér villir fá ís!
OG - hehehe , þessu lýkur ALDREI.
Því til sannindamerkis nefnist hér að eftir lát foreldra fara börnin á miðilsfundi til að krukka í líðan þeirra og sálarró... og fá að vita "hvar hringurinn hennar ömmu er"!
Ekki er nú dularfullt hver ritar þetta!
H.Ág. ... með hlýlegustu (þroska)-óskum til ykkar þriggja